Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προσφυγες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προσφυγες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2022

Επιστροφή (pushback) στα Κύθηρα…


 

                      Jean-Antoine Watteau, (1684-1721),Ταξίδι στα Κύθηρα

Τελικά, το βίντεο που ανέβασε ο Μηταράκης, με το σπρώξιμο από την τουρκική λιμενοφυλακή μιας βάρκας γεμάτης πρόσφυγες προς την θαλάσσια περιοχή της Ελλάδας, όπως μαθαίνουμε από τον «έγκριτο δημοσιογράφο» του Spiegel Γιώργο Χρηστίδη (γνωστό και από την υπόθεση με τις πρόσφατες ελληνικές δολοφονικές επιδόσεις στην νησίδα του Έβρου με τους σκορπιούς) αυτό «είχε δημοσιοποιηθεί πριν από τρία χρόνια και είχε προκαλέσει αντιδράσεις στην Τουρκία για τη βία κατά των προσφύγων». Σύμφωνα με τον ίδιο δημοσιογράφο «το τουρκικό Λιμενικό έβγαλε απολογητική ανακοίνωση όπου δικαιολογούσε μεν τη βία αλλά με το επιχείρημα ότι δεν μπορούσε να σταματήσει αλλιώς το σκάφος των προσφύγων να …κατευθυνθεί προς την Ελλάδα».

Επομένως, οι αθώες περιστερές του τουρκικού λιμενικού εμπόδιζαν με αυτόν το τρόπο το πλεούμενο να φύγει προς την Ελλάδα πράγμα που τελικά δεν κατάφεραν και αυτό μάλλον θα συνέχισε το δρόμο του. Το τι συνέβη στη συνέχεια το γνωρίζουμε συνεκτιμώντας εκατοντάδες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις και ένα πλήθος από καλοδιατυπωμένες απόψεις άλλων «εγκρίτων»:  Οι άτυχοι πρόσφυγες αφού θα έφτασαν κάποτε, επιτέλους, σε κάποια ακτή στην Ελλάδα συνελήφθησαν από αστυνομικούς, στρατιώτες ή λιμενικούς και αφού κακοποιήθηκαν, γδύθηκαν, ληστεύτηκαν κλπ θα πετάχτηκαν και πάλι στα νερά και θα  πνίγηκαν εκτός εάν επιβιβάστηκαν κακήν κακώς με το ζόρι στην ίδια βάρκα με την οποία είχαν έλθει και προωθήθηκαν (secondary pushback) προς τις ακτές της Τουρκίας όπου τελικά διασώθηκαν. Εκεί θα οδηγήθηκαν ασφαλείς σε κέντρο περίθαλψης και φιλοξενίας προσφύγων γλιτώνοντας από τον βέβαιο θάνατο που τους είχε καταδικάσει η σκληρότητα και αφιλοξενία των Ελλήνων. 

Συμπέρασμα: οι πρόσφυγες φεύγουν από την Ελλάδα κατατρεγμένοι και διασώζονται από τους Τούρκους. Τελεία και παύλα! 

Έτσι και με τις σκηνές από το Διακόφτι στα Κύθηρα Όλες αυτές οι εικόνες της δήθεν διάσωσης των δυστυχισμένων ανθρώπων που παράδερναν νυχτιάτικα μέσα στην «Καταβόθρα» (έτσι λέγεται το τρομερό σημείο με τα απόκρημνα βράχια στο Τσίριγο), με οκτώ μποφόρ ανέμων να φυσομανούν στο ανοικτό πέλαγος, είναι η επιτομή των fake news: Όλοι νομίζουμε πως οι άνθρωποι των Κυθήρων βρίσκονται εκεί για να βοηθήσουν… Αμ δε! Πρόκειται για μύθευμα. Το βιντεάκι της δήθεν διάσωσης το έχουν …ρολάρει ανάποδα. 

Η πραγματικότητα που κρύβεται είναι η παρακάτω: Μόλις πληροφορήθηκαν όλοι εκεί στο νησί ότι το πλοιάριο είχε τσακιστεί στα βράχια, έτρεξαν για χάζι. Παράτησαν τραγούδια, κολιτσίνες, μπριζόλες, τσίπουρα στα τραπέζια σε ταβέρνες και καφενεία κι έτρεξαν περιχαρείς και φιλοπερίεργοι. Είδαν όμως έξαφνα πως οι άθλιοι πρόσφυγες είχαν καταφέρει ν' αναρριχηθούν με κάποιο τρόπο στο νησί. Τους έπιασαν λοιπόν και έναν-έναν βάλθηκαν να τους ξανακατεβάζουν με σκοινιά  πάλι μέσα στο νερό. Επιστράτευσαν μάλιστα κι ένα γερανό για το σκοπό αυτόν ενώ μερικοί, εξίσου δραστήριοι, θάμπωναν με δυνατούς φακούς ή προβολείς στα μάτια τους ναυαγούς σαν τους λαγούς ώστε να ζαλιστούν και να πέσουν κάτω μια ώρα αρχύτερα. Πλην όμως αρκετοί κατάφεραν παρόλ’ αυτά σωθούν  και ν’ ανεβούν πάνω στη νησίδα όπου και βρίσκονται ακόμα αβοήθητοι και παγωμένοι. Αυτό είναι το τέλος και όχι η αρχή του βίντεο που σας δείχνουν. Εκεί κατέληξαν οι άνθρωποι.

