Μνήμη του αδελφοῦ μου Αριστοτέλη Θ. Σπάνια (1979-2026)
Που, από σήμερα, στην αγκαλιά της μάνας μας
Μετρημένο τόπο ἔχουν οἱ ἄνθρωποι
Καὶ στὰ πουλιά δοσμένος εἶναι ὁ ἴδιος ἀλλ’
Ἀπέραντος!
[…] Τὶ τώρα μοῦ ἦρθαν. Ἀλλά σὰν χθές ὑπῆρξα
Κι ὕστερα ἡ μακριά μακριά ζωή τῶν ἀγνώστων ἡ ἄγνωστη
Ἔστω. Καὶ μόνο νὰ τὰ λές ὡραῖα ξοδεύεσαι· ὅπως τοῦ νεροῦ ἡ ροή
Ποὺ ψυχή τὴν ψυχή δίνει τὶς ἀποστάσεις
Κι ἀπο ‘να σ’ ἄλλον Γαλαξία βρίσκεσαι νὰ σχοινοβατεῖς
Ἐνῶ κάτω ἀπ’ τὰ πόδια σου βοοῦν τὰ βάραθρα. Κι ἤ φτάνεις ἤ ὄχι
[…] Ἀπέραντος ὁ θάνατος δίχως μῆνες κι αἰῶνες
Τρόπος κι ἐκεῖ νὰ ἐνηλικιωθεῖς κανένας· ὥστε
Στὶς ἴδιες κάμαρες ξανά στοὺς ἴδιους κήπους θὰ γυρνᾶς
Κρατώντας τὸ τζιτζίκι ποὺ εἶναι ὁ Δίας καὶ πάει ἀπό ’να
Σ’ ἄλλον Γαλαξία τὰ καλοκαίρια του.
Οδυσσέα Ελύτη, Από Τὰ ἐλεγεῖα τῆς Ὀξώπετρας, απόσπασμα από το «Ἰουλίου Λόγος»
Λυπάμαι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι άνθρωποι που το λίγο που έζησαν ήταν γεμάτο από φως κι αυτό είναι που λείπει όταν τους μένει να ζήσουν στην ψυχή μας...
ΑπάντησηΔιαγραφήΘερμά συλλυπητήρια!!!..
ΑπάντησηΔιαγραφήευχαριστώ τους φίλους...
ΑπάντησηΔιαγραφή«Αυτός...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάλι αυτός.
Ο πούστης ο Θάνατος!»
Κάθε φορά που παίρνει κάποιον, Θυμάμαι κι εγώ ξανά τους δικούς μου που έχω χάσει -και δεν ειναι λιγοι.... Ξυπνάει όλος ο πόνος από την αρχή. Μέσα σε αυτή την οργή, ο Ελύτης που διάλεξες είναι η μόνη παρηγοριά, μια αγκαλιά για την ψυχή του αδελφού σου που επέστρεψε στους κήπους της μάνας σας. Τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια, είμαι δίπλα σου.
Με αγάπη
D.
Σ΄ευχαριστώ "D." καλέ μου... Μόλις επέστρεψα από την φρικτή διαδικασία...
ΔιαγραφήΚαι ξανά ο Ελύτης.. "Μιά λαμψη ο κόσμος κι ότι είδες είδες..."
Θερμά συλλυπητήρια!
ΔιαγραφήΘερμά συλλυπητήρια. Ας έχουμε μνήμη θανάτου ώστε να μην αμαρτάνουμε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘερμά συλλυπητήρια για τον σπάνιο φίλο σου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή