Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

O αναιδής Πρόεδρος...






"Οι χώρες του Νότου"  
(πες το βρε άτιμο: τα PIGS!) 
... "δαπάνησαν όλα τα χρήματα σε ποτά και 
σε γυναίκες και μετά ζήτησαν βοήθεια.

21.3.2017
Γερούν Νταϊσελμπλουμ, Πρόεδρος Eurogroup 


"Λυπάμαι για σένα στρατηγέ" που θα 'λεγε κι ο μακαρίτης ο Κωστής Παπαγιώργης. Σου στέλνω όμως δυό φωτογραφίες (κανονικά πειστήρια του εγκλήματος!) που μάλλον αποδεικνύουν πως ίσως έχεις δίκηο... 

Αλλά  "η Ευρώπη μας" ... ΔΕΝ υπάρχει!


ΦΩΤ.1 : τα ΠΟΤΑ...

Mε τον ήλιο καρσί για να ζηλεύεις!
Ζητιάνευα φως μια μέρα και πέτυχα: 
 κρασί, μεζέ, ήλιο και έναν φίλο.


ΦΩΤ. 2 : και οι ...ΓΥΝΑΙΚΕΣ!

Τα κορίτσια μόλις βγήκαν από το μαγαζί 
που ...σχόλασε (για πάντα!)









Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Θα ανθίσουν;







Την Δευτέρα 20 Μαρτίου μετά  τις 12.30 επισήμως η έναρξη της Άνοιξης. Μακάρι η εισβολή της να αναστήσει και νεκρούς...(Επανάσταση στα Έαρα. Καλή Ανάσταση! ευχόταν ο Νίκος Καρούζος):

Πρώτα την πορτοκαλιά μας που, πέρυσι μετά από δεκαπέντε συναπτά έτη σιωπής άνθισε και πάλι στον κήπο και τόλμησε τέσσερα (αριθμός 4) ωραιότατα πορτοκάλια. Ένα για τον καθένα μας στο σπίτι η ακριβοδίκαιη και σοφή. Μετά τον φετεινό χειμώνα και ιδίως με τα χιόνια και τον παγετό του Γενάρη μοιάζει να έχει εκμετρήσει το ζειν  της... Το ίδιο κι η λεμονιά μας, το μικρότατο κουμκουάτ στον κήπο και μια νεραντζιά...

Και μετά φυσικά οι δεντροστοιχίες με τις νεραντζιές παντού στους δρόμους της πόλης. Όπως αυτές της Μακένζυ Κινγκ που χρειάστηκαν οι καημένες  είκοσι χρόνια για ν'  αποκτήσουν το μπόι τους χαρίζοντας ίσκιο αναπαμού και αναψυχής, θαλπωρή στο ασκημένο -στην ασχήμια μέσα- μάτι μας και γλιτώνοντάς μας από ανελέητους καύσωνες με το αδίστακτο φως του ελληνικού Θέρους.
Τις βλέπω να στέκουν εμβρόντητες, ξεραμένες, νεκρές. Χαϊδεύω τα φύλλα τους σαν περνώ κι ο ήχος που αυτά κάνουν στα δάχτυλα και την παλάμη μου  μου σπαράζει την καρδιά. 

Μοιάζουν με το απάνθρωπο ακάνθινο στεφάνι (το ξέρετε βέβαια πως οι νεραντζιές τρυπούν με τ' αγκαθια τους) της Μεγάλης Πέμπτης...

Μακάρι ν' ανθίσει και πάλι ότι θαρρούμε πεθαμένο!




Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Tίποτε;


 Δεν θα μείνει τίποτα κρυφό από τον ήλιο!






...δήλωσε σήμερα στη Βουλή σε άπταιστα νεοελληνικά (βαστάζου στη λαϊκή αγορά) ο Πρωθυπουργός.
Κι η γάτα μας ...φοβήθηκε και προσπαθεί, ματαίως μάλλον, ν' αποφύγει και τον ήλιο [ν] και την [επί των πραγμάτων] εξεταστική[ν] επιτροπή[ν]. 
Ρίχνει ένα τελευταίο δολοφονικό βλέμμα προτού καταβεί εις τα άδυτα μιας κούτας ανακύκλωσης χάρτου...



 

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Σπασμένες πέτρες της Παλμύρας...








[...] H πατρίδα μου τρέχει ξωπίσω μου σαν ποταμός αίματος    Το μέτωπο
      του πολιτισμού πάτος από φύκια                     Μάζεψα ένα στέμμα
       μετενσαρκώθηκα σε λάμπα

Η Δαμασκός έγινε πλάνητας λύγισε η Βαγδάτη          κι έσπασε το σπαθί της
ιστορίας πάνω στο πρόσωπο της πατρίδας μου

Ποιός είναι η πυρκαγιά ποιός ο κατακλυσμός;


Άδωνις, Αυτό έιναι το όνομά μου-1971
 (Μτφρ. Αγγελική Σιγούρου*)


Ξανά οι κυβερνητικές δυνάμεις φαίνεται πήραν στα χέρια τους -ανακαταλαμβάνοντας-  την Παλμύρα. Όμως κάθε φορά φαίνεται πως, εκτός από τους ανθρώπους που μετριούνται λιγότεροι, λιγοστεύει κι ο ίσκιος της ιστορίας που ρίχνουν πάνω στα χώματα οι όρθιες πέτρες. Μαρτυρίες δόξας παλαιάς, καλλιέπειας,πολιτισμού άλλου. Θρύμματα κι αυτές μαζί με τον αιμάτινο φόρο θυσία στον καιρό...

Κοιτούσα τις φωτογραφίες απο το Ρωμαϊκό Θέατρο και το Τετράπυλον που είχα τραβήξει το 2009 κι αυτές που  τώρα μου έρχονται διαδικτυακώς [οι συγκεκριμένες από την Lifo] και ξανασκέφτομαι τα λόγια του ποιητή:

Άνθρωπε εσύ
που άρρωστος πλάστηκες
πότε θα γιατρευτείς; 

                              Άδωνις


























*από το βιβλίο : Άδωνις, Ένας τάφος για τη Νεα Υόρκη Ποίηση [1949-2008]
Εκδόσεις Πατάκη, 2016



 

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Σκέψεις δια την αγοράν αυτοκινήτου τω 2017 εν Ελλάδι…








Tα γρήγορα αυτοκίνητα είναι ταξικός παραλογισμός. 
Απευθύνονται σ' έναν πολύ πλούσιο.
(γνωστός βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ)  


Σαν βγεις στον πηγαιμό  -στην «πεθαμένη» αγορά-

αμάξι ν’ αγοράσεις

σκέψου καλά προτού το χέρι σου βαθιά στη τσέπη βάλεις!

Αν τρύπια κι άδεια θα τη βρεις 

αυτό για το καλό σου θα ’ναι

Αν πάλι «τά ’χεις» - κακορίζικε!- κοίταξε

τ’ αμάξι που θα πάρεις 

τα  τ α ξ ι κ ά   κριτήρια να πληροί

–ξέχνα τα τέλη και το TAXIS–

Αλλού είναι το ζήτημα καημένε μην ξεχνάς:

Τα κυβικά του να ’ναι λιγοστά  λίγα και τα ψωμιά  του

τα γκάζια του ψοφίμια

μικρό παλιό, ασήμαντο κι αδιάφορο

–  στο μάτι «να μη μπαίνει»… –

(μη καταντήσεις ξάφνου στόχος ταξικός για το 

παλιοαμάξι...)

Βάλε λοιπόν στο γάιδαρο φουγάρο
 
ή ζέψου ολομόναχος του πάππου σου το κάρο.

Κι άμα σαράβαλο κι αχρείαστο το βρεις

τ’ αμάξι δεν σε γέλασε.

Έτσι κομψός που έγινες

μετά από τόσο βάδην

Ήδη θα το κατάλαβες πως γίνεται – καλότατα! –

να φεύγεις και τροχάδην…