Πέντε (ίσως και παραπάνω) σώματα έπλεαν άψυχα πάνω στον νερό μαζί με άλλα λείψανα του ναυαγίου. Δεν φάνηκε το παραμικρό super Puma, ούτε τοσοδά ναυαγοσωστικό, ούτε μια μικρούλα λιμενική άκατος. (Επικαλέστηκαν τις αντίξοες συνθήκες. Τέτοιοι είναι οι Έλληνες!)

Αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Όλα τ’ άλλα, όσα ακούτε και βλέπετε, είναι απλώς παραμύθια της Χαλιμάς-Μηταράκη.  

 

ΥΓ. Δεκαέξι γυναίκες κι ένα παιδί  πνίγηκαν (μέχρι στιγμής) σχεδόν κάτω από τις ίδιες συνθήκες την ίδια μέρα στη Λέσβο. Αν λογαριάσετε ότι στην Ελλάδα οι γυναικοκτονίες έγιναν εσχάτως μόδα ελπίζω να γίνεται εύκολα κατανοητό «τις πταίει» στην περίπτωση και αυτού του φρικτού ναυαγίου.

 

 

 

 

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015

"Πεταλούδες"...




kathimerini

Το μεγάλο ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 και την νικηφόρα για τους έλληνες έκβαση του πολέμου εκείνου, σκίασε η σύντομη και ατυχής αναμέτρηση με τα στρατεύματα των Nαζί  που ξεκίνησε στις 6 Απριλίου 1941 κι έληξε με την εισβολή των γερμανών -τρεις όλο κι όλο  εβδομάδες μετά- στην Αθήνα, στις 27 Απριλίου. Η μαύρη περίοδος της κατοχής που θα επισώρευε δεινά μεγάλα για τον χειμαζόμενο λαό ξεκινούσε.

Αυτές τις μέρες βλέποντας τα -πλούσια είναι αλήθεια- αφιερώματα στη επέτειο, ξεχώρισα μια πληροφορία που συγκράτησα από κάποιο ντοκυμαντέρ. Στην Λάρισα λοιπόν, σε έναν περιφραγμένο με συρματόπλεγμα χώρο και χωρίς καμιά άλλη στρατοπεδική οργάνωση, δημιουργήθηκε από τους γερμανούς το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης σε ελληνικό έδαφος. Σ' αυτό καταχωνιάστηκαν περίπου 1.100 κρήτες στρατιώτες αιχμάλωτοι του μετώπου που δεν τους επιτράπηκε να επιστρέψουν στην Κρήτη. Τους κράτησαν εκεί με σκοπό την εξόντωσή τους. Κοντά τους έφεραν σύντομα και τους κρατούμενους κομμουνιστές της Ακροναυπλίας. Από το κολαστήριο αυτό, εξ αιτίας της πείνας, των ασθενειών και των άθλιων συνθηκών κράτησης, σώθηκαν μονάχα οι μισοί -και λιγότερο-  κρήτες. Εντύπωση μου προξένησε πως οι κρατούμενοι στο στρατόπεδο αυτό αποκαλούνταν ειρωνικά ..."πεταλούδες". Και τούτο γιατί μην έχοντας ρούχα παρά κουρέλια πάνω τους, έδεναν την χακί ή τη γκρι κουβέρτα  στο λαιμό ώστε νά προστατευτούν από το κρύο και τη βροχή και να κρύψουν τη γύμνια τους, μοιάζοντας έτσι με πελώριες πεταλούδες [που ως γνωστόν έχουν περιορισμένο -βραχύτατο- βίο].

Μην βρίσκοντας σχετική φωτογραφία να συνοδέψω την "ανάρτηση" πέτυχα στο διαδίκτυο μια εικόνα από το Hotspot των ελαιώνων της Μώριας στη Λέσβο. Αυτή είναι η κατάσταση υπό βροχήν...

Κι όπως λέει ο βαθύς Σάββας (Σαμπετάϊ)  Μιχαήλ "Το Αουσβιτς δεν είναι μια υπόθεση από το παρελθόν. Βρίσκεται μπροστά μας. Ανήκει στο μέλλον..."  Η απίθανη σημερινή στάση των Ευρωπαίων απέναντι στους πρόσφυγες τον δικαιώνει αργά μα σταθερά.


ΥΓ. Συγγνώμην που σας χάλασα την γεμάτη περηφάνεια  γιορτή...