Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Τζίτζικας* για δεκαπέντε μέρες...


            
                                                                                                           oneirokritis

                                                             Άχνα δε βγάζω

                                                             Θαλασσινό μου αηδόνι

                                                             Να σε ακούω.

                                                             

                                                             Γιώργης Παυλόπουλος,  Στον Ν.Δ.Τ. 


   Φεύγω με τα …τζιτζίκια!
    Ν’ ανταμώσω με τους άλλους πολύχρωμους τζίτζικες φεύγω. 
    Δυο βδομάδες ραστώνης θερινής. Βιβλία στα μπαγκάζια μας, φωτογραφική μηχανή, δυό τρία ρούχα, τα μαγιώ και φύγαμε (και το αντιϋπερτασικό…). 
    Ίσως σε κάποιο ακροθαλάσσι θ’ ακουμπήσει το βλέμμα κι η ψυχή γαληνέψει. Ίσως κάτι καινούργιο ν’ αποκαλυφθεί αυτό το καλοκαίρι σε βιβλίο, σε άνθρωπο, σε τόπο…

    Φεύγω ξέροντας καλά πως σε δεκαπέντε μέρες και πάλι στα ...μυρμήγκια θ’ ανήκω [ τον Αίσωπο και μια τρελή ανθρώπινη δικαιοσύνη ίσως –ή μήπως ολοφάνερο μίσος;- για τον  ξ έ γ ν ο ι α σ τ ο  φοβούμενος ].


Και στα δικά σας!




ΥΓ. Το ωραιότατο παραπάνω βίντεο «έφτιαξε» ένας πνευματικός μου συγγενής (ο Γιώργος Σταματέλος από τη Λευκάδα).


* Νομίζω πως συνθέτει ένα πρώτης τάξεως λογοπαίγνιο με το "Τσίγκας".
   Τ ζ ί... T σ ι γ κ α ς  λοιπόν. Έστω...

2 σχόλια:

  1. Καλές διακοπές με τζιτζίκια και τριζόνια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Δες πως το λέει αυτό ο Ελύτης Τάσο:
      "Τρι και τρι τρι και τρι
      τι πικρή που 'ναι η ζωή
      Τι γλυκιά και τι πικρή
      τρι και τρι και τρι και τρι ..."


      [...} τΖει και τζει και τζει ...
      τΖει και τζει και τζει ...
      τΖει και τζει και τζει .....
      ο βασιλιάς ο ήλιος ζει!".

      ( "Τα ρω του έρωτα")

      Διαγραφή