Το πρώτο δημοσιευμένο ποίημά της...

 

 

 

                                                                                                                       

Anne Carson  

ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2026

 

                  

          Ἀποστολική Πόλη

 

Ὕστερα ἀπό τὸν θάνατό σου.

Φυσοῦσε κάθε μέρα.

Κάθε μέρα.

Μᾶς ἀπωθοῦσε σὰν τεῖχος.

Προχωρούσαμε. Φωνάζοντας ὁ ἕνας κατά τὴ μεριά τοῦ ἄλλου.

Κατά μῆκος τοῦ δρόμου.

Ἦταν μάταιο.

Τὰ ἄδεια διαστήματα ἀνάμεσά μας. Σκλήρυναν.

Εἶναι ἄδεια χωρίσματα.

Κι ὅμως εἶναι συμπαγῆ.

Καὶ μαῦρα καὶ ὀδυνηρά.

Ὅπως τὰ χάσματα ἀνάμεσα στὰ δόντια.

Μιᾶς γριᾶς γυναίκας.

Ποὺ τὴν εἶχες γνωρίσει χρόνια πρίν.

Ὅταν ἦταν.

Ὄμορφη μὲ τὰ νεῦρα νὰ ξεχύνονται μέσα της σὰν τή φωτιά στὴ μέση τοῦ παλατιοῦ.

 

                                  «The Life of Towns» [in: Plainwaters], 1995

   MEΤΑΦΡΑΣΗ: NΩΝΤΑΣ ΤΣΙΓΚΑΣ 

 Apostle Town

 

After your death.

It was windy every day.

Every day.

Opposed us like a wall.

We went.

Shouting sideways at one another.

Along the road.

It was useless.

The spaces between us.

Got hard.

They are empty spaces.

And yet they are solid.

And black and grievous.

As gaps between the teeth.

Of an old woman.

You knew years ago.

When she was.

Beautiful the nerves pouring around in her like palace fire.