ΑΠΟΡΩ με την Αμερικανική Ακαδημία Ψυχιατρικής, τις σχετικές ιατρικές Εταιρίες όλου του κόσμου, μεμονωμένους ψυχιάτρους, ψυχολόγους, ειδικευμένους νοσηλευτές με κατάλληλο σωματότυπο, οδηγούς ασθενοφόρων, κατασκευαστές ζουρλομανδύα, εταιρίες που κατασκευάζουν ψυχοφάρμακα, κατασκευαστές μηχανήματων ηλεκτροσόκ, ιμάντων ακινητοποίησης επί κλίνης, επιφανείς γηριάτρους, φροντιστές ηλικιωμένων με πείρα, εισαγγελείς, δημοκρατικούς (ζώντες) κλπ. των ΗΠΑ και άλλους ανά τον πλανήτη…
Δεν βλέπουν το πράγμα που πάει; Ποια είναι η αληθινή διαταραχή του Mr. President of USA με την πορτοκαλί όψη και το βαμμένο τσουλούφι αλά Ντένις ο τρομερός, που αναστατώνει τον κόσμο λες και πρόκειται για τη γειτονιά του χωριού του;
Εδώ πια έχουμε να κάνουμε με κανονική ψύχωση που εκφεύγει από τα όρια της βαριάς (=μεταιχμιακής/borderline) ναρκισιστικής διαταραχής της προσωπικότητας κατά DSM- V (Diagnostic and Statistic Manual of Mental Disorders)*. Που δυστυχώς πάει να περάσει για κανονικότητα στον κόσμο...
Καθώς ένας νάρκισσος δεν προσφεύγει, ποτέ σχεδόν, στον ειδικό γιατρό (όλοι οι άλλοι γύρω του καταλήγουν αργά ή γρήγορα στον ψυχίατρο αν τολμούν να συνεχίσουν να μένουν κοντά του και να δέχονται/ανέχονται τις επιδράσεις του...). Μάλιστα, ενώ κάποτε η θεραπεία του αποδιοργανωμένου Νάρκισσου απαιτεί βαριά αντιψυχωσική αγωγή (σαν καλή ώρα), με αντικαταθλιπτικά, σταθεροποιητές του συναισθήματος κλπ. (και με αμφίβολα ασφαλώς αποτελέσματα) είναι προφανές πως ο Ντόναλντ δεν πρόκειται να κάνει ποτέ το βήμα από μόνος του… Το αβίαστο και δίκαιο απορία-ερώτημα-αίτημα που εξάγεται είναι:
Ω, Αμερικανοί, για πόσο ακόμα θα εκτεθείτε, στιγματισθείτε, κακοποιηθείτε, αντέξετε, ταπεινωθείτε, υπομείνετε την ύβρι απέναντί σε σας και την πολιτική ιστορία σας; Πότε θα συμμαζέψετε αυτόν τον Πρόεδρο ορίζοντάς του ως τόπο διαμονής, έστω κοντά στο Μαρ-α-Λάγκο, μια δομή ειδικού ιδρύματος; Με γήπεδο γκολφ ασφαλώς, κοντινό φαστφουντάδικο και αίθουσες χορού με τούλια και στρας...
*Τα συμπτώματα της Ναρκισσιστικής Διαταραχής Προσωπικότητας (NPD) περιστρέφονται γύρω από σκέψεις, συναισθήματα και συμπεριφορές. Το Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, Text Revision (DSM-5-TR™) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας περιλαμβάνει εννέα κριτήρια. Στους άλλους, τα συμπτώματα που εμπίπτουν σε αυτά τα κριτήρια μπορεί να φαίνονται ως εξής:
1. Μεγαλοπρεπής αίσθηση αυτοσημαντικότητας
- Υπερεκτίμηση των ικανοτήτων τους ή θέτουν στον εαυτό τους μη ρεαλιστικά υψηλά πρότυπα.
- Καυχιούνται ή υπερβάλλουν για τα επιτεύγματά τους.
2. Συχνές φαντασιώσεις ότι έχουν ή αξίζουν:
- Επιτυχία
- Δύναμη
- Ευφυΐα
- Ομορφιά
- Αγάπη
- Αυτοπραγμάτωση
3. Πίστη στην ανωτερότητα
- Πιστεύουν ότι είναι ξεχωριστοί ή μοναδικοί.
- Θεωρούν ότι πρέπει να συναναστρέφονται μόνο με άτομα που θεωρούν «άξια».
4. Ανάγκη για θαυμασμό
- Εύθραυστη αυτοεκτίμηση.
- Συχνή αυτοαμφισβήτηση, αυτοκριτική ή αίσθημα κενού.
- Έντονη ενασχόληση με το τι πιστεύουν οι άλλοι για αυτούς.
- Αναζήτηση κομπλιμέντων.
5. Αξίωση δικαίωσης (entitlement)
- Υπερβολική αίσθηση αυτοαξίας.
- Αναμένουν ευνοϊκή μεταχείριση (σε υπερβολικό βαθμό).
- Θυμός όταν οι άλλοι δεν ικανοποιούν ή δεν τους καλοπιάνουν.
6. Διάθεση εκμετάλλευσης των άλλων
- Χρησιμοποιούν άλλους, συνειδητά ή ασυνείδητα.
- Δημιουργούν φιλίες ή σχέσεις με άτομα που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση ή το κύρος τους.
- Εκμεταλλεύονται σκόπιμα τους άλλους για προσωπικό όφελος.
7. Έλλειψη ενσυναίσθησης
- Λένε πράγματα που μπορεί να πληγώσουν τους άλλους.
- Βλέπουν τα συναισθήματα, τις ανάγκες ή τις επιθυμίες των άλλων ως αδυναμία.
- Δεν ανταποδίδουν την καλοσύνη ή το ενδιαφέρον που δέχονται.
8. Συχνός φθόνος
- Νιώθουν ζήλια για τους άλλους, ιδιαίτερα όταν εκείνοι είναι επιτυχημένοι.
- Πιστεύουν ότι οι άλλοι τους ζηλεύουν.
- Υποτιμούν ή μειώνουν τα επιτεύγματα των άλλων.
9. Αλαζονεία
- Συμπεριφορά συγκαταβατική ή αφ’ υψηλού.
- Συμπεριφέρονται με σνομπισμό ή περιφρόνηση.
- Μιλούν υποτιμητικά ή condescending (υποβιβαστικά).
