Ελένη Σπάνια-Σαββαρίκα (5.4.1941-28.3.2020)
2015. Σεπτέμβριος. Και σαν Νέκυια η φωτογραφία. Στιγμή στο όριο του Κόσμου τραβηγμένη. Με τις δυο γάτες του σπιτιού σαν να φυλάνε πύλες. Και η Τίγρις εκεί έκπληκτη. Κι αυτή λες κι έχει πιάσει το τραγούδι που πάντα της άρεσε:
Όλες οι παπαρούνες | παπαρούνα μου
όλες οι παπαρούνες | τον Μάη ανθίσανε αμάν
τον Μάη ανθίσανε.
Κι εμένα οι δικές μου | παπαρούνα μου
κι εμένα οι δικές μου | με παρατήσανε αμάν
με παρατήσανε…
Σήμερα συμπληρώνονται έξη χρόνια από τη μέρα που μας «παράτησε» εκείνη. Βάλσαμο παρηγοριάς οι στίχοι του Θανάση Γεωργιάδη
Η μητέρα μου είναι λουλούδια τώρα.
Είναι πρωϊνή δροσιά.*
*Θανάσης Γεωργιάδης, το ημερολόγιο ενός ουρανοδρόμου, δήγμα 2014
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παράκληση να τηρούνται οι κανόνες της πολιτικής σχολίων που ισχύουν. Σχόλια με υβριστικό, προσβλητικό ή παρόμοιο περιεχόμενο δεν γίνονται αποδεκτά και επομένως θα διαγράφονται.