Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΡΟΣΟΧΗ: "Διανομή βίαιων εικόνων"!







[...] Η επικεφαλής της γαλλικής άκρας δεξιάς Μαρίν Λεπέν παραπέμφθηκε από γαλλίδα δικαστή σε ψυχιατρική εξέταση επειδή τον Δεκέμβριο 2015 είχε ανεβάσει στο Twitter φωτογραφίες με τις φρικαλεότητες του ISIS προβαίνοντας σε διανομή βιαίων εικόνων.

[οι εφημερίδες]  

 

Μακρυά από εμένα το να προσπαθώ να υπερασπιστώ την [κάθε]  Λεπέν. Αλλά ετούτη δω η απόφαση παραπάει. Η δικαστίνα μάλλον είναι αυτή που χρειάζεται επίσκεψη στο γιατρό... [Και η Μαρί Λεπέν βέβαια αλλά για ολότελα  άλλους λόγους. Που ουδεμία έχουν σχέση μ' εκείνους που επικαλείται  η γαλλίς δικαστής].

Η ...διεθνής αλληλεγγύη στην "πολιτική ορθότητα" θα καταντήσει αντιδημοκρατικό φίμωτρο και απόκρυψη. Στο τέλος θα φέρει αποτελέσματα κάτι σαν τα περίφημα "προσωπικά δεδομένα" όπως ισχύουν ή γίνονται αυτά αντιληπτά στην Ελλάδα όπου όλοι οι νεκροί (αιφνιδίως ή βιαίως θανόντες, από παθολογικά αίτια, ατυχήματα δολοφονίες ή θεομηνίες, οι δράστες αποτρόπαιων εγκλημάτων [εξαιρουμένων αυτών της παιδοφιλίας], οι τελεσιδίκως καταδικασθέντες κλπ εξακολουθούν να μας γίνονται "γνωστοί", με τα αρχικά τους και με χαρακτηριστικά όπως "ο 35χρονος", "η άτυχη 43χρονη", "ο φερόμενος", "ο καταδικασθείς", "ο νεκρός", "ο εξαφανισθείς" κλπ κλπ. 




 Όλοι έχουμε δει -και φανταζόμαστε πως ακόμα πιο σοκαριστικές  συμβαίνουν- τις φρικαλεότητες του ISIS. Θυμάμαι πριν από χρόνια, όταν πια είχε ανάψει για τα καλά ο Συριακός εμφύλιος,  ότι γνωστός μου ποιητής & ψυχίατρος (όνομα και μη χωριό) όταν του προώθησα εν τω μέσω της νυκτός  με email ένα πακέτο φωτογραφιών σε power point με τρομερά πράγματα [που κι εγώ είχα νωρίτερα λάβει από κάπου αλλού] και τα οποία υποτίθεται ότι επιτελούσε εκείνο τον καιρό  στη Συρία το "Ισλαμικό Κράτος", με ... "έκραξε αγρίως" όρθρου βαθέος (για να το θέσω κάπως επιεικώς αυτό που συνέβη...). 

Διακόψαμε κάθε μεταξύ μας έκτοτε διπλωματική σχέση.

Πριν από καιρό ο αγαπημένος φίλος συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης γνωρίζοντας ότι είχα αυτό το "υλικό" μου ζήτησε να του το στείλω. Του στάθηκε μου είπε χρήσιμο πολύ για κάποιο σεμινάριο με θεματολογία τη "Θρησκευτική βία" (ή κάτι τέτοιο...). 

Όταν μάλιστα συναντηθήκαμε δεν παρέλειψε να με  ευχαριστήσει και εκ του σύνεγγυς...



Μέχρι στιγμής φαίνεται πως τη γλίτωσα την ψυχιατρική εξέταση [ίσως επειδή δεν είμαι πολιτικός ή δημόσιο πρόσωπο] -όχι όμως και την ... "ψυχιατρική" κατσάδα.

Εφεξής πάντως αποφάσισα, καλού κακού να μιλώ για τα εγκλήματα των παραλογισμένων όλου του κόσμου, των παραδομένων στη μέθη της βίας, μόνον αλληγορικώς. 

Παραδείγματα αποτελούν οι φωτογραφίες που ενδιαμέσως στην παρούσα ανάρτηση παραθέτω.
Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω... 








Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018

Χαρίεσσα "αλίευσις"...





Λοιπόν, η κούραση της μέρας μονομιάς έκανε πέρα: Είχα κάνει λίγα βήματα στο πεζοδρόμιο της Ερμού όταν [στροφή κεφαλής δεξιααααά...] το υπόγειο του από καιρό θεόκλειστου ["το παρόν ενοικιάζεται"] πρώην βιβλιοπωλείου "Ραγιά" -στον αριθμό 44, με την πόρτα του -ξάφνου!-ανοικτή και μίνιμαλ διακοσμητική παρέμβαση [δεν ήταν όραμα ή ψευδαίσθηση] φιλοξενούσε καινούργιο βιβλιοπωλείο [Χαράς ευαγγέλια. Άνοιξε ένα βιβλιοπωλείο στην πόλη!]. Με εκπτωτικά "προϊόντα", "ειδικές προσφορές". Ε, και;

Κάνοντας τον οφειλόμενο μικρό σεφτέ [τη γέμισα ψέματα-ψέματα τη σακκούλα μου...]  κατέβασα από το ράφι τον -σε ένα αντίτυπο διαθέσιμο- προ πολλού εξαντλημένο Τρίτο τόμο των διηγημάτων του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη του άλλου Σκιαθίτη Αλέξανδρου/εκδόσεις "Στιγμή"/επιμέλεια Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος/470 σελίδες. Πλήρωσα το αστείον τίμημα [των 3 Ευρώ!] και πήρα το βιβλίο με τις άκοπες σελίδες [κανένας μα κανένας κόπος/ίσα ίσα ευχαρίστησίς μας να τις  ..."ξεχωρίσωμεν"!] και τα ελαφρώς λερωμένα εξώφυλλα [σιγά τα αίματα].

Πίνοντας μετ' ου πολύ τον καφέ μου -στο γνωστό μέρος στα όρθια- έπεσα πάνω στον σουπερμοντέρνο τίτλο ενός διηγήματος  [του μέρους αυτού των Απάντων]  "Ιστορία μιας τυρόπιτας η οποία εις το τέλος γίνεται φασκόμηλον". Ρουφώ τον διπλό μου εσπρέσο να έρθω στα συγκαλά μου και κοιτάζω στο πιατάκι που μου 'χουν βάλει "βιενέζικο" [παρακαλώ!] συνοδευτικό του καφέ "βούτημα"...

Και τότε συναντώ,  αραιοξεφυλλίζοντας  την οργίλη αντίδραση του Παπαδιαμάντη, ο οποίος αντιλαμβάνεται πως αντί για τυρόπιτα που παράγγειλε του φέρνουν κάτι άλλο [που-δί-γκα ίσως;]

[...] Δίδει αμέσως μια με το χέρι του εις το ταψίον, το οποίον άρχισε να περιστρέφεται ωσάν ένας δίσκος οδοπαικτών, και βλέπων με μετά τινος ειρωνικού μειδιάματος φωνάζει εγειρόμενος:

-Αυτό δεν είναι τυρόπιτα! Αυτό είναι σκεμπές! [...]

Με ενοχές κοίταζα από του λοιπού το "βιεννέζικο" στο πιατάκι μέχρι που το καταβρόχθισα [...χωρίς αυτές!]

 




Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Ο ναύτης της "στοάς Μοδιάνο"...






Άμα πιάσαμε λιμάνι
είδα αμερικανούς ντουμάνι
Περιμένανε αρόδου
ως ντεκορασιόν ..."Προόδου".

Τρύπωσα μές στην Μοδιάνο 
-όχι για ν' ακούσω πιάνο-
μα εσένα να μου λές
και διηγώντας τα να κλαις...
 
Όλη νύχτα πες και πες
μας εσώθηκε ο φραπές.


Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Από τα "περήφανα γηρατειά" του Α. Γ. Παπανδρέου...



...στο «ζουν πολύ» (και αυτό αποτελεί πρόβλημα για το ασφαλιστικό...)  του Α. Λοβέρδου και στο [σχεδόν] «δεν θα φτουρήσουν επί πολύ» (οπότε δεν θα είναι πρόβλημα η μη περικοπή των συντάξεών τους!) του Αλέξη Τσίπρα. Και μια [σωτήρια] διαφαινόμενη πρόταση-λύση από τον χαρτοκόπτη για το «ασφαλιστικό» της καθημαγμένης χώρας!






Καταλήγουμε εύκολα στο λογικό συμπέρασμα πως, σύμφωνα με τους δύο τελευταίους αναφερθέντες, μέσα στην δεκαετία που  μας πέρασε οι γέροι ενώ ζούσαν πολύ [Λοβέρδος] έπαψαν να ...το κάνουν [Τσίπρας]. 

Εύκολο συναγόμενο επίσης και ο απελπιστικός κυνισμός τους ο οποίος απάδει σε πολιτικούς άνδρες. 




Επομένως, μιας και τα προσχήματα καθόλου δεν τηρούνται εκατέρωθεν των αντιμαχόμενων πολιτικών στρατοπέδων... μια καλή λύση για το Κατρουγκαλικό ασφαλιστικό μας σύστημα θα ήταν η υποχρεωτική και αιφνιδιαστική ... "απασφάλιση" [από σύνταξη & περίθαλψη] όλων των άνω των 70 ετών Ελλήνων υπηκόων και η πλήρης ασφαλιστική κάλυψη εφ' όρου ζωής ΜΟΝΟΝ των [αποδεδειγμένα] ολιγόζωων αδέσποτων γατιών [με μέσο όρο επιβίωσης στο 1/3 από εκείνον των οικόσιτων κατοικιδίων...].




Οι μεν γάτες είναι προφανές, καθώς  ούτε από χρήματα έχουν ανάγκη ούτε χρήση των υπηρεσιών υγείας προκειται ποτέ να κάνουν, θα μας αφήσουν μονάχα όφελος. 

Οι άλλοι, οι καταφανώς ανεπιθύμητοι γέροντές μας [είτε αυτοί τελικά ζουν είτε δεν ζουν πολύ], με την καινούργια κατάσταση η οποία οπωσδήποτε θα τους καταλάβει εξ απίνης μαζί με τα φυσιολογικά και αναμενόμενα για την ηλικία τους προβλήματα, τις φρικτές υφιστάμενες ανεπάρκειες του συστήματος περίθαλψης, πρόληψης και φροντίδας  σε συνδυσμό με όλες τις άλλες "ευνοϊκές" παραμέτρους [πχ ιός της γρίππης, ιός του Δυτικού Νείλου, δολοφονικές επισκέψεις ληστών στα σπίτια τους, θεομηνίες πάσης φύσεως κλπ] που θα λειτουργήσουν με λίαν αποτελεσματικό τρόπο, πρόκειται  να μας απαλλάξουν σύντομα από την παρουσία τους. 

Έτσι, αυτό το βαρίδιο των σχεδόν 3 εκατομμυρίων  ανθρώπων "της τρίτης ηλικίας" θα εκλείψει πανηγυρικά... Κάτι σαν Τρεμπλίνκα, Άουσβιτς-Μπιρκενάου ή Νόμος των Κείων  να λέμε...

Αυτό κι αν δεν είναι Τελική λύση! Καθόλου μην κάθεστε. Βάλτε το αμέσως "μπροστά"!
 

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2018

Οράματα και ...παροράματα.





[...] «δεν ήρθα εδώ για να μοιράσω παροχές. Ήρθα για να μοιράσω και να μοιραστώ
 μαζί σας όραμα. Το όραμά μας για την Ελλάδα της νέας εποχής που ανατέλλει».

[από την ομιλία του Πρωθυπουργου στην ΔΕΘ ]




στον Σάκη Καρρά


Στα μελιζαχαρένια χρόνια 
της πανδημικής  αργομισθίας,
Ναι, και [κ]λεφτά
‒ παντού... ‒ υπήρχαν!
(Και γενναία εφ' ά[ρ]παξ επίσης!)

* 
Μα δεν άργειε νάρθ' εκείν' η μέρα,
που οι πλανημένοι από χαμαιλέοντες,
τ' ανάσκελα θα έπεφταν
στο λάκκο με τους λέοντες...

(Έκτοτε στη χώρα ενδημεί
η λ[ο]ιμώδης ...α[λ]γομισθία)

*

Μα θα μας σώσει το θωρώ
το ένα δισ. το αναδρομικό
δικαστικών κι ενστόλων
και κάποιο καταδρομικό
...καταπλεόντων στόλων!





 

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2018

«Καγκελαρία» Θεσσαλονίκης...





Ο ..."ύπατος αρμοστής των δανειστών" (και ποιός θα το πίστευε: δεν είναι αυτός φυσικά  ο "Γιωργάκης", δεν είναι "ο διορισμένος" Παπαδήμος, δεν είναι ο "Αντώνης"...), ο πειθήνιος συνομιλητής των αμερικανών ["προδότες των λαών"]  είναι. Ο Αλέξης Τσίπρας που βρίσκεται εδώ για τα εγκαίνια της ΔΕΘ. 

Πόλη κολοβή-ευνουχισμένη-σε αφυξία, αποσβολωμένη, πόλη-φρούριο, πόλη "αστακός", οχυρωμένη με κάγκελα ("κάγκελα παντού"-καγκελαρία η  νύμφη του Βορρά...), αμέτρητες κλούβες στις διόδους και τις παρόδους, 5.500 αστυνομικοί φανεροί ή κρυμμένοι ("μυστικοί"), ελικόπτερα, ασθενοφόρα, απολύτως μυστικές μετακινήσεις, τουτέστιν  δρακόντεια μέτρα για όλες τις επόμενες "εορταστικές και λαπρές" ημέρες.
Οι συνειρμοί κωμικοί και τραγικοί μαζί... Θυμηδία με καταλαμβάνει καθώς κοιτάζω τις αφίσες "ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ" (στα Λατινικά: persona non grata) που τα κινητά συνεργεία των αφισο-troll ...ψαλιδίζουν επιτηδείως στο κάτω μέρος  ώστε να μείνει μόνον η φωτογραφία του "καγκελάριου-Αλέξη". 


Σβήνοντας τη ρετσινιά του "ανεπιθύμητου" όμως   καθόλου δεν διαγράφεται, μα ίσα -ίσα  πιο πολύ τονίζεται, η μοναξιά  ενός στυγνότατου αμοραλιστή και διακεκριμένου ζογκλέρ της πολιτικής, που λάτρεψε ["εμετικά"] την εξουσία και φυσικά στοίχησε ακριβά στην Ελλάδα...

Όμως θα πει κανείς: "Ήταν άραγε ο μόνος που διέπρεψε στο πεδίο αυτό"; 

Φυσικά ΟΧΙ! 





Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2018

Παλίμψηστα, σκιές, χρώματα...








της Ανθής μου


Τοίχος σε σχολειό της πόλης. Μη ρωτάτε πού, πως και τί...  Ομολογώ πως χωρίς αυτά τα λαμπερά χρώματα μάλλον θα τον εύρισκα απελπιστικά άχαρο. Το ίδιο το σχολείο μοιάζει φρικτό: Ένα είδος πιο εξευγενισμένου  hot spot ας το πούμε (μα όχι ιδιαίτερα ..."εξανθρωπισμένου"). 

Πρώτα, ίσως το δέντρο ν΄αποφάσισε να ρίξει μεγαλοπρεπώς τη σκιά του κάποιο απόγευμα. Πάνω στο κίτρινο που περίμενε τη στιγμή...  Ύστερα θα ήρθε ο άλλος με τα αεροσόλ και έξοχα μιμήθηκε το κλαδί με τους "κόμπους" και τα "μάτια" απ' όπου θα ξεπετάξουν άλλα κλαδιά. Του ξέφυγαν  μερικοί "κόμποι" στο κίτρινο φόντο. (σαν σπορά σκόπιμη όμως...). Μέσα από τα φύλλα του σκοτεινού δέντρου άρχισαν να ξεχωρίζουν κόκκινες ή κυανές  φωταύγειες. Διεισδυτικές, αποφασιστικές σαν ψαλιδιές, από  αόρατο ράφτη ή  κουρέα, πάνω στη "δεσπόζουσα" του κίτρινου. 

Τώρα δέντρο και σκιά, αλήθεια και φενακισμοί δεν ξεχωρίζουν...

Ύστερα, ανέβηκαν -απρόσκλητα- νερά γαλανά. Και κύματα ανασηκώθηκαν από ακαταλαβίστικα γράμματα. Ούτε αρχαία Ελληνικά, μήτε Βυζαντινά  ούτε και Λατινικά εννοείται [καμμιά  από τις "νεκρές γλώσσες" δεν υπονοείται και δεν "ιστορείται" εδώ...]. 

Μια άλλη, παντελώς καινούργια γλώσσα, στον τοίχο επάνω. Που δεν μιλιέται μα ούτε και κατανοείται όταν βλέπεται. Όμως κάποτε ακούγεται ευχάριστα. Σαν θρόισμα "μορμυρίζον" όλες  οι γλώσσες που μιλιούνται πίσω από τον προκάτ τοίχο.  Όλες οι γλώσσες του κόσμου οι σκληρά δουλεμένες στο θεόρατο γουδί... Μέσα εκεί που ζυμώνονται οι σήμερα βουβές, όμως  ένδοξες  και πάνδημες του μέλλοντος χρόνου μιλιές!

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

Ενόψει Δ.Ε.Θ. ...


Ή παπάς ή ζευγάς, με την αράδα σου θα πάς

 





Κάποτε ήταν πανηγύρι για τη Βόρεια Ελλάδα. Και πρώτα από όλα για τους αυτόχθονες Θεσσαλλλλλονικείς [η θρυλική μαύρη μπύρα με λουκάνικο Φραγκφούρτης, το Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού/Άλκης Στέας/"Ευτυχείτε!", το σαλόνι αυτοκινήτου κάτω απο το Παλαί ντε σπόρ, τα πολύχρωμα λουναπάρκ, η τηλεόραση που εκπέμπει -παρακαλώ!- από τον Πύργο του ΟΤΕ...κλπ κλπ κλπ ]. 

Πολλά χρόνια τώρα όμως βάσανος και άχθος της ζωής μας η ΔΕΘ. Εβδομάδα των παθών με συλλαλητήρια, με καπνογόνα, συγκεντρώσεις των "παραγωγικών" -αλλά και ...αντιπαραγωγικών βεβαίως τάξεων- στο Κέντρο της πόλης. [Κάποτε υποστήκαμε ακόμα και συγκέντρωση ...αστυνομικών δια λόγους συνδικαλιστικούς...]. Ασύμβατα πράγματα με την κανονική ζωή στην πόλη. Είναι να παίρνεις τα βουνά αυτές τις μέρες. 


Ενδιαφέρον πάντως στοιχείο παραμένει  η ..."αναγκαστική προσγείωση" [βλέπε ρεαλιστική]  των πολιτικών ανδρών που μας προέκυψε. Η  μετατροπή δηλαδή της περίφημης εκείνης ομιλίας με τις φρουί γλασέ εξαγγελίες όπως και της συνέντευξης του Πρωθυπουργού, πριν από την κατάθεση του προϋπολογισμού της επόμενης χρονιάς, με το  φλύαρο παροχολόγιο προς τους  ιθαγενείς και τις λογής συντεχνίες. Είδαμε αυτήν την ομιλία να έχει καταντήσει απολογία, υπεκφυγή και σούπα μούπες ώστε να καλυφθεί η άρνηση και η αδυναμία "προσφορών". 

Διότι τα "τζάμπα γεύματα" αμετακλήτως τελείωσαν καθώς και "οι κηδείες με τα ξένα κόλλυβα" επίσης... 

Η μοίρα των εκάστοτε πρωθυπουργών μας, δεινή μοιάζει κάθε φορά να προδιαγράφεται μέσα σ' αυτούς τους ζοφερούς (άλλοτε πανηγυρτζήδες...) Σεπτέμβρηδες της Έκθεσης που ζούμε τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια.
"Από 'δω πήγαν κι άλλοι   κύριε Πρωθυπουργέ" σαν να λέμε...

Φέτος μοιάζει να είναι η χρονιά ...αποβίβασης/υποβίβασης του Αλέξη Τσίπρα. Ώρα να αντιμετωπίσει κατάματα την πραγματικότητα κι αυτός ο άνθρωπος. Μηδέ επί πώλου όνου βολτίτσα, μήτε δάφνες, ροδοπέταλα ή βάγια προβλέπονται... Την κακή τύχη των άλλων πρόκειται να ακολουθήσει, μοιραία και τελεσίδικα, κι ο ίδιος. 

Εκτός και αν... το θαυμάσια ελισσόμενο "παιδί των 44 Μαΐων", μαθημένο στα κωλοτουμπηδόν και ταχυδακτυλουργικά καμώματα, μας φανερώσει και κάποια άλλη του ικανότητα που δεν γνωρίσαμε ακόμα  και ούτε καν την υποψιαστήκαμε...

Ίδωμεν. "Κοντός ψαλμός αλληλούια"! 














Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2018

Σχετικά με τον γνωστό ιό που κάνει θραύση...





Φελούκα στον Νείλο... [φωτ. Ν.Τ.]


Φταίνε άραγε τα μεταναστευτικά σμήνη ή στίφη (αγρίων πτηνών τε και ανθρώπων απελπισμένων) που προσφεύγουν εδώθε; Οι ..."μνημονιακές" μας δεσμεύσεις  μήπως για άγρια περικοπή δημοσίων δαπανών - άρα και κατάλληλων ή επαρκών σχετικών ψεκασμών;  Ή μήπως επειδή ως έθνος γενικώς τους φοβούμεθα τους απο αέρος ψεκασμούς (ενώ καθόλου όλους τους από άμβωνος, από καθέδρας, από τηλεπαράθυρα ή εκλογικά μπαλκόνια...) τους έχουμε σιωπηρώς καταργήσει τάχα "για να μην μας ελέγχουν τον νου" γι' αυτό και πλάκωσαν εκδικητικώς οι εγκεφαλίτιδες και οι εξ αυτών σωρηδόν θάνατοι;  Μήπως φταίει το ["αμαρτωλό"] ΚΕΕΛΠΝΟ;  Η -ανώνυμος- Δημόσια Διοίκηση;  Το ανύπαρκτο ελληνικό κράτος; Η χαριτωμένη ανεμελιά, η αδράνεια, ο βλακώδης εφησυχασμός; Ο ανευθυνο-υπεύθυνος έλλην πολίτης που καμώνεται πάντα την αθώα και πάλλευκη περιστερά; 

Όλα μαζί δυστυχώς. (Οι "ξένοι άνθρωποι" πάντως ελάχιστα έως καθόλου ευθύνονται. Τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της νόσου ΕΔΩ). Αυτά συνέθεσαν το ζοφερό μας παρόν το οποίο δεν προιωνίζεται διόλου ευχάριστα πράγματα και για το μέλλον... 

Θυμήθηκα το, έξω καρδιά, κείμενο του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου [δημοσιευμένο στην "Κ" της 20 Μαρτίου 2011] ύστερα από την  - πρώτη και δραματικότερη ως τώρα -  έξαρση της νοσηρότητας/θνησιμότητας από τον ιό του Δυτικού Νείλου το 2010. Μετά χαράς το παραθέτω εδώ...



Γυναίκα και κουνούπι . Έργο  Mr. Manop Rattanarithikul [με τον τρόπο του Henri Rousseau].


O ιός του Nείλου και το κουνούπι «Tίγρης»

