Η ...πολυπληθής ερημία!

[...]

Ἀπὸ τὴν ἐρημία σου Ἅι μου Γιάννη
ποὺ ἤχησε τὸ πάλαι ἡ φωνή σου
θυμήσου μας κ᾿ ἐμᾶς κ᾿ ἐμᾶς λυπήσου
ποὺ λυώνομε μέσα 'ςὲ μιὰ ἐρημία
γεμάτη ἀπὸ πληθυσμὸν ἀνθρώπινον.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης,

απόσπασμα από το ποίημα  

ΣΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟΝ ΣΤΟΝ ΑΣΕΛΗΝΟ

 

 

 

Μετεικάσματα...

ένα έργο 

του Κώστα Λάκη**

&

 ένα απόσπασμα από ποίημα

του Μάρκου Μέσκου**

[...] Σαν μνήμη σαν λύτρωση και σαν κατάρα
φανταστικός ο αφηγητής άτεγκτος στον βράχο
ιστορεί τα καθέκαστα
άλλοτε πουλί ξενιτεμένο στους γλαυκούς αιθέρες
ιχθύς του μεγάλου αρχιπελάγους
κάποιο ανήμερο ζώο, του δάσους
                                 που γλείφει τώρα τις πληγές του
στάχτη τραγουδισμένη η σκόνη στα φτερά
τα σωριασμένα κάτω και ανοιχτό ανέκαθεν
το αβυσσαλέο στόμα.


Όλα τελειώνουν όλα σαν όνειρο αρχίζουν


χαράζει βραδιάζει σαν αστραπή που  δέρνει
το αμίλητο τσάι του βουνού
                                           όπου ανθίζει. 




* 
[ζωγράφος, ποιητής, γραφίστας, ηθοποιός, τ. άρχοντας-κλειδούχος του «Βυσσινόκηπου» κ.α.] - Από τον κύκλο της έκθεσης Dreamer's Room η οποία πρόκειται να φιλοξενηθεί και στην Καστοριά.

**
 [ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και  ...ωρισμένως ζωγράφος]  - Από το ποίημά του "Το ταξίδι" που περιλαμβάνεται στην τελευταία συλλογή ποιημάτων "Όνειρα στον Άδη" -Εκδόσεις Το Ροδακιό.

"Οι λύπες της αγάπης..."

 Ο ...αιδήμων Ίων Δραγούμης του γλύπτη

Μ.  Τόμπρου στη Θεσσαλονίκη. 

[φωτ. του φίλου Αντ. Παπαβασιλείου)

«Εκείνο που με συνδέει 

με έναν τόπο,

δεν είναι το καλοκαίρι,

είναι ο χειμώνας.

Και με τους ανθρώπους

οι λύπες της αγάπης».

                      ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ 

Πόλη -πολύ!- μούσκεμα!

Το όνομά της δεν το ξέρω [έχει άραγε;]. Αδέσποτη. Γενναία γάτα και πεισματάρα μάνα. Και ερωτιάρα αμετανόητη. Γεννοβολάει  γατιά - κουκλιά με πυκνή γούνα. Όλοι στη γειτονιά τα περιμαζεύουν, δοθείσης ευκαιρίας, σε σπίτια. Ακαταμάχητη η γοητεία τους: "Πάρε με στο σπίτι..."  σαν να λένε. Και τα παίρνουν... Κανείς όμως δεν σκέφτηκε να υιοθετήσει αυτήν... Κανείς!  Ίσως να φταίει που είναι μονίμως: επιμελώς ατημέλητη για να μην πώ ... βρώμικη [αρκετά!]. Σαν να μην τη νοιάζει καθόλου...

Τελευταία σέρνει το πίσω της πόδι, μαζεμένο πιο συχνά στην κοιλιά όταν κινείται. Ωστόσο γεννοβόλησε ξανά. Με τόσο νερό σήμερα τί να απέγιναν τα νιόβγαλτα γατάκια της... Πού να τα πήγε άραγε με την νεροποντή σήμερα;

Μιλώ για γάτες βρεγμένες για να μην ουρλιάξω από θυμό μιλώντας για ...ανθρώπους. Που με παρακαλούσε -προτού εξαντληθεί η μπαταρία του κινητού του-  ο καλός μου φίλος σήμερα. Υπέργηρος και άρρωστος βαριά σε νοσηλεία κατ' οίκον. Του 'κοψαν το ηλεκτρικό εδώ και ώρες [στο κέντρο της πόλης!] και του 'κοψαν και το νερό. Και δεν έχει σταθερό τηλέφωνο [ασύρματο γαρ...]  και η συσκευή οξυγόνου δεν λειτουργεί. Και ζητάει από τη εταιρεία που έχει συμβατική υποχρέωση να τον προμηθεύσει αμέσως φιάλη κι εκείνοι του λένε πως "δεν έχουν τίποτα" και να παει στο νοσοκομείο αν νιώθει ζόρια. Θα του φέρει όμως το ΕΚΑΒ οξυγόνο ["είπαν"...]. Και παρακαλεί ο φίλος να πουμε στη ΔΕΗ, να πούμε στον ΟΤΕ σε κάποιον αρμόδιο τα καθέκαστα. Να πούμε και στην ΕΥΑΘ σε κάποιον υπεύθυνο. Να τα πούμε και στο Δήμαρχο. 

