Συνήθης ιστορία*. Προθανάτια εικόνα
Αίμα στο κατάλευκο επάνω του πτιλώματος
Ένας λαιμός με χάρη πάντοτε λυγισμένος
το βλέμμα σαν να μας αποστρέφεται
«Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς ·οὖ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι…»
Ώσπου, το «Τετέλεσται!» να ακουστεί
Ή το κύκνειον άσμα να σπάσει τον πάγο
Της σιωπής να ραγίσει καρδιές.
Εχ, οι άνθρωποι με τα όπλα
Παντού στον κόσμο μια ντροπή.
* Η είδηση ΕΔΩ
Τα είπες όλα. Μόνο που το βλέμμα Εκείνου μάλλον, ίσως, δεν μας αποστρέφεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυτυχώς που Εκείνος δεν μας αποστρέφεται διότι αλλιώς... Αλλά μέχρι πότε;
ΔιαγραφήΚαλή Ανάσταση!
Αποστρέφουμε ; το βλέμμα από αυτές τις κτηνωδίες με θύματα αθώα ζώα 🐄 και πουλιά 🦢. Ας κινητοποιηθούμε όλοι να βοηθήσουμε να σταματήσει αυτό το αίσχος του αγριάνθρωπου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΩς πότε το άφες αυτοίς;
ΑπάντησηΔιαγραφήΝώντα, μόλις τώρα είδα αυτήν την ανάρτησή σου... κι έχω μόνο δάκρυα... και ντροπή... η.ν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜια άλλη οπτική.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑντιπαραβάλω το θέμα των πανελληνίων σήμερα , μπας και αλλάξει λίγο η διάθεση:
Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει
Αρκεί.
Χτύπα τη θλίψη καταγής
Και πέταξε το μαράζι στα σκουπίδια.
Πρέπει να πολεμήσης να χαρής
Κι ακόμα να χαρής
Κι όχι να πίνης ξύδι -όποιος κι αν στο δίνει
Τώρα σου πρέπει μέλι κι ένα ποτήρι γιομάτο «δε με μέλλει»1
Ορθό-κοφτό σαν βλύσμα2 κραυγής γλάρου
Πρέπει να γυμνωθής
Κι αν στολιστής να στολιστής με αχάτη3.
Πρέπει να νιώσης όλες τις ηδονές που σε τραβάνε
Μα πρώτα πρέπει να ανασάνης μπροστά στον ήλιο
Κι αφού λυτρώσεις στην ψυχή σου τον οίστρο4 του βαρβάρου
Έβγα στο δρόμο.
Κ’ εκεί,
Προ πάντων,
Μην φοβηθείς το πάτημά σου.
D.
Ενδιαφερον...
Διαγραφή