 του Η.Χ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

 
       «Η κόρη του Nείλου με έσωσε», μου έγραφε προ αμνημονεύτων χρόνων χρεοκοπημένος φίλος, αναγγέλλοντάς μου έτσι τον γάμο του με την κληρονόμο ομογενούς εξ Aιγύπτου...
        Πλην, στις ημέρες μας, αντί κορών ο Nείλος μάς τροφοδοτεί με τον ομώνυμον ιό και το υπερμέγεθες κουνούπι του, το αποκαλούμενο «Tίγρης», η κατά καιρούς εμφάνιση του οποίου πανικοβάλλει τους αρμόδιους του υπουργείου Yγείας, ιδιαίτερα οσάκις εμφανίζονται στους αγρότες μας κρούσματα της (θανατηφόρου, ενίοτε) ασθένειας εκ του ιού του Nείλου.
        Eκδίδονται, τότε, άρον άρον οδηγίες προφύλαξης (οι αγρότες προτρέπονται να εργάζονται στα χωράφια με στολή, περίπου αστροναύτου) και πρόληψης (εξαφάνιση κάθε συλλογής στασίμου ύδατος, οσοδήποτε μικρής). Tονίζεται, δε, με έμφαση ότι ιδεώδεις συνθήκες ανάπτυξης κωνώπων, όχι μόνον των τίγρεων, αλλά και των γηγενών ανωφελών (φορέων του αρχαίου πλασμωδίου της ελονοσίας, η οποία ακόμη ξεπαστρεύει εκατομμύρια στον τρίτο –καλούμενον– κόσμο), αποτελούν τα πεταμένα ελαστικά αυτοκινήτων, καθώς εκεί συγκεντρώνονται και διατηρούνται, λιμνάζοντα, τα νερά της βροχής. Eφ’ ώ και το υπουργείο εντέλλεται – κ.τ.λ. κ.τ.λ.
          Προ διετίας, ταξιδεύοντας προς τους μαγευτικούς αρχαιολογικούς χώρους της Aργολίδας, κι ενώ τα κρούσματα από τον ιό του Nείλου είχαν αρχίσει να δημιουργούν τον γνωστό τηλεοπτικό πυρετό, στην παραλιακή οδό που από τα Λουτρά της Ωραίας Ελένης οδηγεί προς Επίδαυρο, λίγο πριν από τη διασταύρωση προς Σοφικό, ακριβώς απέναντι από τον μικρό χωματόδρομο για τη Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου του XII αιώνος, σε χωράφι εφαπτόμενο της επαρχιακής οδού και του εκεί λειτουργούντος βενζινάδικου της Aegean, αντίκρισα μια πραγματική υπαίθρια χωματερή παλαιών ελαστικών αυτοκινήτων (η προέλευση των οποίων ήταν προφανής...) – ελαστικών παντός τύπου και μεγέθους, κυρίως θηριωδών διαστάσεων από φορτηγά, με αμέτρητες «συλλογές στασίμων υδάτων», που θα μπορούσαν να εκθρέψουν κουνούπια, ιούς, πλασμώδια και τα συναφή, ικανά να επαρκέσουν και για τα υπόλοιπα Βαλκάνια.
             Τα φωτογράφισα, φυσικά, και τις επόμενες ημέρες απέστειλα σχετικές επιστολές στις αρμόδιες τοπικές αρχές, καθώς και στην ομώνυμη εταιρεία πετρελαιοειδών, καταγγέλλοντας το γεγονός.
             Ακολούθησε ορυμαγδός κινητοποιήσεων και μπαράζ διαταγών, εντολών, απειλών, διευκρινίσεων, κοινοποιήσεων και εν γένει εγγράφων, αλλά και τηλεφωνημάτων, ικανών να πείσουν οιονδήποτε (ακόμη και Ελληνα!) ότι αυτή η κραυγαλέα, προκλητικότατη, άκρως αντιαισθητική παράβαση, κάτω από τα μάτια, μάλιστα, πάσης εξουσίας (αλλά και χιλιάδων διερχομένων πολιτών...), θα κολασθεί και η άθλια χωματερή θα εκλείψει αμέσως.
             Προ ημερών επανέλαβα αυτή την ερατεινή εκδρομή. Η μαγευτική παραλιακή οδός, παρά τις κατά καιρούς υπουργικές φανφάρες και τις αποφάσεις αρμοδίων δικαστηρίων, βρίθει πάντοτε από τις καλούμενες παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Απέναντι από τον μικρό χωματόδρομο που οδηγεί στην μνημονευθείσα ήδη Μονή του XII αιώνος, δίπλα από το αναφερθέν βενζινάδικο, η κατ’ εφαπτομένην της επαρχιακής οδού υπαίθρια χωματερή των παλαιών ελαστικών αυτοκινήτων έλαμπε στον πρωινό ήλιο – ακμαία, ακλόνητη, αλώβητη... Δύο, δε, ογκώδη ελαστικά είχαν τοποθετηθεί φιλοφρόνως, αντί καθισμάτων, μεταξύ χωματερής και βενζινάδικου, προς ανάπαυσιν των αναμενόντων κάποιο, πιθανώς, τοπικό λεωφορείο.
          Καθώς, κατισχυμένος, ξαναφωτογράφιζα την ακαταμάχητη χωματερή, είχα την εντύπωση ότι ο ιός του Νείλου, τα κουνούπια τίγρης και ανωφελής, αλλά και ο κάπως ριγμένος γηγενής κοινός (μας) κώνωψ, μου έβγαζαν τη γλώσσα, καγχάζοντας σαρδονίως.




Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Fake News...



Άλλοι πεθαίνουν (πριν την ώρα του) τον Κώστα Γαβρά...

Ο "χαρτοκόπτης" σας ενημερώνει εκτάκτως για την μυστηριώδη ...εξάφανιση του θρυλικού "κόκκινου σπιτιού" στην συμβολή των οδών Ερμού και Αγίας Σοφίας...



Τη θέση του έχει πλέον καταλάβει, όπως αψευδώς  μαρτυρεί η φωτογραφία, ένα θαυμάσιο μπλέ που παραπέμπει στους μανδύες των μαροκινών Τουαρέγκ...