Φίδι που ποτέ δε κρύφτηκε. Άρκτος που ποτέ δεν κοιμήθηκε.

      Ο Β. Πούτιν σε έναν από τους δώδεκα  άθλους του Ηρακλή (Η ζώνη της Ιππολύτης)

 όπως τους παρουσίασε ένας θαυμαστής του γιορτάζοντας τα 64 χρόνια του Αυτοκράτορα.

Η χώρα του εκτρέφει την πλέον κραταιά ολιγαρχία του μαύρου χρήματος στον κόσμο. Η δημοκρατία του η πιο κολοβή και ανελεύθερη ύστερα από την σκοτεινή Κινέζικη και αυτήν του Βορειοκορεάτη μπέμπη. Αν μετρήσει τους ακραίους εθνικιστές και τους …ναζιστές (σε κανονικές εκλογές λέμμμμε ντε!) στη Ρωσία θα τους βρούμε σε ποσοστά που τσακίζουν κόκαλα (ή κεφάλια-αναλόγως). Και βέβαια ούτε που το φαντάζεται ο νέος Χίτλερ, πόσοι ήρωες θα προκύψουν από τους «ναρκομανείς» Ουκρανούς με την πανάθλια εισβολή του εκεί, και πόσα δεινά θα προκαλέσει στην ομοιογένεια της αυτοκρατορίας του το εγχείρημα...

Η χώρα του διακινεί συστηματικά τόσα fake news, λαϊκίστικο λόγο και συνωμοσιολογικό υλικό από ότι διακινεί ο υπόλοιπος πλανήτης μαζί. Δηλητηριάζει ή φυλακίζει τους πολιτικούς αντιπάλους του, δολοφονεί δημοσιογράφους, φυλακίζει και εξουδετερώνει επιχειρηματίες «που δεν συμμορφώνονται». Είναι ο πιο πλούσιος Ρώσος επί γης. Ζει σε παλάτια με χλιδή απροσμέτρητη. Είναι ισόβιος Πρόεδρος, Άρχων, Αυτοκράτωρ πασών των Ρωσιών, βασιλεύς Αρχιεπίσκοπος, Ισόθεος. Διανύει την τρίτη δεκαετία της θητείας του.

Και κατηγορεί επιτιθέμενος τους Ουκρανούς για …ναζιστές (με 2.5 % εξακριβωμένο το σχετικό ποσοστό σε κανονικές εκλογές). Ο Βλαδίμηρος Πούτιν επιτίθεται στη Δύση, στη λογική, στην ειρήνη, στον ανθρωπισμό, στο διεθνές δίκαιο, στην ιστορία, στη μνήμη. Φίδι που ποτέ δε κρύφτηκε. Άρκτος που ποτέ δεν κοιμήθηκε.

Σειρά λέει έχουν Βαλτικές χώρες, Φινλανδία, Σουηδία. (Και για νάρθουμε και στα δικά μας,  όταν οι ασκοί του Αιόλου πνεύσουν …αρμοδίως: Κύπρος- Αιγαίο-Ελλάδα).

Μπαίνουμε επαξίως στον καιρό του ξινόχορτου και της πικραλίδας…

 

 

 

 

Ρώσος αλεξιπτωτιστής

φωτ. Ν.Τ.

—Ἄχ, Γιάννη, τοῦ κάνει.

Αὐτός μήτε πρόσεξε. Εἶχ’ ἀποφάει καί κάθονταν. Κάτ’ ἤθελε·  ἔψαχνε μέσ’ στίς τσέπες του ἤσυχα.

Ποῦθε ἔρχεσαι Γιάννη; τόν ρωτάει γλυκά.

—Ἀπό πάνω, τῆς κάνει καί τῆς ἔδειξ’ ἀόριστα. 

Γιάννης Σκαρίμπας, Το Θείο Τραγί

 

Η «Δύση» δεν πῆγε να βοηθήσει. Έπιασε «τα πατερημά». Οι Ουκρανοί, με τα ξύλινα όπλα και σπαθιά, στα οποία είχαν τελευταία καταλλήλως εκπαιδευτεί, δεν είχαν πειστεί ίσως για το ακριβές τάιμινγκ της εισβολής (ίσως και κανείς από μας δεν το είχε πάρει στα σοβαρά—υπολογίζαμε ηλιθιωδώς σε μπλόφα του πρώην καγκεμπίτη).

Μέχρι κι οι «επιτόπου» ξάγρυπνοι ρεπόρτερς πιάστηκαν στον ύπνο. Δημοσιογράφος του CNN —όχι Ουκρανός πλην όμως με …κράνος— ρωτάει το αεροδρόμιο ένα στρατιώτη, που υποτίθεται υπερασπίζεται το αεροδρόμιο της Μαριούπολης, on camera:

«Πώς είναι τα πράγματα εδώ;»

«Δεν ξέρω ακόμα» του λέει. «Εγώ μόλις έπεσα».

Και του δείχνει τον ουρανό…