Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

"Κατάλογος με φρικαλεότητες" & "διάλειμμα"*...


 
                                                        PHOTO: N.T.


«Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία, η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει άμεσες διαπραγματεύσεις για διάλειμμα από την ευρωζώνη, με πιθανή αναδιάρθρωση χρέους».


 

*Vorschläge der Euro-Gruppe: Der Katalog der Grausamkeiten

 

 

 

 

12 σχόλια:

  1. Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση- ὁ φερετζὲς τοῦ γερμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ. Κατευθείαν ἀπὸ τὸ ζοφερό μας μέλλον...

    "Ὅταν θυμίζω στὴ μικρὴ κορούλα μου
    ὅτι οἱ Γερμανοὶ εἶναι ἕνας λαὸς ληστῶν
    χαίρεται μαζί μου ποὺ κανεὶς δὲν τοὺς ἀγαπᾶ
    καὶ γελᾶμε ἀντάμα".

    (Μ. Μπρέχτ, Φιλανδία 1940)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα αλλάζουν αδερφέ μου... Με το αγαλι...

      http://www.kathimerini.gr/823442/article/epikairothta/politikh/swsth-8ewrei-thn-apofash-gia-neo-paketo-voh8eias-to-52-twn-germanwn

      Διαγραφή
  2. Ατυχέστατη η επιλογή του αποσπάσματος από το ποίημα αυτό του Μπρεχτ, μπάρμπα Ανδρέα. Ο Μπέρτολτ -όντας εξόριστος στη Φινλανδία- ήθελε ακριβώς το αντίθετο να δείξει, από αυτό που εσύ θέλησες. Δυστυχώς, για σένα, για εμάς και για τον Μπρεχτ.
    Εδώ το ποίημα ολόκληρο:

    "Finland 1940

    We are now refugees in
    Finland.

    My little daughter
    Returns home in the evening complaining that no child
    Will play with her. She is German, and comes
    From a nation of gangsters.

    When I exchange loud words during a discussion
    I am told to be quiet. The people here do not like
    Loud words from someone
    Who comes from a nation of gangsters.

    When I remind my little daughter
    That the Germans are a nation of gangsters
    She is glad with me that they are not loved
    And we laugh together."

    Και στην Γερμανική:

    "Wir sind jetzt Fluechtlinge in Finnland.

    Meine kleine Tochter
    Kommt abends schimpfend nach Hause, mit ihr
    Will kein Kind spielen. Sie ist Deutsche und entstammt
    Einem Raeubervolk.

    Wenn ich ein lautes Wort wechsle in der Diskussion
    Werde ich zur Ruhe verwiesen. Man liebt hier nicht
    Laute Woerter von einem
    Der aus einem Raeubervolk stammt.

    Wenn ich meine kleine Tochter erinnere
    Dass die Deutschen ein Raeubervolk sind
    Freut sie sich mit mir, dass sie nicht geliebt werden
    Und wir lachen zusammen."

    Λίγη προσοχή στη χρήση των τσιτάτων, κινδυνεύει και αυτό να καταντήσει μια κακόγουστη μόδα.

    Πάντοτε με εκτίμηση,
    Ιωάννης Ζορπίδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δὲν θέλησα νὰ δείξω τίποτε ἀπολύτως. Μᾶλλον ἐσὺ ἤθελες νὰ δείξεις, δὲν ξέρω γιὰ ποιὸν λόγο, σὲ βάση ἐπινοημένη, τεχνητὴ καὶ πλήρως διαστρεβλωτικὴ γιὰ τὴν ἐπιλογή μου. Ὁ δὲ χαρακτηρισμὸς "τσιτάτο" νομίζω ὅτι καταπίπτει μὲ πάταγο καθὼς ἐπουδενὶ δὲν γίνεται ἰδεολογικὴ χρήση τοῦ ἀποσπάσματος ἀπὸ μέρους μου. Ἄλλο θέμα ἂν πυροδότησε τέτοιους συνειρμοὺς σὲ ἐσένα. (Τὸ "μπάρμπα Ἀνδρέα" μᾶλλον θὰ ἤθελες νὰ τὸ ἀφήσω ἀσχολίαστο, καὶ τὸ σέβομαι...)

      Διαγραφή
    2. Γερμανικός ιμπεριαλισμός - το ζοφερό μας μέλλον.
      Και ακριβώς μετά το απόσπασμα του Μπρεχτ.

      Για να μας πεις, τελικά, τι; Να ισχυριστείς, μέσω του απομονωμένου αποσπάσματος, τι; Γιατί δεν έβαλες όλο το κείμενο; Το πρόβλημα εδώ είναι ότι όποιος δεν γνωρίζει το ποίημα, παρερμηνεύει πλήρως το μήνυμα της τελευταίας στροφής, και κατά συνέπεια το νόημά της ταιριάζει απόλυτα στις λέξεις "Γερμανικός ιμπεριαλισμός" και "το ζοφερό μας μέλλον", ιδίως στην παρούσα κατάσταση που βρισκόμαστε ως κράτος και ως έθνος. Ο Μπρεχτ δεν ήθελε να δείξει ούτε τον γερμανικό ιμπεριαλισμό, ούτε το ζοφερό μέλλον οποιουδήποτε, μόνον το ζοφερό παρόν το δικό του, όντας εξόριστος Γερμανός στη Φινλανδία. Πώς δικαιολογείς τότε την επιλογή σου; Δεν έχει καμία μα καμία σχέση με αυτό που προηγουμένως γράφεις στο σχόλιό σου. Αν πάλι τα ξένα αποσπάσματα που χρησιμοποιείς στα σχόλιά σου, δεν θέλεις να έχουν σχέση ή θέλεις να προκαλούν αντίφαση -καλή ώρα- με το μήνυμά σου, επίτρεψέ μου να μην το αφήσω κι αυτό ασχολίαστο.

      Η ιδεολογική χρήση του αποσπάσματος είναι ξεκάθαρη, αλλά έγινε χωρίς να το καταλαβαίνεις, μάλλον.
      Η επινοημένη, τεχνητή και πλήρως διαστρεβλωτική βάση στο ποίημα του Μπρεχτ είναι κι αυτή δική σου. Δυστυχώς, τον αδίκησες. Ατυχέστατη η επιλογή σου, το ξαναγράφω για να το ξαναδιαβάσεις. Διατύπωσες με εξαιρετικά άκομψο και ακραίο τρόπο τον προβληματισμό, τον φόβο και τον θυμό σου, χωρίς να το καταλαβαίνεις και αυτό. Και επειδή είσαι αυτός που είσαι, -ας μην κρυβόμαστε πίσω από ψηφιακά προσωπεία- τέτοια σφάλματα ή παραλείψεις δεν μπορούν να μείνουν απαρατήρητες, από μένα τουλάχιστον.
      Μην το συνεχίζεις, κυρ-Ανδρέα μου, εκτίθεσαι. Και γράμματα ξέρουμε, και να διαβάζουμε ξέρουμε. Λέω απλά ότι σου διέφυγε, γιατί έτσι κάπως είναι, και τελείωσε εδώ.

      Με αγάπη πάντοτε,

      Ιωάννης Ζορπίδης

      Διαγραφή
    3. Διορθώνω την αρχή στο σχόλιό μου:

      Γερμανικός ιμπεριαλισμός - το ζοφερό μας μέλλον.
      Και ακριβώς μετά, [θέλει κόμμα] το απόσπασμα του Μπρεχτ.

      Διαγραφή
    4. Ὁ Μπρὲχτ δὲν ἦταν ἐξόριστος - αὐτοεξορίστηκε τὴ χρονιὰ ποὺ Καγκελάριος τῆς Γερμανίας ἀναδείχθηκε ὁ Χίτλερ. Μᾶλλον διαφωνοῦσε αἰσθητικὰ μὲ τὸν μύστακα τοῦ Φύρερ…!

      μπρεχτικὸ τσιτάτο:
      «πολλὴ σοφία μὴ ζητᾶτε, γιατὶ σοφία δὲ χρειάζεται πολλὴ
      νὰ καταλάβεις πὼς τὸ ἕνα περισσότερο εἶναι ἀπὸ κανένα (…)»

      Διαγραφή
    5. Μικρή η διαφορά μεταξύ εξόριστου και αυτοεξόριστου στην περίπτωση του Μπρεχτ, και απορώ γιατί το θίγεις. Κρατάμε το «αυτοεξόριστος», αφού είναι σαφώς πιο ακριβές και σε αναπαύει καλύτερα. Εκεί κόλλησες εσύ; Κανένα πρόβλημα.

      Ας ακούσουμε όμως καλύτερα τι λέει ο Μπρεχτ στο ποίημά του
      “Über die Bezeichnung Emigranten” [«Για τον όρο “Μετανάστες”»],
      γραμμένο το 1937:

      “Vertriebene sind wir, Verbannte.
      Und kein Heim, ein Exil soll das Land sein, das uns da
      Aufnahm.”
      Σε μετάφραση δική μου:
      «Εκδιωγμένοι είμαστε εμείς, εξορισμένοι.
      Όχι σπίτι, αλλά εξορία είναι ο τόπος που μας δέχτηκε»

      [Η μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη δεν με ικανοποιεί:
      «Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε.
      Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα 'ναι, μα εξορία.»]

      Μου θύμισες έναν μέγα «ανώνυμο» σχολιαστή (τρομάρα μας) της επικαιρότητας σε εφημερίδα, που έγραψε το μυθικό, πως δεν είναι όλοι «πρόσφυγες» αυτοί που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους τη Μικρά Ασία μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά «υποχρεωτικά ανταλλαγέντες πληθυσμοί λόγω της Συνθήκης της Λωζάννης»!!!

      Ιωάννης Ζορπίδης

      Διαγραφή
    6. Γερμανικός ιμπεριαλισμός - το ζοφερό μας μέλλον - οι Γερμανοί είναι ένας λαός ληστών, το λέει και ο Μπρεχτ [που όμως δεν το έχει πει ποτέ του, ίσα-ίσα].

      Ένα τέτοιο ακραία φοβικό, ρατσιστικό και ψευδεπίγραφο σχόλιο είναι πολύ πολύ χειρότερο για μένα από το να βρίσεις τον πιο κοντινό μου, ειδικά αν έχεις προσωπικά μαζί του ή αν σε έχει αδικήσει. Δεν μπορώ να το δικαιολογήσω, όχι μόνον επειδή έχω να υπερασπιστώ με όλο μου το "είναι" τους αγαπημένους γερμανούς δασκάλους μου, τους αγαπημένους γερμανούς φίλους και μαθητές μου (δίδαξα τέσσερα χρόνια στη Γερμανία σε μουσικές σχολές και έναν χρόνο στο πανεπιστήμιο - αναγκάζομαι να περιαυτολογήσω), τις γερμανικές σπουδές μου και τα υπέροχα χρόνια εκεί, τον γερμανό γαμπρό μου, τα ανίψια μου που έχουν και γερμανική ταυτότητα, την αδερφή μου και την οικογένειά της, αλλά επειδή εκ πεποιθήσεως σιχαίνομαι αυτού του είδους τα αηδιαστικά ρατσιστικά στερεότυπα που μου προκαλούν στομαχικές και όχι μόνο διαταραχές.

      Αυτά.

      Ιωάννης Ζορπίδης

      Διαγραφή
  3. Θα ταίριαζε ίσως περισσότερο -χωρίς να αποπνέει ρατσισμό, φυλετικό διχασμό και μισαλλοδοξία- το παρακάτω απόφθεγμα του Μπρεχτ:

    "Είναι ευκολότερο να ληστέψεις ιδρύοντας μια τράπεζα, παρά απειλώντας έναν ταμία."

    Ι.Ζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σήμερα γιορτάζουμε τον θάνατο του Νέου διχασμού.
    Μπορεί να διαλεξαμε φτωχεια-οδύνη-στέρηση... Πάντως όχι το χειρότερο.
    Αυτά δεν μας εμποδίζουν να ζούμε στον ...παράδεισο. [Έστω με μια ελπίδα παραδείσου-με την ανάμνησή του]..
    Σε αντίθετη περιπτωση από σήμερα κι όλας θα βρισκόμασταν αλλού. Μονοι αγνοημένοι και χωρίς προοπτική.
    Κερδίσαμε και κατι ακόμα.
    Εναν πρωθυπουργό που δεν τόχει για τίποτε να τσαλακώσει την εικόνα του να απαρνηθεί ιδέες και εμμονες και να κοιτάξει μπροστα με καθαρό βλέμμα. Ωραίος μεσα στην τραγικότητά του απέναντι στην αλήθεια και την ευθύνη...
    Όσο για την Ευρωπη θαρρω πως σπόρος που έπεσε με την υποθεση της Ελλάδας θά αρχίσει να φέρει καρπους [ όχι πολυ αργά].
    Όμως εδω έιναι πια ώρα για Δουλειά δουλειά δουλειά σοβαρότητα και τίποτα δεν θα χαθεί.
    Λάθος ή αυταπάτη όλο ετουτο δεν ξερω... Μα δεν έχω από που αλλου να πιαστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Από πότε η λέξη "τσιτάτο" προϋποθέτει απαραιτήτως ιδεολογική χρήση; Δεν μπορεί απλώς να υποστηρίζει μια άποψη ή μια γνώμη, χωρίς να υπονοείται ιδεολογικό υπόβαθρο; Η απλή παράθεση δανεισμένου χωρίου ή φράσης στις λατινογενείς και όχι μόνο γλώσσες, πώς ονομάζεται;
    Τι άλλο θα ακούσουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή