Βιολιτζήδες (και .. φωτογράφοι) στο γάμο του Καραγκιόζη!

                                                     

   Γλέντι στον Άγιο Κωνσταντίνο-Βογατσικό 1935 περ.   [ Αρχείο Ν.Τ.]

         ο φωτογράφος ...                                      

Dimitris Chorianopoulos is a wedding photojournalist based in Athens, Greece. He likes happy people, rock and roll music, food and travel. 



       το πρώτο βιολί ...  

 Ο ομότιμος καθ. "κύριος" Λ. Λιαρόπουλος* ήρξατο παιανίζων...


*Απόφοιτος Κολλεγίου Αθηνών. ΗΠΑ 1963-1974, PhD Michigan State University. Πρώην Υποδιοικητής ΙΚΑ, Πρόεδρος Α Πε.Σ.Υ.Π Αττικής. Εκπρόσωπος ΟΟΣΑ. Συγγραφέας έξι βιβλίων. Υποψήφιος με το "Ποτάμι"-παραιτήθηκε μετά την ανάρτηση της χουλιγκανικής -και όχι μόνον...-  παραίνεσής του προς τον Ολλανδό Υπουργό Οικονομικών και Πρόεδρο του Eurogroup.

Για υστερόγραφο & σχόλιο αρκεί θαρρώ αυτό:

                     Κοιμηθήκαμε με στόμα ανοιχτό. 

                       Κι ό θεός έρριξε τ' αγκίστρι,

                        και μας πήρε την ψυχή.

                

                                                       [ 498,  Γιώργος Σαραντάρης 27.6.38 ]

                                                                   

"Grexit"...

[πόσο πολύ κοντά στο θάνατο;] 

«Στις 28, τα μεσάνυχτα, τέλος!»
Βολφγκανγκ Σόιμπλε, Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας

                                                Eduard J. Steichen Road into the Valey-Moonrise,1906

                                        Hand -toned photogravure (in: Alfr. Stieglitz, Camera work, 

                                                      The complete photographs TACHEN ).
 

                                                                   
[…] Είδα να τρεμοσβήνει του μεγαλείου μου η στιγμή
Είδα και τον αιώνιο Υπηρέτη να μου κρατάει το παλτό και να κρυφογελά.
Και με δυό λόγια, φοβήθηκα.

Τ.Σ. Έλιοτ, “Το ερωτικό Τραγούδι του Τζ. Άλφρεντ Προύφροκ”, Μτφρ. Κατερίνα Σχινά στο Κρίστ. Χίτσενς "Πριν το τέλος".

Ψιλή βροχή από λεπτή σκόνη,
Οι ιτιές στου πανδοχείου την αυλή
Πήραν να πρασινίζουν,
Αλλά σεις Κύριε, προ της αναχωρήσεώς σας
Θα ήταν καλύτερα να πάρετε κρασί,
Γιατί δε θα σας περιστοιχίζουν φίλοι
Όταν θα φθάσετε στου Γκό τις  πύλες.
           
 Έζρα Πάουντ, από την Κατάη, «Ριχάκου ή Ομακίτσου». Μτφρ. Ζήσιμος Λορεντζάτος. "Μεταφράσεις",Ίκαρος.
                        

Ερείπια της Παλμύρας

ΣΥΡΙΑ (ΙΙ)   

Όσο περνά ο καιρός και κάνω ένα προχώρημα
βαθύτερο μες στην παραδοχή, τόσο καταλαβαίνω
γιατί βαραίνεις κι αποχτάς τη σημασία
που δίνουν στα ερείπια οι άνθρωποι. Εδώ που όλα
σκουπίζονται, τα μάρμαρα κι οι πέτρες κι η ιστορία
μένεις εσύ με την πυρακτωμένη σου πνοή για να θυμίζεις
το πέρασμα ανάμεσα στην ομορφιά, τη μνήμη
εκείνου που εσίγησε ανεπαίσθητα εντός μου
σφαδάζοντας στην ίδια του κατάρρευση κι ακόμα
τους άλλους που ανύποπτοι μες σε βαθύν ύπνο διαρρέουν

Όσο περνά ο καιρός και προχωρώ βαθύτερα
στο ακίνητο φθινόπωρο που μαλακώνει πλένοντας
με φως τα πεζοδρόμια, τόσο βλέπω
στη χρυσωμένη δωρεά του ήλιου μια εγκατάλειψη
για όσα περιμένω και δεν πήρα, για όσα
μου ζήτησαν κι αρνήθηκα μη έχοντας, για όσα
μοιράστηκα απερίσκεπτα και μένω
ξένος και κουρελιάρης τώρα

                    

Μα όταν
μες στη θρυμματισμένη θύμηση αναδεύω
ερείπια, βρίσκω απόκριση βαθιά γιατί τα μάρμαρα
κι οι πέτρες κι η ιστορία μένουν για να θυμίζουν
το πέρασμά σου ανάμεσα στην ομορφιά - απόκριση
για όσα περιμένω και δεν πήρα.                           

                                      Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

                                                                                       [από τη συλλογή O Δύσκολος Θάνατος ]

                                      (Φωτογραφίες από την Αρχαία Παλμύρα της Συρίας , Ν.Τ. 2009 ©)