 |
| Στα Ζαγοροχώρια δέντρο [ ΦΩΤ. Ν.Τ.] |
Βρύα, νοτιάς αιώνων,
παραμύθια πλάι στο ποτάμι που κυλά αργό
με χαύνωσαν με κοίμησαν με μάγεψαν
ρίζες παμπάλαιες χωμένες βαθειά
στα αφανή και κρύφια
με ρίζωσαν στο μέρος εδώ.
Και που να τρέχω τώρα
στα συλλαλητήριαοργήλαούφωνήθεού
μέσα στις φωνές και την
αγοραία τύρβη.
Κάθομαι μονάχα ασάλευτος κι ακούω
την γιαγιά μου να χαϊδεύει
-στο πίσω μέρος της αυλής μας-
τις κορφούλες από τα μυρωδικά
και να μιλεί γλυκά στο μακεδονήσι της
[που ποτέ δεν την άκουσα να το λέει μαϊδανό...]
