Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Αδυσώπητες μοναξιές


                                                                           Κέδρος σκαρφαλωμένος σε γκρεμό στο 
                                                  Φαράγγι της Σαμαριάς [φωτ. Ν.Τ., 1997]



Ο Πρίμο Λέβι κάθεται να γράψει μετά το Άουσβιτς
Ο Νίτσε στην πλατεία του Τορίνο γίνεται θέατρο: αγκαλιάζει το λαιμό ενός κακοποιημένου από τον αμαξά αλόγου ξεσπώντας σε λυγμούς. Κι ύστερα
Ο Νίτσε στο φρενοκομείο. Ψιθυρίζει τους στίχους: Μόνο τρελός. Ποιητής μονάχα!
Ο Βιζυηνός στο φρενοκομείο.
Ο Γιαννούλης Χαλεπάς στο φρενοκομείο.
Ο Μαρά δολοφονημένος στο λουτρό. Κρατά στις άκρες των δακτύλων του τον τελευταίο λίβελο
Ο Ροβεσπιέρος σκύβει στη γκιλοτίνα τείνοντας τον γυμνό του τράχηλο
Ο Ιων Δραγούμης αντικρίζοντας απομεσήμερο το απόσπασμα του Γύπαρη
Η Ιουδήθ κρατώντας το κεφάλι του Ολοφέρνη
Ο Κωνσταντίνος Δραγάσης Παλαιολόγος μεταλαβαίνει στις Βλαχέρνες για τελευταία φορά. Φεύγοντας αφήνει να πέσει από τις πλάτες του η πορφύρα. Διαδήματα και σκήπτρο γλιστρούν από τα χέρια του στο σκοτάδι
Ο Παπαφλέσσας στο Μανιάκι
Ο Ιησούς την ώρα που ψελλίζει Ηλί Ηλί Λαμά Σαβαχθανί
Ο Μπετόβεν διορθώνοντας τα τελευταία κουαρτέτα του
O Βάλτερ Μπένγιαμιν μπροστά στα κλειστά σύνορα του Πορτ Μπου των γαλλικών Πυρηναίων. Στη τσέπη του ψαχουλεύει τα κλειδιά για την έξοδο: εικοσιπέντε δισκία μορφίνης.
Η πενηντάχρονη Μαρία Κάλας στο διαμέρισμά της στο Παρίσι
Ο Σορίν Ματέϊ και το θύμα του την ώρα που αφήνει να γλιστρήσει στα εσώρουχά της μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα
Ο ψαράς της Καλύμνου όταν βρίσκει μπλεγμένο στα δίχτυα του το γυιό του που 'χε χαθεί στα νερά πέντε μέρες πρωτύτερα. 

                                                                                                                                                             ΝΩΝΤΑΣ ΤΣΙΓΚΑΣ 


                       

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Kiev 2014


                                                                                   PHOTO: Γιάννης Μπεχράκης Reuters


τίποτα δε θα ’μενε στον τόπο του



Σαν ζουρλισμένα τ’ αυτοκίνητα.
Κι όλο μικραίνανε να φτάσουν τα παιχνίδια.
Και τα χαρτιά.
Κι οι οι βρωμοπατημένες φημερίδες,
κι η σκόνη,
σηκώνονταν μαζί και φώναζαν,
ψηλά.
ψηλότερ’ απ’ το κάθε τι,
κι από τις κλάψες των μωρών παιδιών που χάνονταν.
Ξεφωνημένος σαρκασμός
πως τίποτα δε θα ’μενε στον τόπο του.
Και τα μεγάλα σπίτια δεν είχαν πια κορφές.
Κατάπινε όλα το σκοτάδι που κατέβαινε, αλλοιώτικο.
Σαν την ψευτιά του ανέμου. 

                                                  Θεόδωρος Ντόρρος, "Στου γλυτωμού το χάζι"


Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Έχεις ρεύμα Άδωνι!



                                             
                                               Η εικόνα του μέλλοντος στη  ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ  (φωτ. Ν.Τ. )                                                                   

Ο πολύς Άδωνις Γεωργιάδης κατήγαγε μια ασφαλώς περιφανή νίκη. Κατίσχυσε των γιατρών των μονάδων ΕΟΠΥΥ στην επί τρίμηνο διαμάχη μαζί τους. Το ερώτημα που τέθηκε εξαρχής στους υποψήφιους για σφαγή θυμίζουν το σιωπηρό διάλογο που διαμείβεται ανάμεσα στο βλοσυρό χασάπη και τα αμνοερίφια, τους χοίρους ή τα βοοειδή: "θα κάτσετε  φρόνιμα χωρίς απεργίες, φωνές κι άλλα τέτοια  ως την απόλυσή σας ή όχι;". Οι γιατροί -ευτυχώς ή δυστυχώς- απήργησαν επι δυόμιση μήνες. 

Το νομοσχέδιο για την Π.Φ.Υ. και το Π.Ε.Δ.Υ. που υπερψηφίστηκε με 152 ψήφους την προηγουμενη εβδομάδα εκπαραθυρώνει με πολυ συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς καμιά αποζημίωση, 5.500 γιατρούς (τους περισσότερους με πάνω απο 15 χρόνια υπηρεσίας) και θέτει σε καθεστώς διαθεσιμότητας-μετακίνησης 3.500 υπαλλήλους διοικητικούς και νοσηλευτικό προσωπικό των πρώην μονάδων ΕΟΠΥΥ. Οι Μονάδες αυτές σήμερα το πρωϊ, με τη δημοσίευση του ΦΕΚ, σφραγίστηκαν με την υπόσχεση εκ μέρους του Υπουργού ότι θα ξανανοίξουν και θα λειτουργήσουν κανονικά σε ένα μηνα! Με τι προσωπικό και με ποιά υποδομή παραμένει άγνωστο μιας και ο ρόλος τους θα είναι διαφορετικός από εκείνον των πρώην μονάδων ("Κέντρα Υγείας Αστικού τύπου"...). 

Έχω την πεποίθηση ότι θα ακολουθήσει ένα αξεπέραστο και πρωτοφανές "μπάχαλο" που θα διατηρηθεί για πολυ καιρό. Το προνοιακό -κοινωνικό κράτος εκπαραθυρώνεται κι αυτό -μαζί με τα 3.5 εκατομμύρια ανασφάλιστων "Έλλήνων της Κρίσης"- και κάποιου άλλου είδους λειτουργία της Δημόσιας Υγείας διαφαίνεται....

Ο κ. Κυριάκος Σουλιώτης, πρώην διοικητής του ΕΟΠΥΥ, Επίκουρος Καθηγητής Πολιτικής Υγείας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (Κόρινθος) , Επισκέπτης Καθηγητής πολιτικής και οικονομικών της Yγείας στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, επικεφαλής σύνταξης τους ενός από τα -χωρίς αμοιβή των συντελεστών- σχέδια Νόμου που προτάθηκαν για την Π.Φ.Υ. και απορρίφθηκαν καθώς προτιμήθηκε το πανάκριβο της Τask Force, λέει σε πρόσφατη συνέντευξή του (οι υπογραμμίσεις δικές μου):


(...) Πάντα πίστευα στη συμπληρωματικότητα μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όμως, στην πράξη, η ελληνική εμπειρία δείχνει ότι με τις άμεσες, ιδιωτικές πληρωμές, οι πολίτες παρακάμπτουν το κόστος του χρόνου προκειμένου να λάβουν φροντίδες υγείας το συντομότερο δυνατό. Θυμίζω ότι η Ελλάδα, στην οποία για πολλές δεκαετίες συνυπάρχουν οι δύο βασικοί πυλώνες δημόσιας κάλυψης των αναγκών υγείας των πολιτών (ΕΣΥ και σύστημα κοινωνικής ασφάλισης) η ιδιωτική δαπάνη για την υγεία κυμαινόταν σε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά παγκοσμίως (40% περίπου). Ωστόσο, κάτω από μια πρωτόγνωρη οικονομική κρίση υπό την επίδραση της οποίας το εισόδημα των νοικοκυριών έχει περιοριστεί σε ποσοστό μεγαλύτερο του 30%, γίνεται αντιληπτό ότι το σύστημα δεν μπορεί να εναποθέσει τις προοπτικές βιωσιμότητάς του στην ιδιωτική δαπάνη. Άλλωστε, σε μια τέτοια περίπτωση, θα είχαμε ραγδαία επιδείνωση του φαινομένου του αποκλεισμού και της αδυναμίας πρόσβασης των πολιτών με χαμηλό εισόδημα στις διαθέσιμες φροντίδες υγείας.

 (...)  η τομή (ΕΟΠΥΥ) αν και δεν διεκδικεί δάφνες καινοτομίας, καθώς η πρόταση για ενιαιοποίηση της ασφαλιστικής βάσης στο χώρο της υγείας πρωταγωνιστεί στον επιστημονικό διάλογο για πάνω από τριάντα χρόνια, ήταν σημαντική. Επιχειρήθηκε όμως σε μια περίοδο όπου οι διαθέσιμοι πόροι περιορίστηκαν δραματικά, ενώ στον όλο σχεδιασμό υπεισέρχονται διαρκώς δεσμεύσεις της χώρας, που υπερβαίνουν τον χώρο της υγείας, διαμορφώνοντας ένα «μη κανονικό» περιβάλλον σχεδιασμού και υλοποίησης [ Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ ]


ενω...
τάγματα εφόδου και της ενορχηστρωμένης λαϊκής αγανάκτησης συνδράμουν και προσφέρουν αφειδώς τις υπηρεσίες τους ακόμα και στην "επίσημη πολιτεία".  

Άδωνι Γεωργιάδη, ΙΔΟΥ Ο ΛΑΟΣ ΣΟΥ! Και  ...φυσικά ολόκληρη πια η ΔΟΞΑ ΔΙΚΗ ΣΟΥ!



Οι Αρχάνθρωποι οπαδοί του λαοφιλούς Υπουργού ξεσπούν σε ... πανηγυρικούς γηπεδικούς ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥΣ. Τα παρακάτω, δυστυχέστατα, ανθολογήθηκαν από την ιστοσελίδα του έγκριτου "Βήματος", και αποτελούν τρείς από τις πλέον  βαθυστόχαστες αναλύσεις και εκτιμήσεις με πολλά like από τους "αναγνώστες" :


επιτέλους | 15:13
ένας Υπουργός που κάνει ΣΩΣΤΑ τη δουλειά του αψηφώντας το πολιτικό κόστος! Όσοι έχουμε ταλαιπωρηθεί στις ατελείωτες ουρές αναμονής του ΙΚΑ για χρόνια σε στηρίζουμε. Επιτέλους διώξτε τους ανίκανους κηφήνες από το χώρο της δημόσιας Υγείας. Τους γιατρούς που νομίζουν ότι τα ΔΗΜΟΣΙΑ ιατρεία είναι φέουδο τους. Είμαι 56 ετών και βλέπω τους νέους να εγκαταλείπουν τη χώρα.. Και τι να κάνουν εδώ? Στο έλεος της ρεμούλας και των συντεχνιών παραδομένοι.. Αν δεν αλλάξει η νοοτροπία του συντεχνιακού συμφέροντος σ' αυτή τη χώρα, που τίθεται υπεράνω του ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΟΙΝΟΥ συμφέροντος, θα μείνουμε εμείς κι εμείς.. να μιζεριάζουμε.. ενώ όλοι οι άξιοι νέοι άνθρωποι θα μας έχουν εγκαταλείψει στη κακή τη μοίρα μας.
Αχιλλέας

ΔΩΣΕ ΠΟΝΟ ΑΔΩΝΙ | 13:09
Μαζί σου Άδωνι, Η τεράστια πλειοψηφία του Ελληνικού λαού είναι δίπλα σου.

ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ


OLOI SPITI TOYS | 13:02
STHN YGEIA GINOTAN TO MEGALYTERO FAGOPOTI TOY KOSMOY, KATAFAGAN TO ELLHNIKO DHMOSIO OI GIATROI ME TOYS SINDIKALISTES, KAI EPIPLEON, SYN FAKELAKI. GIAYTO EINAI MHDENIKA AYTA POY KANH O GEORGIADHS, DIOTI PREPH OLOYS NA TOYS STEILH SPITI TOYS KAI NA BALH NEO KOSMO POY THELH NA DOYLEPSH DIXOS NA KLEBH OPOS PRIN.

andreas
ΕΞΩ ΟΙ ΠΑΡΑΓΚΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΑ | 12:42

Ειναι τα τσιφλικια των κηφήνων πως να τα αποχωριστούν.
φανουρης



ΥΓ. Aπό χθες έχω ορκιστεί να μην ξαναπιάσω στα χέρια μου "το Βήμα" που από το 1978 συνεπώς παρακολουθώ και αγοράζω.



Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

"κάθε τρελό Π.Ε.Δ.Υ."...


                                                                Prague 2000, φωτ. Ν. Τσίγκας


Τα πρώτα επισφαλή του βήματα...


 
Τη διαβεβαίωση ότι δεν θα γίνουν απολύσεις ιατρών του ΕΟΠΥΥ, έδωσε ο Αδωνις Γεωργιάδης στον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) Γιώργο Πατούλη, μετά τα σενάρια που είδαν το φως δημοσιότητας περί απόλυσης 1.200 γιατρών στις μονάδες του Οργανισμού στην Αθήνα.
Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε για τα αντιβιοτικά δήλωσε χαρακτηριστικά: «Θα κάνω απλώς το αυτονόητο, αλλά έχω βαρεθεί να κάνω το αυτονόητο και να καρπώνεται τη δόξα ο Πολ Τόμσεν. Οι τυχόν απολύσεις γιατρών του ΕΟΠΥΥ θα είναι αποφάσεις δικές μου και μόνο».

Ξεκαθάρισε μάλιστα ότι όσες απολύσεις κι αν γίνουν  «θα ειναι σωστές εφόσον έχει προηγηθεί η αξιολόγηση»
 

                                                                                                                  Nοέμβριος 2013


Μεγάλες ανατροπές στον ΕΟΠΥΥ, με απολύσεις γιατρών και καταργήσεις υπηρεσιών, προανήγγειλε χθες ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης. Σύμφωνα με τον υπουργό, ο ΕΟΠΥΥ θα μετατραπεί σε «αγοραστή» υπηρεσιών υγείας -δηλαδή δεν θα παρέχει υπηρεσίες υγείας, όπως συμβαίνει σήμερα- κατά τα πρότυπα των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Την ίδια στιγμή, αναζητούνται οι ιατρικές ειδικότητες που θα «κοπούν» από το σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.
Χθες, ο υπουργός Υγείας επανέλαβε τη δέσμευσή του ότι δεν θα γίνουν απολύσεις στο ΕΣΥ, δέσμευση που δεν αφορά ωστόσο και τους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ.

                                                                                                                  Δεκέμβριος 2013


Μεταξύ όσων τεθούν σε διαθεσιμότητα είναι και περίπου 5.500 γιατροί που θα κληθούν εντός μιας εβδομάδος από την έναρξη του προγράμματος κινητικότητας, που θα διαρκέσει ένα μήνα, να επιλέξουν εάν θα έχουν κοινή πορεία με το «ΠΕΔΥ» ή θα ακολουθήσουν επαγγελματική διαδρομή ιδιώτη. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του υπουργείου Υγείας, περισσότεροι από τους μισούς γιατρούς του ΕΟΠΥΥ αναμένεται να προτιμήσουν τα ιδιωτικά τους ιατρεία και εν συνεχεία να επιχειρήσουν να συνάψουν συμβάσεις με τον ΕΟΠΥΥ για να δέχονται ασφαλισμένους.

                                                                                                                     Ιανουάριος 2014


(...) Έως τη Δευτέρα θα πρέπει να έχει γίνει όλη η παράδοση των υλικών που υπάρχουν σε όλα τα υποκαταστήματα και στη συνέχεια να σφραγισθούν. Στους κόλπους των γιατρών αλλά και των εργαζομένων επικρατεί έντονη αναστάτωση ενώ οι γιατροί της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Επιστημονικού Υγειονομικού Προσωπικού ΕΟΠΥΥ (ΠΟΣΕΥΠ-ΕΟΠΥΥ) προσέφυγαν στη δικαιοσύνη.

                                                                                                                       Φεβρουάριος 2014





Η διοίκηση έβαλε ξαφνικά λουκέτο στις Πρωτοβάθμιες Μονάδες Υγείας για έναν μήνα, πριν καν δημοσιευθεί ο νόμος...


ΜΕΤΑ ΛΟΓΟΥ ΓΝΩΣΕΩΣ: 
Να μας ζήσει το νεογέννητο τέρας!


Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

"Μοναχός (πάντα μονάχος)..."




Μοναχός Ιερόθεος [Γέροντας και Άθως , φωτ. Κ. Αργύρης]















Ποίημα του Ναυπλιώτη ποιητή Πάνου Λαλιάτση από τη συλλογή
 
                                   "Τα ποιήματα" , εκδ. Ελλέβορος 2002, αφιερωμένο στον Μον. Ιερόθεο.

 


 

                                           (και) η Αρλέτα τραγουδά ...για τον Ιερόθεο!





Το μπαρ το ναυάγιο        

Προχθές αργά στο μπαρ το ναυάγιο
βρέθηκα να τα πίνω μ’ έναν άγιο
καθότανε στο διπλανό σκαμπό
και κοινωνούσε με ουίσκι και νερό

Του είπα παππούλη τι ζητάς εδώ
δεν είναι μέρος για έναν άγιο αυτό
μου είπε, τέκνον κάνεις μέγα λάθος
εδώ είναι ο φόβος των ανθρώπων και το πάθος

Κοίταξε γύρω του στεγνούς και μεθυσμένους
και μου είπε εγώ τους αγαπάω τους κολασμένους
αν θες ν’ αγιάσεις πρέπει ν’ αμαρτήσεις
ε κι αν προλάβεις, ας μετανοήσεις

Προχθές αργά στο μπαρ το ναυάγιο
βρέθηκα να τα πίνω μ’ έναν άγιο
καθότανε στο διπλανό σκαμπό
και κοινωνούσε με ουίσκι και νερό
καθότανε στο διπλανό σκαμπό
στο τέλος πλήρωσε και το λογαριασμό

             (Στίχοι-μουσική "Αρλέτα" )





                  ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

            Τα φεγγάρια του γέροντα Ιερόθεου


                     Χρυσ. Τζημάκα, Μοναχός Ιερόθεος (ελαιογραφία).

Δεν ήταν μόνο σιωπηλός μήνας ο καιρός, ευώδης Μάιος και πολυπλούμιστος (θυμάμαι), η δεύτερη αρχή του. Και παραλλήλως Μήνη πανσέληνος, θριαμβικό ταψί ολοστρόγγυλο, σελάγιζε η ουρανοδρόμος μέσα στο Αγιασμένο Όρος (και από πάνω του), ολοκίτρινη,  λες κι ήταν Αύγουστος. Πελώρια τότε τα άστρα καντηλέρια άσπρα, αργυρά στο χάος, γαληνό, το φως τους θράσκευε υπόλευκο, απ’ τον εξώστη στο κελλίο του Ραβδούχου ιδωμένα, όταν αρχίζαν οι σκιές της νύχτας να σκοτεινιάζουν πανταχού παρόντα μονοπάτια και περάσματα, σκιάζοντας τον τόπο γενικώς. Κι έλεγες τότες, όπου να ’ναι θα πέσουν κατακεφαλής μου, ροπή μοναχική και ουράνια βέλη οι φωστήρες τ’ ουρανού.

Α, πολιτεία ζώσα της σιγής, ζωσμένη κάθε βράδυ απ’ το ζωδιακό και κύκλιο το φως των λύκων. Τότε που ο νέος καλόγηρος, λεπτός σαν μίσχος άγριου λουλουδιού και εικόνα άνθους, ανάσαινε εαρινός, εύμορφος έμπαινε μες στα νερά αδιάπτωτος βαφτιζόταν, έβγαινε αποπλυμένος οχ’ τη θάλασσα κοντανασαίνοντας, άνεμος της ψυχής του διαρκής. Κι έξυνε από πάνω του κατόπιν τόνους απαλούς, βαφές (μενεξελί κι ιώδες και βύσσο ή κιννάβαρη και φοινικούν ή βήρυλλο, όταν το άστριν της ημέρας βασίλευε εν δόξη επιτέλους) και χρώματα γαιώδη άλλα απέβαλε εκείνος με τη στλεγγίδα εντούτοις φωτεινά, απλόχερα σκορπώντας τα, σχεδόν αποξυόμενος Λυσίππειος, ο όντως γεννημένος λίγο παραπέρα από το Ίππιον Άργος ο δοκιμαζόμενος της μοναξιάς, στην κάποτε Ναυπλία και ειδικότερα το νυν Ανάπλι, όπου είχε προφτάσει σε εποχές λησμονημένες σήμερα, νευρώδης κάτω από ένα τέτοιο φεγγάρι (αιώνιο και κρύο, ετερόφωτο), ο πρόγονός του από την Ήπειρο ο μακρινός, και τον οποίο τόπο την Ήπειρο τον λέγανε και τότε (ήταν άλλωστε ανέκαθεν) δεξαμενή του Ελληνισμού παντοδαπή, με τρόπο μεγαλόπρεπο μεγαλοσχήματο μα ουσιαστικό

 Και όπως φορούσε το φεγγάρι αντερί του ο Ιερόθεος μοναχός, έμπαινε πάλι η Μήνη απ’ το δεξί μανίκι, έβγαινε ύστερα ξανά απ’ το αριστερό του, έπειτα ουρανοδρομούσε αργά αργά, για να επιστρέψει πάλι σ’ αυτόν, η αστρική του ερωμένη. Και όποτε παννύχιος εκείνος αγρυπνούσε στη στρωμνή και την ευνή του, απεκδυόμενος το φως και συν αυτό τους δαίμονες του ζόφου, τον έβλεπε από ψηλά, φως των ματιών του, υπό τα βλέφαρα, βλέφαρο του άλλου ηλίου, της νυκτός, φεγγάρι. Ω ήταν βέβαιο προ πάντων πως δεν αδίκησε κανένα των ανθρώπων ο αγαπημένος της σελήνης, ο νέος καλόγηρος και γέρων ενταυτώ, ο ραδινός ως μίσχος άνθινος, παρότι σε λίγους απ’ αυτούς ομίλησε, και τούτο αν περί μελέτης ζωής κυρίως ο λόγος, ο που εγκαταβίωσε μοναχός (πάντα μονάχος) δέκα και συν εκείνους τρεις εκτός του κόσμου χρόνους από νεότητός του.

Πώς το λοιπόν να διέλυε κανείς (να το μπορούσε) διαβολές δεκαετιών επισυναπτές σε μία ημέρα, έστω εκπάγλου φωτός; φιλοψυχία τίνος είδους θα τον απέτρεπε από τη φύση του, ήγουν τον λόγο της αλήθειας, που λήθη δε μολύνει καμία;

Θα έπρεπε να αγνοεί πάλι και πάλι ο νέος καλόγηρος τ’ αυτάρεσκα κινούμενα φυτά, τα ερπετά που σούρνονταν ξοπίσω του αυτόχρημα λυσιμελή στις ατραπούς του Αγιασμένου Όρους και τ’ απόδελοιπα ατερπή. Δεν παρεισέφρεε στους ύπνους του πειράζοντος. Αρνιόταν τη μερίδα του πειραζομένου, μετρούσε και κατέτασσε τα λειριοειδή των κήπων (το λείριον φέρ’ ειπείν το κοινόν, το λείριον το αλβανικόν και το μαρτίνον ή το φλαμανδικόν, καθώς και κάποια ιδεατά των ξένων τόπων άλλα, ως ο αγάπανθος, το κολχικόν και το βεράτιον, ή τα εδώ κοινά χλωρόγαλον γνωστόν και ως σαπωναρία, το κρόμμυον, το σκόροδον και τον υάκινθο). Εξέταζε, και μελετούσε, κατέτασσε και διδασκόταν, καθόλου δεν υποχωρούσε από τότε ενώπιος πάσης αρχής και εξουσίας, μέλλοντα ταύτα, έλεγε σε όποιον δοκίμαζε να φοβερίσει την καρδιά του, και ο νους του ουδέποτε αισθανόταν βαρύς ––μα αντιθέτως.

Αλήθεια, πόσες χαίνουσες αβύσσους δεν εγκαινιάζει η κεφαλή του ελεύθερου ανθρώπου (τώρα και πάντοτε και νυν ή αεί), δημιουργός εν πορεία; ποιους ουρανούς ευρύπυλους· τοιουτοτρόπως οδός βραχεία γίνεται μακρά, και ο παροιμιαζόμενος προοιμιάζεται, άγνωστους ύμνους ψάλλοντας τα κοινά λόγια που εκφέρονται από το στόμα του απλώς κουβέντες.

Έτσι ο κόσμος γίνεται όλο και πιο συγγενικός στον άνθρωπο, που βλέπει αντιλήπτωρ, κατανοεί και ελεεί το χάος, ο σμικρός το άπειρο. Δεν έχει όρια δε γνωριζει ο νους αυτού του ανθρώπου, ο οποίος μονάχα την ανοησία δε συγχωρεί, παρότι κατανοεί τους ανοήτους πλήρως. Μια επιφάνεια επισυσούρμενη οριζοντίως και καθέτως, κυκλοτερώς ή κατ’ ευθείαν ο χώρος του, ανεστραμμένος, περιδινούμενος ή και περιλοιπός.


 Εκεί ο Θείος γνόφος, εκεί ο Θείος έρως, ο ανυπότακτος!!!