Η αρκούδα, τα αρνιά και ο ...Ίων

 

 

Αρκούδες εισέβαλαν σε μαντρί που βρίσκεται στην κοινότητα Βογατσικού του Δήμου Άργους Ορεστικού, τις μεταμεσονύκτιες ώρες της Παρασκευής 2 Αυγούστου 2024, σκοτώνοντας οκτώ πρόβατα και προκαλώντας τεράστιες ζημιές. Σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ, οι αρκούδες επιτέθηκαν στα πρόβατα με μένος, με αποτέλεσμα να κατασπαράξουν οκτώ απ’ αυτά, αλλά και να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές στο μαντρί.

(Οι εφημερίδες, 4.8.2024)

Συλλυπούμαι τον συγχωριανό μου Κώστα («Ζάμπο») για το κακό που τον βρήκε. Κάνω έκκληση —παρά τα φιλοζωικά μου αισθήματα— στην πολιτεία να σκύψει με σοβαρότητα (επιτέλους!) στο πρόβλημα των κατοίκων της περιοχής που εδώ και καιρό απειλούνται από τον επεκτατισμό της «αρκούδας της Πίνδου» που είναι πλέον και αρκούδα του Βοΐου-Σινιάτσικου και σχεδόν μόνιμος κάτοικος των, εγκαταλειμμένων στην τύχη τους, χωριών της Δυτικής Μακεδονίας...

Ανήμερα της επετείου της 4ης Αυγούστου χτες,  κάποιος, μάλλον ανελλήνιστος, ανέβασε στον ιστότοπο της Ε.Ο.Ν. (νάτην κι η νεκρανάσταση…) ΚΛΙΚ EΔΩ,  άρθρο με τον τίτλο:  Ίων Δραγούμης: Ο εισηγητής της απόψεως της Τριτότητος του Ελληνικού Πολιτισμού. Μέγας είσαι κύριε της «τριτότητος»! 

Βέβαια, αυτά έχουν απαντηθεί. Οι απόψεις του φασίστα καθηγητή Δημ. Βεζανή και του φιλοναζιστή-δοσίλογου Πέτρου Ωρολογά περί του εθνικοσοσιαλισμού του Δραγούμη έχουν συζητηθεί και έχουν απορριφθεί από τον Δημ. Τσάκωνα παλιότερα και από τον φίλο Σπύρο Κουτρούλη στο απώτερο έως και πολύ πρόσφατο παρελθόν (π.χ. ΚΛΙΚ ΕΔΩ). 

Ο «Τρίτος Ελληνικός Πολιτισμός» του Μεταξά θέλησε να συμπορευτεί με το «φως», την «ελληνική γραμμή»  και τον «αισθητικό εθνικισμό» του Περικλή Γιαννόπουλου αλλά επειδή στη συμπερίληψη προέκυπτε μοιραία και ο έτερος …Διόσκουρος  (ο Δραγούμης), κρίθηκε πιο φρόνιμο να μην καταπιαστούν ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον. Συνηγόρησε-συνετέλεσε και η (Βενιζελική!) ομάδα της γενιάς του ΄30 σ’ αυτό. Μιλημένα-ξηγημένα μα όχι και τόσο καθαρά πράματα.

Σχολίαζα τις βλακείες του αρθρογράφου με τον φίλο Ανδρέα Β.   Μου έγραψε: «Σπουδάζει και ιστορία τρομάρα του…». Του απάντησα: «Μα και η αρκούδα στο Βογατσικό θα ισχυριστεί, άμα την τσακώσουν, πως σπουδάζει …κτηνιατρική ανατομία»!

 

"Οι πεσόντες μαχητές της ανέκδοτης ακόμα εθνικής ταυτότητας"

Ελεάννα Μαρτίνου: Θωμάς Γκόρπας / Vortex II, μεικτή τεχνική, 21Χ30, 2012

 

 

Στον φίλο Παύλο Κ.

Που κάποτε του χάρισα με Αγάπη

«τα Κρυμμένα» ημερολόγια

Μα ούτε που τ’ άνοιξε ακόμα

(καρατσέκ)

Και ούτε πρόκειται…

 

Δεν ήταν εύκολος άνθρωπος ο Μεσολογγίτης ποιητής Θωμάς Γκόρπας. Το χνάρι του στην ποίηση παρέμεινε διακριτό, η ξεχωριστή φωνή του ακούγεται ακόμα, το λοξό του βάδισμα δεν άφησε αδιάφορο τον κόσμο.  (Μάλλον…).

Κι αν δεν γνωρίζετε τι εστί βερίκοκο… δηλαδή «ποιος είναι τέλος πάντων αυτός ο Γκόρπας;», θα σας παραπέμψω στη μικρή στιχομυθία (εσωτερικού μονολόγου) από το διήγημα του μακαρίτη Μάριου Χάκκα, «Γκορπισμός» (στη συλλογή Ο μπιντές) :

Γκόρπα, Γκόρπα (ποιός εἶναι; Νὰ πᾶ νὰ τὸν μάθετε) μόνο ἐμεῖς ψυλλιαστήκαμε, μόνο ἐμεῖς πήραμε τόσο σοβαρά αὐτή τὴν ὑπόθεση, γι’αὐτό κι ὅλα τριγύρω πολτός, φρενολογικές κλινικές, ἀπό δῶ προκύπτουν τ’ ἀναρχούμενα κείμενα, τὰ γραφτά μας χωρὶς κῶλο οὔτε μύτη. Δὲν ὑπάρχει γιὰ μᾶς κοινωνικό ψεῦδος εἴτε γιατί ἤρθαμε πολύ νωρίς, εἴτε πολύ ἀργά, δὲν ὑπάρχει συγγραφικό ψεῦδος γιατί διαλυθήκαμε μαζί μὲ τὰ πράγματα καὶ ποῦ νά κάθεσαι τώρα νά συνθέτεις;

Αυτός λοιπόν που λέτε αγαπητοί μου φίλοι, ο αριστερός - και αναρχίζων μάλιστα, ο πότης, ο αρειμάνιος καπνιστής, ο θαμών του Λουμίδη (όταν το πατάρι ήταν «Το Πατάρι του Λουμίδη»!), ο πέρνακαθετρείςκαιλίγοαπόταγραφείατηςΑσφάλειας, ο ποιητής και αυτοεκδότης του εαυτού του, ο ιδιόρρυθμος λίαν, είχε κάτι συμπάθειες «παράξενες». Μας το λέει στο εισαγωγικό μέρος μιας «μικρής ανθολογίας για το περιπετειώδες και μαύρο νεοελληνικό αφήγημα» που τύπωσε το 1981. Οι συμπάθειες αυτές του Γκόρπα τυχαίνει οι πιο πολλές να ’ναι και δικές μου. Μπορεί και δικές σας. Όμως θέλω να ξεχωρίσουμε μια απ’ αυτές. Τη σημειώνω με έντονη γραφή:

Η συστηματική δολοφονία έμμεση ή άμεση των φυσικών λαϊκών ηγετών της απ’ τα πρώτα χρόνια της προετοιμασίας του ΄21 ως τη «νίκη» και από τότε ως τις μέρες μας αποτελεί βασική προϋπόθεση διανοίξεως οδού «ομαλότητος» την οποία θα περάσουν καμαρωτοί οι «σωτήρες» εθνοπροδότες. Οι πεσόντες μαχητές της ανέκδοτης ακόμα εθνικής ταυτότητας δεν έχουν τέλος: Σοφιανός, Πατροκοσμάς, Ρήγας, Υψηλάντης, Καρατζάς, Διάκος, Παπαφλέσσας, Ανδρούτσος, Μπότσαρης, Καραϊσκάκης, Κάλβος, Σούτσος, Καρύδης, Τριαντάφυλλος, Γιαννόπουλος, Δραγούμης, Καρυωτάκης, Βελουχιώτης, Μπελογιάννης, Πλουμπίδης, Λαμπράκης…

«Αλλά», θα μου πείτε, «Γκόρπας είναι αυτός. Τρέλες πάλι θα κατέβαζε και τότε η κούτρα του».

Μήπως όμως όχι;

 

 

 

 

 

Μια "Κρυμμένη" αφιέρωση...

 

Μικρή από μέρους μου συμβολή για το εξαιρετικό αφιέρωμα του «Χάρτη» στον Άγγελο Σικελιανό. (Γιατί πάντα θα υπάρχει κάτι για τον Δραγούμη —όπως κι εδώ θα διαπιστώσετε— που θα παραλείπεται, θα μισοδημοσιεύεται, θα μισολέγεται, θα κρύβεται «επιμελώς»…). Για να το διαβάσετε κάνετε ΚΛΙΚàΕΔΩ

Για δείτε ολόκληρο το αφιέρωμα  κάνετε ΚΛΙΚàΕΔΩ

 

 

ΓΙΑ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΡΑΓΟΥΜΗ