Βερολίνου παραλειπόμενα (1)

Αν ο Αδόλφος ζούσε σήμερα στο Βερολίνο...

Τέσσερις φωτογραφίες-Τέσσερις αιτίες για να(ξανα-)αυτοκτονήσει!











Μια Πόλη του Κόσμου το σημερινό Βερολίνο δεν θυμάται πια τίποτα από τις παρακαταθήκες του μίσους. Αντιθέτως μάλιστα...

      Διαμαρτυρία για το στρατόπεδο κράτησης,  δολοφονιών και βασανισμού αντιφρονούντων στο Ιράν [μπροστά από τη Δυτική πλευρά της πύλης του Βραδεμβούργου].

Εκδήλωση μνήμης για τα θύματα του ναυαγίου του οχηματαγωγού Σεουόλ στη Ν. Κορέα [μπροστά στην ανατολική πλευρά της Πύλης του Βραδεμβούργου].

Η οδός Χάνα Άρεντ πλάι στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος [...πολύ κοντά στο Ράϊχσταχ].

 ...και η Μπεν-Γκουριόν Στράσσε που διασταυρώνεται με την Ποτσντάμερ Στράσσε!

Φθινόπωρο στο Tiergarten

Πόλη που περιέχει ένα δάσος ή  δάσος που περιβάλλεται από μια πόλη; (ή Ο της φύσεως έρως)

Πολλές φορες εχω αναρωτηθεί αν το Βερολίνο χτίστηκε κάποτε γύρω από το συγκεκριμένο πάρκο ή αν απλώς ήταν η πόλη αυτή που άνοιξε τον κόρφο της για να χωρέσει το δάσος. [Το ίδιο έχω αναρωτηθεί για το Χάϋντ παρκ στο Λονδίνο και το Σέντραλ παρκ της Νέας Υόρκης].

Πάντως φαίνεται πως οι πόλεις που πρόκειται να ζήσουν, μέσα από τέτοια πάρκα έχουν θεμελιώσει την ...αλληλοεκτίμηση και τον απαραίτητο σεβασμό που αναπτύσσεται ανάμεσα στους κατοίκους και σ΄αυτά. Μιλώ γι' αυτά τα πάρκα -δάση σαν να πρόκειται για ζωντανότατους οργανισμούς  πράγμα που φυσικά εννοώ.
Προφανώς η διαφύλαξη-διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος -και κατά συνέπεια ο σεβασμός της φύσης των εμψύχων- αποτελεί προτεραιότητα σε "σοβαρούς" λαούς.

Ακόμα μια φορά στο Tiergarten του Βερολίνου είδα τα χρώματα να πέφτουν απλόχερα από τη παλλέτα  των δέντρων που φυλλορροούσαν. Κι αυτές είναι λίγες από τις εντυπώσεις μου...

Περισσότερα λόγια περιττεύουν μάλλον.