Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Τίποτε και πουθενά όπως "πριν"...



«Η πραγματιστική προσέγγιση»...








 
PHOTOS: 
Τοιχογραφίες της σύγχρονης Πομπηΐας λίγο προτού εκραγεί ο Βεζούβιος της "αγανάκτησης" (της αληθινής αυτή τη φορά !)



 Όμως ενώ ο καπιταλισμός τελικά βγήκε νικητής εκλογικά, και χωρίς σοβαρό αντίπαλο φιλοσοφικά, οι επιδόσεις του έχουν γίνει καταφανώς μη ικανοποιητικές. Η βασική του υπόσχεση για σταθερά ανοδικό βιοτικό επίπεδό έχει ακυρωθεί: Μία πλειονότητα αναμένει πως οι συνθήκες  ζωής των παιδιών της θα είναι χειρότερες από τις δικές της.

                                                                                                                    Paul Collier



[...] Ξαναγυρίζουμε στον Collier. Το πρώτο πράγμα λέει που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει ο πραγματισμός είναι η νέα αγανάκτηση εναντίον των ελίτ. Η κοινωνική βάση αυτής της αγανάκτησης είναι χωροταξική, μορφωτική και ηθική.  Εξέγερση της περιφέρειας εναντίον των πόλεων, των ημι-μορφωμένων εναντίον των πτυχιούχων και εξειδικευμένων – και αυτών που «ίσα-ίσα τα βγάζουνε πέρα» εναντίον των εχόντων και κατεχόντων. Ο κλασικός παλιός επαναστατημένος προλετάριος έχει αντικατασταθεί από τον επαρχιώτη ημιμαθή φτωχό, που τον απειλεί η τεχνολογία και η παγκοσμιοποίηση. Οι ανισότητες επεκτείνονται.

Δεν μπορώ να αποδώσω όλες τις σκέψεις του αρθρογράφου – θα χρειαζόμουν πολλές σελίδες. Θα δώσω όμως ένα δείγμα της «πραγματιστικής προσέγγισης».

Στο θέμα της φορολογίας ο Collier προτείνει ένα άλλο κριτήριο. Όχι το ύψος του εισοδήματος – αλλά την προέλευσή του, τον τρόπο με τον οποίο παράγεται. “Taxes will need to be context-specific instead of income specific”. Είναι η πηγή του εισοδήματος μία παραγωγική επένδυση που δίνει δουλειά σε πολύ κόσμο και παράγει πλούτο για τον τόπο; Χαμηλότεροι φόροι! Πρόκειται για κληρονομημένα περιουσιακά στοιχεία τα οποία δεν παράγουν τίποτα για το σύνολο, παρά μόνο εισοδήματα για τον κάτοχό τους; Τσεκούρι![...]


[Απόσπασμα από την σχετική ανάρτηση  του Νίκου Δήμου στο blog του Doncat  που μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη ΕΔΩ /κλικ.]
 

4 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Απαραίτητη "έκπτωση" εκατέρωθεν θα έλεγα...
      Αλλά ο άνθρωπος έπαψε νομίζω να είναι ζώον κοινωνικόν. Ο ατομισμός και η εξηλιθίωση [κυρίως όμως εξαθλίωση/κοινωνικός αποκλεισμός μεγάλου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού] των μαζών δεν προοιωνίζουν "καλα ξεμπερδέματα"...

      Διαγραφή
  2. Η κρίση έχει όνομα και χαρακτηριστικά. Δεν προέρχεται από την παραγωγή της γης ή της θάλασσας ούτε από τα μέσα παραγωγής και τις πρώτες ύλες. Είναι καθαρά χρηματοπιστωτική και προέρχεται από λίγους κεντρικούς ομίλους τραπεζών που επιδιώκουν να κυριαρχήσουν επάνω στον εθνικό πλούτο των κρατών. Το παράδειγμα της Ελλάδας είναι πεντακάθαρη απόδειξη των προθέσεων και ξεκινάει από την διακυβέρνηση Σιμήτη και την υποκλοπή όλης της μεταπολεμικής λαϊκής αποταμίευσης, την υπαγωγή της χώρας σ' ένα νόμισμα που θα την κατέστρεφε με μαθηματική ακρίβεια και ύστερα την άλωση αυτού καθαυτού του νομίσματος δια του ΔΝΤ. Απλές και παστρικές δουλειές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρνούμαι να πιστέψω πως ήταν μόνον σχέδιο σκοτεινών κύκλων. Η απαράμιλλη -με πανεθνική εξάπλωση...- εξυπνάδα μας ως λαού πού είχε παει και μας έπιασαν σαν τα πουλιά στην ξόβεργα;
      Οι "κερδοσκοπικοί όμιλοι" φυσικά αποκόμιζουν κέρδη από τις Διεθνείς νομισματικες -και όχι μόνον- Κρίσεις [αυτή είναι η δουλειά τους!] αλλά εδώ [=στο βασίλειον της Δανιμαρκίας] μάλλον κάτι πολύ σάπιο θα πρέπει να υπήρχε.

      Διαγραφή