Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Δεν έχει δρόμο να διαβώ...


...σοκάκι να περάσω!




Στο Κέντρο της πόλης, βρίσκεσαι αύθις καθηλωμένος στο πεζοδρόμιο, αναζητώντας ο έρημος μέθοδο διόδου & διαφυγής. Εγκλωβισμένος στο πεζοδρόμιο, σε στένωπο στενάζοντας. Απορείς και εξίστασαι με το μέγεθος της εθνικής συμφιλιώσεως με την αδιαφορία (=ακραιφνής γαϊδουροφροσύνη!)...
 Δυό ποδήλατα, χωρίς τους αναβάτες τους, μακαρίως αναπαύονται  ασφαλισμένα με κλειδαριές σε ...πινακίδα πάνω της τροχαίας το ένα και σε παρακείμενο φανοστάτη του Δήμου το έτερον. Πιό δίπλα -ένα μπλε αμάξι- έχει καθήσει, του καλού καιρού, πάνω σε ράμπα εξόδου & εισόδου οχημάτων. Το κόκκινο αμάξι, που κλείνει τη μισή ράμπα, φέρει στο παρμπρίζ ιδιόγραφο ταμπελάκι "ΜΕΤΑΦΕΡΩ Α.Μ.Ε.Α."...
Aμ, και -τα "αποτρεπτικά" για τί;- κολωνάκια;  Αυτά που τα βάζεις;
Kι εμπρός σου χαίνει πονηρός λάκκος, από προηγούμενη επέμβαση το πεζοδρόμιο που δεν αποκαταστάθηκε ("λόγω κρίσης";). Στα αριστερά σου, ζαρντινιέρα με ψοφοδεή φύτευση, που στερεί όμως κάθε ιδέα για υπερπήδησή της. Δεξιά σου -δεν φαίνεται στη φωτο- ένα μεγάλο παρτέρι με απότιστα φυτά και δυό γατες που κοιμούνται.Το σήμα της τροχαίας δείχνει " υποχρεωτική πορεία  α ρ ι σ τ ε ρ ά" (αυτό μας μάρανε!)...

Μνημόνιο εδώ και τώρα για την ποιότητα ζωής στις πόλεις. 
Επιβάλλεται να ξεβολευτούν πολλοί...


ΥΓ. Παραθέτω μερικά ακόμα -εύγλωττα λίαν- φωτογραφικά παραδειγματάκια από τις περιπατητικές μου καθημερινές διαδρομές στην πόλη.


                                                         Δεν περνάς κυρά-Μαρία...


                                                  Με την άδεια της ..."υπηρεσίας"!


                                            Ο ..."ανετέξ"!


                                                                         κλοιός...


4 σχόλια:

  1. Το τελευταίο πράγμα που θα φτιάξει στην Ελλάδα (και θα πάρει δεκαετίες) θα είναι η αποκρουστική και παράλογη καθημερινότητά μας. Διότι για να φτιάξει αυτή πρέπει να αλλάξουν εκατοντάδες μικρά πράγματα που την συνθέτουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο εγωισμός αμαθών απαίδευτων-ακαλλιέργητων ανθρώπων είναι το πρώτο αίτιο. Η άρνηση [απείθεια + παραφροσύνη μαζί] να σεβαστούμε κάθε δημόσιο χώρο και τον "άλλον" είναι το αποτέλεσμα. Η αντανάκλασή του προβάλλει στην "καθημερινότητά μας". Παντού...

      Διαγραφή
  2. Η μετακύλιση του προβλήματος στον άλλον. Εθνος αλητών (ως επι το πλείστον).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. #Η μετακύλιση του προβλήματος στον άλλον.#

      Παντού και πάντα και σε κάθε περίπτωση!

      Διαγραφή