Η χώρα που παράγει σύνδρομα Guillain- Barré...

...και άλλα μετεμβολιαστικά δεινά!

 

 

Oι τρεις διάσημοι νευρολόγοι που περιέγραψαν και «χάρισαν» το επώνυμό τους στην οξεία  απομυελινωτική πολυριζονευρίτιδα ή Guillan- Barré [-Landry] syndrome. Από αριστερά προς τα δεξιά George Charles Guillain (1878-1961), Jean Alexandre Barré (1880-19677) και Jean Baptiste Octave Landry (1826-1865).

 

Τρεις από τις σοβαρότερες περιπτώσεις στον κόσμο παρενεργειών του εμβολίου κατά του SARS CoV2 (εν προκειμένω αφορούν όλες το mRNA τεχνολογίας εμβόλιο της Pfizer το οποίο σύμφωνα με ορισμένους  «τρομερά ενημερωμένους κύκλους» πρόκειται «να μας μετατρέψει εν ευθέτω σε νυχτερίδες, θα μας στειρώσει, θα μας τροποποιήσει το ηρωικό και ένδοξο DNA μας κλπ»…) παρουσιάστηκαν, όλως παραδόξως και με μικρή χρονική απόσταση το ένα από το άλλο, στην Ελλάδα!

Το σοβαρότερο «περιστατικό» συνέβη στην Κρήτη όπου ένας ηλικιωμένος 85 ετών «πέθανε λίγα λεπτά αφού είχε εμβολιαστεί» ενώ τα άλλα δυο στην χώρα των ομηρικών Φαιάκων στη νήσο Κέρκυρα…

Δεδομένα: Οι δόσεις εμβολίων που έχουν ήδη χορηγηθεί στην Ελλάδα ξεπερνούν τις 600.000. Στο κόσμο ολόκληρο δόθηκαν αρκετά εκατομμύρια δόσεις από ολόκληρο το φάσμα των ήδη εγκεκριμένων εμβολίων. Πουθενά δεν προέκυψε σοβαρή αναφορά παρενέργειας που να συσχετιζόταν αμέσως με τον εμβολιασμό.

Το πρώτο περιστατικό (αυτό την Κρήτης) δεν σχετίστηκε με το εμβόλιο. Ερχόμαστε λοιπόν στα άλλα δυο: Πρόκειται για περιστατικά που αφορούν …λειτουργούς της Δημόσιας Υγείας (οι οποίοι, κακά τα ψέματα,  δεν έδειξαν και τόσο μεγάλη προθυμία στο σύνολό τους να εμβολιασθούν…). Το μεν ένα, ήταν νοσηλεύτρια που «παρέλυσε μετά το εμβόλιο». Κατά δήλωσίν της ανέπτυξε σύνδρομο Guillain- Barré. Η είδηση (και οι δηλώσεις διαφόρων…)  μαζεύτηκαν όταν  διατάχθηκε εισαγγελική έρευνα «για διασπορά ψευδών ειδήσεων», και άλλων αδικημάτων, «κατά παντός υπευθύνου»…  Το δεύτερο αφορούσε χειρουργό  ενός Κέντρου Υγείας του νησιού που βρισκόταν σε αναρρωτική άδεια (για «κρίση άσθματος»;) από την οποία επέστρεψε για να εμβολιαστεί. Ο γιατρός παρουσίασε αμέσως μετά τον εμβολιασμό του πόνους στη μέση και μυϊκή αδυναμία για τα οποία μάλιστα νοσηλεύεται. Τα «γεγονότα» της Κέρκυρας συνεπικουρεί με τις δηλώσεις του γνωστός καθηγητής Φαρμακολογίας γνωστός για τις «εκκεντρικές» απόψεις του περί του εμβολίου εν γένει…

Βέβαια η Διεθνής Εταιρεία GBS (και συναφών νόσων) ΕΔΩ

ενθαρρύνει τον εμβολιασμό …ασθενών με ιστορικό συνδρόμου Guillain-Barré (εξαιρουμένης  μιας μόνον σπάνιας υποτροπιάζουσας εκδοχής του συνδρόμου, της CIDP).

Η υπόθεση Guillain- Barré syndrome de Corfu φοβάμαι πως σύντομα θα εμπλέξει και  την Pfizer ώστε πολλοί ενδεχομένως θα χάσουν τον ύπνο τους, τη δουλειά τους (ίσως και τις περιουσίες τους…).

Στη χώρα του «έτσι είναι αν έτσι νομίζετε» και του «πάσχεις και παίρνεις αποζημίωση γι’ αυτό  που θα δηλώσεις»  εκείνο που μοιάζει να απειλείται ευθέως  είναι η πορεία προς την ομαλή έξοδο από τα νύχια της πανδημίας… Το ότι  εμπλέκονται στο γαϊτανάκι «υγειονομικοί υπάλληλοι» είναι όμως το λυπηρότερο απ’ όλα!

 

«Μαύρος Πάγος»...

 

 

Φυσικά και έχει ακουστά ο καθένας μας πλήθος από συνοδευτικά του επιθέτου «μαύρος (-η, -ο)… Και για καλό  και για κακό (συνήθως όμως για «κακό»…). Λέμε: η Μαύρη Πανώλις, ο Μαύρος πυρετός, μαύρη μέρα, μαύρο πρόβατο, ο Μαύρος Καβαλάρης, ο μαύρος χρυσός, το μαύρο χαβιάρι κλπ. Προσωπικώς ήξερα και το Μαύρο χιόνι γιατί το έχω γράψει το 2009…

Δεν γνώριζα όμως τίποτε για τον… «Μαύρο Πάγο». Τον  πάγο που γνώριζα εκεί στα 770 μ. υψόμετρο που μεγάλωσα με τους γερούς χιονιάδες, τις μεγάλες  παγωνιές και τα φρικαλέα ανεμοσούρια που ξύριζαν τις νύχτες  δεν είχε κανείς τολμήσει να τον πει «Μαύρο»...

Όμως με την επέλαση της «Μήδειας» μας προέκυψε κι αυτός… Και από πρώτο χέρι λοιπόν έμαθα σήμερα (πρωινιάτικα!) περί τίνος πρόκειται: Είναι μια πoλύ λεπτή και διαφανής επίστρωση πάγου (φιλμ νερού πάνω στη σκούρα άσφαλτο του οδοστρώματος) σχεδόν αόρατη  σαν τη γλίτσα πάνω στο χταπόδι που πρέπει να την πιάσεις για να τη νιώσεις και να αντιληφθείς πως υπάρχει. Τον μαύρο πάγο τον αντιλαμβάνεσαι …αφού πέσεις!

Κρατώ τα προσχήματα και δεν λέω πως κατακρημνίσθηκα θορυβωδώς  εξ ιδίου ύψους στο επίπεδο μηδέν (της προσγειώσεως) με την πλάτη γελοιωδεστάτω τω τρόπω. Υποθέτω δε πως θα επέρχονταν ένας θάνατος ολότελα ηλίθιος και ξαφνικός ίσως αν ήταν το πέσιμο λίγο πιο …επιτυχημένο. Την βγάζω ολημερίς σήμερα με πόνους παντού και παυσίπονα και χωρίς κατάγματα αντιληπτά σε μένα τουλάχιστον…

Και παρηγοριέμαι με όλους αυτούς τους τρισευτυχισμένους χωρικούς στον πίνακα του Πέτερ Μπρέγκελ του πρεσβυτέρου (με τον τίτλο Χειμερινό τοπίο με παγοδρόμους και παγίδα πουλιών, ζωγραφισμένον στα 1565) που πατινάρουν ξέγνοιαστοι πάνω στο παγωμένο ποτάμι του χωριού τους. Τότε ακόμα ο μαύρος πάγος δεν υπήρχε… γιατί απλούστατα αυτόν τον επινόησε η κατοπινή συμβίωση μας με την άσφαλτο… Κι εκείνος, με θρασύτατο τρόπο, αποφάσισε να την μιμηθεί… Όπερ και εγένετο λίαν επιτυχώς. Εις βάρος ημών των αστείων βεβαίως..

(Παρεμπιπτόντως στον πίνακα του Μπρέγκελ δεν διακρίνω ούτε έναν …πεσμένο άνθρωπο!)