Γιατρός συνταξιούχος χειρότερα κι από γάτα στο έλεος της βροχής. Και κανείς δεν τον θέλει τον γέροντα, κανείς δεν τον υιοθετεί τον απελπισμένο Έλληνα...

Νεροποντή που κατέλυσες με μιας κάθε ψευδαίσθηση περί  ετοιμότητας και σοβαρότητας της ελληνικής πολιτείας... 

Κανένας ..."αλληλέγγυος" των γηγενών απελπισμένων ακούει; "Χοτ σποτ" της τρίτης ηλικίας εδώ... Βρεγμένες γάτες...

Το άπαξ πέρασμα

για το βραβευμένο  graphic novel   
Γρα-Γρού των: Τ. Ζαφειριάδη-Γ. Παλαβού- Θ. Πέτρου

[εκφωνήθηκε στην 15η Δ.Ε.Β.Θ. /στις 5.5.2018]

"ΚΛΙΚ" EΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

[...] Ο ζωγράφος και ποιητής  Γιάννης Ζήκας, ακούγεται να διαβάζει στο «δίσκο» της έκδοσης «τα κουδαριώτικα» που δεν είναι τίποτε άλλο παρά αναφορά λέξεων (ρημάτων –επιθέτων- ουσιαστικών) με κοινή τη ρίζα «κώθ»… Μια από τις λέξεις αυτές κι ο δυτικομακεδόνικος «κώθουρους» που σημαίνει την άκρη του ψωμιού.

Άκρη του ψωμιού λοιπόν, εστιατόριο στις όχθες της απέραντης ομίχλης ̶ διχοστασία απέναντι σε τελεσίδικα ερωτήματα και αποφάσεις ̶ νεκρόδειπνο ̶ προκεχωρημένο φυλάκιο ̶ στάση επί του φοβερού βήματος ̶ Το άπαξ πέρασμα  ̶  Άκρη…

PHOTO: Bookia

Ο φίλος μου ο A k a [τον] o m a [στος]...

Ο μέγιστος-αξεπέραστος  (και άγνωστος μου προς  παρόν...) "φίλος μου" Akaoma Chika [όχι Γκίκα αλλά Τσίγκα μάλλον προσπάθησε να πει] που διαμένει  "κάπου στη Δυτική Αφρική", μου έστειλε χτες μέσω του προσωπικού του διερμηνέως/μεταφραστού ...Γκούγκλιου Τρανσλέιτορος (Google Translator)  το παρακάτω διασκεδαστικό όσο και χαρμόσυνο μήνυμα. 

Πολύ ενδιαφέρουσα -όσο και ξεκαρδιστική- είναι η εισαγωγή της επιστολής, καθώς εκεί ο άνθρωπος μου δηλώνει ξεκάθαρα ότι αυτός είναι ο ..."εκτελεστής του  καθυστερημένου συγγενούς" μου  ο οποίος μάλιστα μετά τη εκτέλεσή του πέθανε  -οποία τιμή!- με οικογένεια  αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ:

Αγαπητέ φίλε,

Είμαι ο Akaoma Chika, δικηγόρος και εκτελεστής του καθυστερημένου συγγενή σας, «και διαθήκη», ο οποίος πέθανε με οικογένεια ή συγγενή που έχει αναγνωριστεί από το ΟΗΕ. Σας απευθύνομαι για να παραμείνετε ως ο συγγενής του στο ταμείο καταθέσεων του € 9,5 εκατομμύρια, με μια από τις κορυφαίες τράπεζες εδώ στη Δυτική Αφρική από τότε που μοιράζεστε το ίδιο επώνυμο μαζί του. Η τράπεζα μου έδωσε μια ειδοποίηση για να παράσχει στον επόμενο συγγενή.

Απαντήστε ευγενικά με τις ακόλουθες πληροφορίες για περαιτέρω διευκρινίσεις.

Το ονοματεπώνυμο σου, Τον αριθμό του τηλεφώνου σας, Η εθνικότητά σου, Η ηλικία σου.

Ανυπομονώ να σας ακούσω το συντομότερο δυνατό Αν είστε πρόθυμοι να συνεχίσετε μαζί μου.

Με σεβασμό,

Akaoma Chika Esq.

Τέλος πάντων, μέσες άκρες, θαρρώ έχετε καταλάβει πως από χτες κολυμπώ στο χρυσάφι και  σε ανάλογα πελάγη ευτυχίας, εξ ού και η σχετική φωτογραφική ανταπόκρισις παριστώσα, ρεαλιστικώ τω τρόπω, τα πράγματα...