Τώρα (και) η Θεσσαλονίκη…

 

…στην καρδιά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν

 

 

Αν η μισή μου καρδιά 

βρίσκεται γιατρέ εδώ πέρα

η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται.

Ναζίμ Χικμέτ 

(μτφρ. Γιάννης Ρίτσος)

 

…κάθε γεγονός που λαμβάνει χώρα γύρω μας, από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο, από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τις ανατολικές ακτές της Μεσογείου, μας αφορά άμεσα. Η θέση του Καραμπάχ στις καρδιές μας είναι η ίδια με τη θέση της Γάζας στις καρδιές μας. Ακριβώς όπως δεν κάνουμε διάκριση μεταξύ της Βοσνίας και του Χαλεπίου, της Τρίπολης και της Βαλχ (σ.σ. αρχαία Βάκτρα), της Θεσσαλονίκης και της Μοσούλης, βλέπουμε τις δικές μας αρχαίες πόλεις και την Ιερουσαλήμ το ίδιο…

       Φαντάζομαι οι δραστήριοι Έλληνες πρέσβεις όπως και ο ΥΠΕΞ ακούνε και διαβάζουν. Το ίδιο και οι Ευρωπαίοι εταίροι και σύμμαχοι… Η Γαλάζια Πατρίδα, η Τουρκία της καρδιάς (τους) απλώνει σαν αμοιβάδα από Αδριατική μέχρι Κίνα. 

        Σαν όνειρο, που για κάποιους θα σταθεί εφιάλτης.

 

 

 

Μεταξωτές κάλτσες...

Κοιτάζοντας αυτήν την "σκαμπρόζικη" διαφήμιση του 1929 δεν μπορεί παρά να πάει ο νους μου  σε τρεις γοητευτικές, καθώς πρέπει (και υπεράνω πάσης υποψίας) "κυρίες" που θα άρμοζε οπωσδήποτε να χαρούν  ένα τέτοιο άξεσουάρ αισθησιακού καλλωπισμού: Στην... κυρία "Συμμαχία", την κυρία "Ευρωπαϊκή ένωση" και την κυρία Γερμανία!

Θαρρώ πως ο μικρός μουσουλμάνος Χίτλερ, της ανατολικής πλευράς της Μεσογείου (η της νοτιοανατολικής γωνιάς της Ευρώπης, αν θελήσει να το τεντώσει κανείς κι άλλο το καλσόν επιδιώκοντας την καλύτερη δυνατή εφαρμογή στα... "μέλη"...) ήδη μας έχει προλάβει και θα έχει στείλει το κάτι τις του πολύ νωρίτερα από τους δικούς μας τους μπουνταλάδες...

Διότι ο άνθρωπος -ως καθεαυτού σουλτάνος- αν μη τι άλλο "ξέρει από γυναίκες" (και συμμαχίες", και "λυκοφιλίες" και "συμφέροντα"). Και εκτιμά πως η εξαγορασμένη "αμεροληψία" των εν λόγω κυριών  θα σταθεί αρωγός στο οσονούπω μακέλεμα της μικράς, πτωχής και ανεντίμου  Ελλάδας. Ήδη θα έχει προλάβει και θα τις έχει στείλει από μια ντουζίνα (τουλάχιστον...) από δαύτα ο τρελο-Νταγίπ!

Κι εκείνες ακκιζόμενες, όλην την σαγήνη τους "επιστρατεύοντας",  θα τεντώνουν στα πόδια τους τα θαυματουργά και τόσο κατευναστικά καλσόν του Τούρκου, προσέχοντας προ πάντων μη τους  ξεφύγει κάνας πόντος με απότομες κινήσεις και αγαρμποσύνες...

Το παρακάτω είναι αυτό που αποδίδει ίσως πιστότερα την όλη κατάσταση:

Όταν σηκώνει κύματα

ο οίνωπας ο Πόντος

κοιτάζω η έρμη στο... καλσόν

μη μου ξεφύγει ο πόντος! 

Η Αφρίν έπεσε...

 

To σύμβολο της ανεξαρτησίας των Κούρδων (το μνημείο προς τιμήν του μυθικού σιδηρουργού Kawa Hadad)  γκρεμισμένο, στην πόλη Αφρίν της ...Συρίας - μετά τη είσοδο των τουρκικών στρατευμάτων εκεί, ύστερα απο σύντομη και άγρια πολιορκία.

Ο ξαναμμένος ταύρος της περιοχής Ερντογάν πανηγυρίζει και ευλογεί το Θεό [του]. Ο Πλανητάρχης Τραμπ ...  τραμπαλίζεται...  Η Ευρώπη σιωπή. Το ΝΑΤΟ σιωπή. Οι "δηλητηριαστές" Ρώσοι σιωπή. Ο ΟΗΕ ανύπαρκτος προ πολλού. 

Άνήμποροι, ανυπεράσπιστοι, αθώοι  κάτοικοι  του Πλανήτη γη θερμά σας συλλυπούμαι και σας χαρίζω αυτούς τους στίχους:

[...] Xρέος είχα να πληρώσω 

με αίμα. Άλλοι τόχουν κάμει.

Βουβός στέκω στην όχθη

και βλέπω το ποτάμι.*

*Jeroslav Seufert, Τραγούδι απο το τέλος του πολέμου-Μτφρ. Κάρολος Τσίζεκ.