Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Ευχές...



Mια γάτα καθισμένη στην αντηλιά πλάι στο στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο έξω από κάποιο "μπαρ-καφεστιατόριο". Φωτογραφία στο χωριό Βίκος στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου τις προάλλες. 

Ακολούθησε λίγη "επεξεργασία" με photoshop [αφαίρεση ανεπιθυμήτων], προσθήκη ευχών, αστεριών κλπ...

Αυτά διαλέγω για να σας πω τις ευχές μου φέτος.

Μα, βέβαια  ... και τους στίχους του τραγικού ποιητή Οσίπ Μάλντεσταμ (Riga 1891-Siberia 1938)*, για να συνοδέψουν μια  Γ έ ν- ν η σ η   κι έναν  Α π ο χ α ι ρ ε τ ι σ μ ό  που διαδοχικά θα μας συμβούν τις αμέσως επόμενες μέρες:

Ποιός ξέρει στη λέξη "αντίο" 
ποιός χωρισμός μας περιμένει;
Τί αναγγέλλει το τραγούδι του κόκκορα
όταν η φωτιά καίει στην Ακρόπολη;
Και στην αυγή μιας νέας ζωής,
όταν ένα βόδι μηρυκάζει νωχελικά στο σταύλο του,
γιατί ο κόκκορας, προάγγελος της νέας ζωής,
χτυπάει τα φτερά του στους τοίχους της πόλης;



*"Τα ελληνικά ποιήματα του Όσιπ Μάλντεσταμ", μτφρ. Γιάννης Σουλιώτης, εκδ. Αρμός.



1 σχόλιο:

  1. Εκπληκτικός ο Ιώσηππος. Αξίζει να θυμηθούμε τι γράφει για το συνάφι του (το των συγγραφέων) στο ''Στην Πετρούπολη θα σμίξουμε πάλι'' σε μτφ του Μήτσου Αλεξανδρόπουλου-αν θυμάμαι καλά.
    Ένα λαμπερό πνευματικό αστέρι που είχε την ατυχία να συναντήσει την καταχνιά του σταλινισμού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή