Εχ… Τι τα θελες βρε Διονύση μου τα σπαρακτικά σου «ζήτω» εκεί στα 1983 με το Τσάμικο:
Ζήτω η Ελλάδα και κάθε τι μοναχικό στον κόσμο αυτό:
Ελασσόνα, Λιβαδειά, Μελβούρνη, Μόναχο, Αλαμάνα και Γραβιά, Αμέρικα
Βελεστίνο,
Άγιοι Σαράντα, Εσκί Σεχίρ…
Ορίστε μας τώρα, που ξεσάλωσε κι άλλο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σαν είδε τον ξεσαμάρωτο Αμερικάνο να βάζει μπαϊράμια με το νου του για Γροιλανδία και Καναδά. Έτσι ξεδιπλώνει και τη …χερσαία (εκτός από τη «Γαλάζια») πατρίδα του απλώνοντας τη χερούκλα του:
«Αν
ένα σύνορο του Εσκισεχίρ είναι η Θεσσαλονίκη, το άλλο σύνορο είναι η Κριμαία. Αν
ένα σύνορο είναι η Σαμαρκάνδη, το άλλο σύνορο είναι η Βόρεια Κύπρος»*
Η αλήθεια είναι πως αν κυβερνάς για πάνω από είκοσι χρόνια μια χώρα σαν την Τουρκία, που γεννοβολά μια κλάση του ενός εκατομμυρίου στρατευσίμων το χρόνο, μπορείς να λες (στην εποχή που εδέησε να ζούμε) πως και το φεγγάρι είναι στην παλιά σου γειτονιά και, εν μέρει ή εν όλω, σου ανήκει.
Οι πόρτες του ψυχιατρείου έχουν παραβιαστεί. Και των θηριοτροφείων επίσης έχουν πλέον ανοίξει διάπλατα.
*Το Σάββατο 25.1.25, στο 8ο Τακτικό Επαρχιακό Συνέδριο του κυβερνώντος Κόμματος Δημοκρατίας και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στην πόλη του Εσκισεχίρ.
