Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

"Το αλογάκι της Παναγιάς"...

...και η εξήγησις της -μυστηριώδους- εξαφανίσεως ενός "υψηλού προσώπου".






Μόλις τον είχε ξεφορτώσει από τη ράχη του το κακορίζικο  κι έφευγε νωχελικά in slow motion.
"Βρε..." της κάνω (θηλυκό ήταν "το αλογάκι"). "Εσύ ήσουν που μας τον είχες ξεμοναχιάσει και τον ψάχναμε σε γη και ουρανό τόσες μέρες;"
"Ναι εγώ!" μου απαντά το ξεδιάντροπο. Και αργά στρίβοντας το μακρύ λαιμό του κάνει να πάρει και πάλι το δρόμο του.
"Βρε ευλογημένο ζούδι του Θεού..." ξαναλέω  "...το ξέρεις ότι κοψοχόλιασες μια χώρα ολόκληρη; Καιγόμασταν και δεν είχαμε κοντά μας την παρηγοριά μας, το φως τον ματιών μας, τον οδηγητή μας ("Hasτa la victoria siempre" και αλλα κάνα δυό κουραφέξαλα ξεφούρνισα τότε για να γίνω πιο πειστικός).
"Άστα αυτά τώρα" μου απαντά. (Κι ήταν τα τελευταία λόγια που άκουσα από το στόμα του εντόμου). "Και να ευχαριστάτε το Θεό που σας τον έφερα ξανά πίσω ολόκληρον! Φυσικά θα 'χετε ακουστά για το τί παθαίνει το αρσενικό ταίρι όταν μιλάμε για "αλογάκια της Παναγιάς... Δε φτάνει που θα εξακολουθείτε νάχετε Πρωθυπουργό με το κεφάλι στη θέση του, βγάζετε γλώσσα κι από πάνω".
"Σαν νάχει ένα δίκηο" είπα μέσα μου.

Όμως, όταν τον άκουσα σήμερα -τον δυστυχή επανεμφανισθέντα- να αμολάει εκείνο το αμίμητο πως "τα στρέμματα Αττικής γης που κάηκαν το 2009 ήταν ...δεκαπλάσια σε έκταση από αυτά που κάηκαν κατά το τριήμερο" της πανκυβερνητικής ανεμελιάς και ραστώνης του Αυγούστου του '17, αρχίζω να 'χω επιφυλάξεις για το αν το δολερό αλογάκι άφησε ανέπαφο το κεφάλι "του Πρωθυπουργού της καρδιάς μας"...

Αλλά αυτά εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ιατροδικαστικής. Και μένει ίσως να αποδειχθούν στην επόμενη πυρκαγιά ή άλλη παρόμοια "κρίση"... (Που μακάρι να αργήσει πολύ!)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου