 |
| φωτ. Ν.Τ. |
—Ἄχ, Γιάννη, τοῦ κάνει.
Αὐτός μήτε πρόσεξε. Εἶχ’ ἀποφάει καί κάθονταν. Κάτ’ ἤθελε· ἔψαχνε μέσ’ στίς τσέπες του ἤσυχα.
Ποῦθε ἔρχεσαι Γιάννη; τόν ρωτάει γλυκά.
—Ἀπό πάνω, τῆς κάνει καί τῆς ἔδειξ’ ἀόριστα.
Γιάννης Σκαρίμπας, Το Θείο Τραγί
Η «Δύση» δεν πῆγε να βοηθήσει. Έπιασε «τα πατερημά». Οι Ουκρανοί, με τα ξύλινα όπλα και σπαθιά, στα οποία είχαν τελευταία καταλλήλως εκπαιδευτεί, δεν είχαν πειστεί ίσως για το ακριβές τάιμινγκ της εισβολής (ίσως και κανείς από μας δεν το είχε πάρει στα σοβαρά—υπολογίζαμε ηλιθιωδώς σε μπλόφα του πρώην καγκεμπίτη).
Μέχρι κι οι «επιτόπου» ξάγρυπνοι ρεπόρτερς πιάστηκαν στον ύπνο. Δημοσιογράφος του CNN —όχι Ουκρανός πλην όμως με …κράνος— ρωτάει το αεροδρόμιο ένα στρατιώτη, που υποτίθεται υπερασπίζεται το αεροδρόμιο της Μαριούπολης, on camera:
«Πώς είναι τα πράγματα εδώ;»
«Δεν ξέρω ακόμα» του λέει. «Εγώ μόλις έπεσα».
Και του δείχνει τον ουρανό…
