Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

ένα ποίημα




                                Gustav Klimt, Cottage Garden with Sunflowers, c. 1906

                                            Belvedere Museum,Vienna.  [ PHOTO N.T. ]


Ανθρωπολογία



            της Αργυρώς Φραγκή*


Τι διαφορά έχει το αλήτικο χαμομήλι

η άγρια παπαρούνα

το ξερό χαμόκλαδο

όλα αυτά στα βάζα

από τα εκθέματα στα μουσεία

από τους πίνακες

με τα κυπαρίσσια

από κεριά που λιώνουν

σε μανουάλια

Αν θες να πεις

από άδεια μελίσσια

από άδεια θρανία στο σχόλασμα

υπονοούν το τέλος

μα εγώ ζω ακόμα

Άπειροι πρόσκαιροι θάνατοι

Ξεβράστε τα νερά στις παραλίες

και τραβήξτε τα νερά

μέσα πάλι

αφήστε την άμμο

τη νεκρή την πέτρα

αιώνιους μάρτυρες

Αφήστε έναν  άνθρωπο μάρτυρα

κι αυτός θα ομολογήσει

πόσο όμορφοι ήταν

μέσα στα μωβ τους

Ήταν όμορφα τα σύννεφα

Αφήστε τον μόνο μάρτυρα

Δείξτε του έλεος

κι αυτός θα μαρτυρήσει

Αφήστε έναν άνθρωπο μάρτυρα.



*Περιλαμβάνεται στην συλλογή ποιημάτων της «Κυκλική διαδρομή», εκδόσεις Φαρφουλάς, 2014, που είχε την καλωσύνη να μου στείλει ο φίλος Διαμαντής Καράβολας.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου