Eξαχρειωμένοι....

[ήτοι: διακοσμητικές κολοκύθες σε στύση και σε μόνιμη επ-αναστατική γυμναστική που στέλνουν κόσμο στην ...εντατική!]

φωτ. Ν.Τ.

[...] Πάμε σ' ένα κρυφό κουτούκι

να φάμε πίτσα ή πεϊνιρλί

να μου κάνεις λούκι-λούκι

να σου δείξω ένα λιλί.

Μαν. Αναγνωστάκης

Εξαγριωμένοι της επαρχίας των Εξαρχείων

υπό εξαχρειότητος

 και παλληκαροσύνης ομαδικώς καταληφθέντες 

 -είκοσι μαζί!-

έριξαν ξύλο άγριο σε βουλευτή

την ώρα που -ο ανόητος!- τόλμησε να δειπνήσει  

στο σημείο G της "ελεύθερης Ελλάδας"

στην καρδιά της ...Ταλιμπανισμένης μας "αναρχίας".

Θα δούμε κι άλλα άγρια

στα μπαλ μασκέ και τα πριβέ Εξ ...άχρεια!

Οι ...153 ριψοκίνδυνοι ορειβάτες...

...σε καθεστώς επιβεβλημένης "πειθαρχίας"!

Βασ. Ιθακήσιος [1889-1977] , "Μύτικας"

Σκαρφάλωσα στον Μύτικα

κι είπα τραγούδια εαμίτικα.

(Άλλο το να γράφεις Canto

 κι άλλο να σου λένε: κάν' το).

Αντιστροφή-ηρωϊκή κι ημιπένθιμη

(Από το "Ο ποιητής Μανούσος Φάσσης -Η ζωή και το έργο του

Μια πρώτη απόπειρα κριτικής προσέγγισης"- του Μαν. Αναγνωστάκη).

ΥΓ. «Για τα αεροδρόμια ισχύει η δήλωση που έκανα πριν την υπογραφή της σύμβασης, ότι διαφωνούμε με αυτό τον τρόπο παραχώρησης. Υπήρχε η δέσμευση η δανειακή που τέθηκε στην κρίση του ελληνικού λαού. Όλοι ήξεραν ότι ο διαγωνισμός που εσείς ξεκινήσατε, η σύμβαση είναι δικό σας έργο, η παράδοση των αεροδρομίων της χώρας είναι δικό σας έργο…».

Χρ. Σπίρτζης , Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

 

Ευδαίμων ελατόγατος...

κοιμώμενος στον ...ουρανό (αυτοκινήτου)

Κάπου στην οδό Αγγελάκη τον πέτυχε προχθές η Τασούλα [Πανταζίδου] -αν και έχω λόγους πολλούς να  υποπτεύομαι και τον "φωτογραφικώς ειδήμονα" σύζυγόν της Γρηγόριον Πεχλιβάνον- και αύθις μου απέστειλε την συγκεκριμένη "φωτό". Ευχαρίστως την κοινοποιώ.  Είναι από μόνη της ένα διήγημα.[ Όποιος το αμφισβητεί του κόβω την καλημέρα!]

Και τώρα …παρακαλώ σας φίλοι:

Αν φέτος ενδιαφερθείτε να στολίσετε αληθινό δέντρο -σας περισσεύουν δηλαδή με τόσον κόσμο να σκαλίζει εδώ και καιρό τις τσέπες σας- ψωνίστε το ...διπλανό έλατο!

 Άφετε την αγοραίαν  γαλήν να ονειρεύεται ένα σπίτι. Πως γουργουρίζει -τάχα δίπλα στο τζάκι- και δώστου να περιμένει τον χοντρούλη που δεν χωρά στην καμινάδα να ρίξει και γι’ αυτήν το κάτι τις. 

Μα …θα μου πείτε φέτος ο στρουμπουλός άγιος δεν έχει για τους ανθρώπους, θα ’χει για τις έρμες τις ψυχές των ζώων;

Πειράζει όμως να ελπίζουμε;  [λέω τώρα εγώ ο άσχετος…]

Οι σχηματικώς αδιάπτωτοι ιππείς!

[απομεσήμερο στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης - 6.12.2015]

[...] Τότε ακούστηκαν ιππείς. 'Υστερα σάλπιγγες

Κι όλες μαζί σε μέγα βάθος 

ήχησαν ήσαν σαν αν αν.

Οδυσσέας Ελύτης, Η χαμένη Κομμαγηνή από "Τα ελεγεία της Οξώπετρας"

αειθαλείς και ολόρθοι ακόμα!

τα σχήματα όμως έμειναν!

[...] ήσαν σαν αν αν

Η "ανάρτησις αγαπητικώς αφιερούται:

στον Νίκο Δήμου που γιόρταζε κείνη τη μέρα (ενώ την επόμενη γκρέμιζε απο τ' άλογο  ..."Τα δισέγγονα του Αριστοτέλη"),

στον Περικλή Γιαννόπουλο που πέθανε καβαλάρης στα νερά του Φαλήρου (και δεν μπορώ να μην τον θυμούμαι σαν βλέπω τις πομπές των ιππέων στις γιορτές των Παναθηναίων από τις μετώπες της Ακρόπολης),

στον Στάθη Κοψαχείλη που έσπρωξε τον Γούλη Καλαμπούκα μαζί με τ' άλογό του, κυνηγημένο μέσα στην ομίχλη, σε γκρεμό στον Όλυμπο*,

στον Ηλία Κουτσούκο που άφησε μια ριπή του αέρα να πάρει στον γκρεμό τον ταχυδρόμο του Συράκου με το κίτρινο αδιάβροχο πετώντας**.



* Μόνο ένα παγούρι από τη συλλογή διηγημάτων του Στάθη Κοψαχείλη "Η δρακοντιά" , εκδόσεις Μελάνι, 2015.
** Ο ταχυδρόμος του Συράκου, από τη συλλογή διηγημάτων του Ηλία Κουτσούκου "Delivery boy", εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2013.

                                                                                      φωτογραφίες Ν.Τ. , 2015

Μνήμη Μηνά Χατζησάββα

που η στερνή του επιθυμία δεν εκπληρώθηκε λόγω "νομικού κενού" [στο ....ευρωπαϊκό παράρτημα της Μποτσουάνα]

                                                                                      Ιωάννινα, 2015  (φωτ.Ν.Τ.)

ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ λοιπόν...
όσο κι αν "οι σάπιοι άνθρωποι  κάτω από έναν κατουρημένο ουρανό (όπως γράφει ο Μίλτος Σαχτούρης), κάποιοι πρώην Σύμβουλοι πρωθυπουργού της χώρας" -να τη χέσω μια τέτοια Πατρίδα!- ειρωνεύονται αισχρά και με κυνισμό πάνω από του τάφου το στόμα (αυτοί οι χοντροί και αξούριγοι...) ελεεινολογώντας τις "αξύριστες χήρες" των ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ εκλειπόντων...

Τυρόπιτες & τυροπιτάκια ..."της κρίσης"

(τα συγγενή και ...επικίνδυνα!)

[....] -Σύρε φτωχέ, κι αγόρασε ψωμί

να φας και συ και τα παιδιά σου.

-Παιδί μου, ο Θεός κάθε τιμή,

κάθε καλό να δίνει στην καρδιά σου!

Ιωάννη Πολέμη, Η Ελεημοσύνη

φωτ. Ν.Τ.

Τελικά αυτό που παλαιά συνέβαινε στο ανατολικό μπλοκ (ή "παραπέτασμα" ακόμα πιό καλά για να μπορούμε να συνεννοηθούμε) με ένα μπλουτζήν ή μια οδοντόκρεμα, τώρα πια φαίνεται και πως στην Ελλάδα -κατά το  έγκριτο πάντοτε  REUTERS- γίνεται με ...μια μόνο "τυρόπιτα"*. Τέτοια πείνα,τέτοια φτώχεια έχει επιπέσει εις τα πλήθη... 

Οι νεαρές, και ομολογουμένως λίαν ευειδείς φοιτήτριες, πένονται και λιμοκτονούν σε τέτοιον βαθμό ώστε για μια και μόνον τυρόπιτα είναι σε θέση να "κάνουν τα πάντα!!!"

Τώρα πια όμως, κάθε φορά που θα ξεστομίζει κανείς την λέξη ..."τυροπιτάκι" θα του 'ρχονται αναγκαστικά στο νού ζοφερά αποσπάσματα φρικτής ακολασίας από τον "Μεγάλο  Ανατολικό" του  Εμπειρίκου. Ίσως μάλιστα θα πρέπει κι όλας  να κρατά αυτός κάποια μικρή "πισινή", μη τυχόν και η υπηρεσία ηλεκτρονικού  εγκλήματος απλώσει το δίχτυ της  σε πεδία που σχετίζονται με μικρότερης ηλικίας ....πορνογραφία.

Ας είμαστε όμως πιό συγκρατημένοι. 
Λέω: ΜΜΕ και ενήμεροι πολίτες... καθόλου δεν βλάπτει και λίγη σοβαρότης!!!


* Δεν έχει πάντως διευκρινισθεί αν έχουν την ίδια ...αγοραστική αξία όλες οι τυρόπιτες με τις  mixed-type (πχ ζαμπονοτυρόπιτες, κασερόπιτες, χορτοτυρόπιτες, κολοκυθοτυρόπιτες, σπανακοτυρόπιτες, πρασοτυρόπιτες, "πίτες της τεμπέλας", πιροσκί, γκιουζλεμέδες κλπ) 

Αναζητώντας την συναίνεση....

 
...όπως και την "εθνική συννενόηση" που εγκατέλειψε τον μάταιον τούτον κόσμον [καθώς κάποτε -νομίζω- είχε θανασίμως πυροβοληθεί, μαζί με την "εθνική συμφιλίωση" μέσα σε ασανσέρ, από "ειδήμονες" του είδους...].

                                    φωτ. Ν. Τσίγκας

Βρυξέλλες: έρημη πόλη...

...τέταρτη μέρα ο στρατός στους δρόμους κι ο τρόμος στην πόλη!

                                  φωτ. Ν.Τ.                                                 

Όλοι έχουν μια πικρή κουβέντα να πουν, σε κάποιον να φορτώσουν το φταίξιμο. Οι ...."τρεις" τουλάχιστον  -λέει- τρομοκράτες του Παρισιού πέρασαν από Ελλάδα (Παγκράτι, Πάτρα, Ειδομένη). Είχαν βεβαίως εξέλθει εκ Παρισίων (γκέτο-φτωχά προάστια) από κάπου έπρεπε να ξαναμπούν. Λέει η φωνή της λογικής η οποία εκπνέει λίγο λίγο αλλά με βεβαιότητα πια. 

Όλοι επιθυμούν διακαώς κάτι να πουν, μα τίποτε να κάνουν επί της ουσίας. Δυό φορές οι τρελαμένοι τζιχαντιστές πλησίασαν -τόσο κοντά!!!- ζωσμένοι τα εκρηκτικά τους στις εξέδρες των επισήμων σε στάδια (τον Φρανσουά Ολάντ και την  Άγκελα Μέρκελ εννοώ) σε Παρίσι και Ανόβερο.  Οι Ολλανδοί κατηγορούν τους έλληνες. Οι Ούγγροι κατηγορούν επίσης τους έλληνες και υψώνουν τείχη. Οι Τσέχοι, οι Σλοβάκοι, οι Πολωνοί, οι Λεττονοί δεν φέρονται αλλιώτικα. Οι πρόσφυγες πάσης φύσεως, πλέον ορδές. Ο χειμώνας έρχεται καλπάζοντας. Η θάλασσα πάει κι αγριεύει περισσότερο. Το διψασμένο ζώο φυσικά κατευθύνεται προς τα κει που υπάρχει νερό. Το πεινασμένο εκεί που φυτρώνει χορτάρι. Νόμος απαραβίαστος της ζωής. Η Ευρώπη χρησιμοποιεί μονωτικά του εμπορίου, λύσεις αλμπάνηδων μαστροχαλαστών,  στεγανοποιεί-περιχαρακώνει με συρματόπλεγμα τα όρια "των κρατών της",  μετατρέπεται σε φρούριο απόγνωσης. Το Παρίσι περιδένει παλληκαρίσια τις πρόσφατες βαθειές πληγές του. Οι Βρυξέλλες στρατοκρατούνται. Οι φίλοι του εγγλέζου σφάχτη (και μακαρίτη ας υποθέσουμε πια...) "Τζιχάντι-Τζών" όλοι τους ευρωπαίοι κι αυτοί, μεταναστόπουλα τρίτης γενεάς, κοινωνικά κατακάθια θα λέγαμε, αποσυνάγωγοι, μικροεγκληματίες, φυλακόβιοι της συμφοράς, είναι αυτοί που μεταμορφώθηκαν σε αδίστακτους και αποκτηνωμένους φονιάδες που σπέρνουν το φόβο στην Ευρώπη.

Μου έρχονται στο νου οι στίχοι του Μίλτου Σαχτούρη (πίνω ακόμα -να την πω την αμαρτία μου- ήσυχος τον καφέ μου στη Σαλονίκη)  σαν να μου έρχονται από το μέλλον:

Το καφενείο που πίνω τον καφέ μου
είναι άδειο
μόνο εγώ υπάρχω
έτσι το καφενείο είναι τελείως άδειο
γιατί ούτε εγώ υπάρχω.

Και δεν τραγουδώ πια -γιατί "αυτό μου φέρνει τρόμο" που θάλεγε κι ο Ν. Καββαδίας - "το γελεκάκι που φορείειειεις..." κι ούτε γι΄αστείο το "κύρ-Αλέκο κύρ-Αλέκο...."  (με το εκρηκτικό γελέκο)...

Τιμή και προσκύνησις...

[...] Έχει φιλοτεχνήσει πορτρέτα των Θεσσαλονικέων ανθρώπων της επιστήμης, της τέχνης, της λογοτεχνίας και ποίησης. Eχει κάνει το πορτρέτο του ποιητή Nτίνου Xριστιανόπουλου, ο οποίος πόζαρε γι’ αυτό και μετά «γκρίνιαζε» θαυμαστικά στον ζωγράφο Nτίνο Παπασπύρου «με εκνεύρισε η τόση δεξιοτεχνία του!».[....] Kανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκονται τα πορτρέτα αυτά, που δεν τα κράτησε η Δημοτική Πινακοθήκη. Eάν βρίσκονται σε αποθήκη, μήπως ο φιλότεχνος δήμαρχος κ. Γιάννης Mπουτάρης μπορεί να μας πληροφορήσει για την τύχη τους, και τα σχέδιά του; Θα ’ναι μία χειρονομία ευγενική –να τα δούμε εκτεθειμένα και πάλι– για τον ζωγράφο Kώστα Λούστα που μας αποχαιρέτισε...

ΕΛΕΝΗ ΜΠΙΣΤΙΚΑ

 Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2015
 «ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΒΡΑΔΙΝΑ»
Δύο διαλέξεις αφιερωμένες στον Κώστα Λούστα 

με ομιλητές τους:

- Κάτια Κιλεσοπούλου με θέμα: 

«Κώστας Λούστας (1933-2014) ως έρημη νησίδα σε αχανή ωκεανό…»

 
- Χρήστο Μπακαλάκο με θέμα: 

«Κώστας Λούστας 80+1 πορτρέτα»

 
ώρα: 20:00/είσοδος ελεύθερη
 Διοργάνωση: Σύλλογος Αποφοίτων Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ «ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ» - Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Kostas Loustas is painting Nikos Gabriel Pentzikis 

O Κώστας Λούστας ζωγραφίζοντας τον ...Κώστα Λούστα!

 

Του εκ Νεβέσκης Λυγκιστίδος ΚΩΣΤΑΚΗ ΛΟΥΣΤΑ του ΙΙΙ, Θεοδώρου του ΙΙ, του της Πελαγονίας και της άνω Δυτικής Μακεδονίας Εξάρχου.  Από το αυτοβιογραφικό του ...παραμύθι που συνέγραψε με τον τίτλο "Εκατό και πλέον δακτυλίδια για πρίγκηπες" - Εκδόσεις Ιανός 2005.