Απολέλυσαι της ασθενείας σου...

[...] ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησεν καὶ εἶπεν 

αὐτῇ: Γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου.

KATA ΛΟΥΚΑΝ ιγ΄ 10-17

 

Πιό "αναστάσιμο" μήνυμα που θα μπορούσα να στείλω στους φίλους μου και στους επισκέπτες αυτού του blog δεν θα μπορούσα να βρω από αυτήν την ελπιδοφόρα προσέγγιση -που θα δείτε παρακάτω στο video- μιας "δύσκολης" αρρώστειας: της Νόσου Parkinson.

Η Δέσποινα Καραμήτσου, που εδώ και λίγα χρόνια ζει μαζί της, μοιράζεται συχνά, στις συναντήσεις του συλλόγου Παρκινσονικών ή σε άλλα fora, τις σκέψεις της γύρω από  τους τρόπους με τους οποίους καταφέρνει να συμβιώνει με την ασθένεια που την επισκέφθηκε πολύ νωρίς (όλους μας προσμένει να μας επισκεφτεί  κάποτε  "Η"  α ρ ρ ώ σ τ  ι α με γρήγορη ή αργή εξέλιξη...).

Η Δέσποινα  λοιπόν, πότε  με τη γραφή, πότε με την ποίηση και πότε με την ζωγραφική στις ιδιωτικές της στιγμες την πολεμά με θάρρος και ξεχωριστή αξιοπρέπεια.

Το ίδιο έκανε και Μεγάλη Τρίτη  (συνέπεσε με την Παγκόσμια ημέρα Πάρκινσον). Στην αίθουσα εκδήλωσεων του Δήμου Θεσσαλονίκης πρωταγωνίστησε μαζί με την Καλλιόπη Παπουτσή στο  Θεατρικό-μονόπρακτο δρώμενο με τίτλο “Χωρίς Εκείνη” που συνέγραψε η ίδια. 

Δείτε το. Εκτιμήστε την αξιοπρέπεια, το σθένος, την γλύκα αυτού του πλάσματος. Είναι δίδαγμα και αποκούμπι ψυχικό.

[Μετά το 26:00, όταν η Δέσποινα παρασέρνει στο χορό τον πατέρα της  Δημήτριο Καραμήτσο αγαπημένο και σεβαστό φίλο, ομότιμο καθηγητή της Παθολογίας του Πανεπιστημίου, διακεκριμένο μέλος της ιατρικής κοινότητας που γιάτρεψε χιλιάδες ανθρώπους στην καριέρα του, ελπίζω να αντέξετε να συνεχίσετε...].

Υπάρχουν λοιπόν κι άλλοι τρόποι θεραπείας εκτός από τα φαρμακα. 
Ή ...για να το πω αλλοιώς και να μην παρεξηγηθώ:

Όση ..."ιατρική"
άλλη τόση αγάπη.

Όσο φάρμακο 
άλλη τόσην έγνοια...

ΚΑΝΕΤΕ "ΚΛΙΚ" ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΡΑΦΑΗΛ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Μαράθηκαν ...

...τα θριαμβικά Βάγια της Κυριακής.

 

                         η πραγματικότητα φαγωμένη
                             απ’ τα έλκη της ιδεολογίας

                                                                                                        Νίκος Καρούζος







 

Τα Εξαπτέρυγα των καιρών

                 Nήσσοντα, 

              αιμάσσοντα,

απαστράπτοντα,

                    πτερόεντα !

Τα παιδιά του Άσσαντ... τα παιδιά της Συρίας...ο ανθός του κόσμου....

[...] Στον στεναγμό ενός άστρου ή ενός έθνους που πεθαίνει

ξαπλώνουν οι άντρες τα παιδιά και οι γυναίκες

χωρίς ρούχα

χωρίς σκεπάσματα.

                           Άδωνις  Καθρέφτης για τη Βηρυττό

Λάζαρε ...έεεε  Λάζαρε!
Παράσυρέ τα και ξύπνησε κι ετούτα,  
Στον δικό σου τον δωρημένο ξυπνημό ...
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά,
Φύγε μακρυά! 



 

Κρατικοδίαιτοι σατραπίσκοι...

[…] ήταν ο πρώτος Έλληνας από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, που οραματίστηκε και διατύπωσε ένα νέο πολιτικοκοινωνικό σύστημα προσαρμοσμένο στην εγχώρια πραγματικότητα [...]

Από συνέντευξη του καθηγητή Γιάννη Μάζη στη LIFO
 [ Γιατί ο ΊωνΔραγούμης έγινε το «ίνδαλμα» της Ελληνικής ακροδεξιάς; ]

 Ίωνος Δραγούμη
 "Προγραμματικοί Πολιτικοί Στοχασμοί"

 (Παράρτημα "Πολιτικής Επιθεωρήσεως")

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 

1916 

Δεν άνθισαν ματαίως...

[...] Στο δρόμο αρχίζουν όλα

Ανάμεσα στους περιπατητές.

Θεόδωρος Ντόρρος "Στο δρόμο αρχίζουν όλα"

Πέρναγα όλες τις προηγούμενες μέρες και κοίταζα προσεκτικά τους κορμούς τους, τις χάιδευα, τις ενθάρρυνα-τις έδινα κουράγιο. 
"Ετούτος ο βλάκας ο εφαψίας χαϊδεύει τις νεραντζιές καταμεσής του δρόμου!" μέσα από τα δόντια θα είπε κανείς  που θα με είδε...  Όλο το δίκιο με το μέρος του.
Έπιασε η βροχή και το κρύο τις προάλλες. Σταμάτησα τις προσπάθειες. Κανένα σημείο ζωής δεν είχα δει. Είχα απελπιστεί.
Έγραψα -ξορκίζοντας- "Θα ανθίσουν;" 
"Απρίλης έρχεται" μονολογούσα... Απρίλης κορίτσια ...και σεις ακόμα;".  Ματαίως ...(νόμιζα!).


                                         [ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ]

Σήμερα ήθελα να σας γράψω για κάτι πολύ σιχαμερό. Για κάτι που δολίως έστησε το ελεεινό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ-ο-νεφελώματος μεταξύ  άλλων πολλών παράλληλων δημευτικών απέναντι στις περιουσίες ενεργειών και στις οποίες ασμένως έχουν προβεί  ετούτοι οι παντελώς ανίκανοι και απίθανοι τύποι. Μιλώ για την ντροπή των ...λογαριασμών της ΔΕΗ (που μόνο αυτό δεν είναι...).  Θα το αναφέρω απλώς και δεν θα ξανα-ασχοληθώ με δαύτους:
O λογαριασμός της ΔΕΗ για την κατανάλωση ρεύματος του σπιτιού μας που παρέλαβα με το ταχυδρομείο σήμερα (sic/ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΟΣ...) ήταν  458 Ευρώ εκ των οποίων περίπου 70 ευρώ ηλεκτρ. ρεύμα (είχα ήδη  πληρώσει 235 "έναντι") και σχεδόν 400 ευρώ ...“διάφορα”(!) δηλαδή: ΑΔΜΗΕ,ΥΚΩ (τουτέστιν κοινωνικό τιμολόγιο, νησιά, πολύτεκνοι "κ.λ.π."), ΦΠΑ, ΕΤΜΕΑΡ,  ΔΗΜ. ΤΕΛΗ , ΕΡΤ κ.α.... Είχαν το θράσος να επισυνάψουν και το πατσαβούρι -μπροσούρα οι ξεδιάντροποι τάχαμου  όλα στο φως [...] ώστε κάθε πελάτης μας να είναι σε θέση  με μια ματιά να γνωρίζει τον προορισμό και του τελευταίου ευρώ που πληρώνει [...].

 

Περιέργως έλειπε αυτή τη φορά το 15% έκπτωση του "συνεπούς πελάτη-καταναλωτή"  παρά το γεγονός ότι πληρώθηκε εγκαίρως και κανονικά ο προηγούμενος λογαριασμός... (Θα αντιστοιχούσε σε 70  ευρώ έκπτωση!). Κανονικό δηλαδή "ντου" στα πορτοφόλια μας από τα παιδιά της αέναης διαπραγμάτευσης και της αργομισθίας... (Με ξένα κόλυβα μνημόσυνο!).        
                                                                                  
                                                
                                                      [ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ]


Και ιδού: Καταμεσήμερο. Ο ήλιος χαρμόσυνος, ζοφερός, θερμαντικός, ελπιδοφόρος. Και στους κορμούς επάνω σημάδια ζωής ολοφάνερα, ανατέλουν φυλλώματα δασιά, κλαδιά μελλοντικά - περίπλεχτα παρηγοριά της επαχθούς ζωής μας ετοιμάζονται...
Θαρρείτε φίλοι. 
Θα ανθίσουν!