Ο σιωπηλός κ. Τσιόδρας...

...και ο (ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΑ!) ομιλητικός κ. Γκεμπρεγέσους

Μπάνιο στο Μπεταντί (εννοεί Betadine).  Γκράφιτι τινός Homo είρωνος του αντικοινωνικού 

έξω απο τη Μητρόπολη στη Θεσσαλονίκη

«Αυτή η πανδημία είναι μια υγειονομική κρίση

που βλέπουμε μια φορά στα εκατό χρόνια

και τα αποτελέσματά της θα είναι αισθητά

τις επόμενες δεκαετίες»

Προχτεσινή δήλωση του Αιθίοπος βιολόγου (!!!)

 και γενικού διευθυντή του Π.Ο.Υ. Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους

 (ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, είχε ... ξεχάσει να τραβήξει τη χειρολαβή κινδύνου 

όταν το τρένο είχε γεμίσει κρούσματα και ήδη πέθαιναν  άνθρωποι στη Λομβαρδία...).

Επόμενο ήταν. Από τη στιγμή που αποφασίστηκε πως "η οικονομία" πρέπει να κινηθεί εν όλω (φόρα παρτίδα ο βαλκάνιος τουρισμός, ανεμελιά καλοκαιριάτικη και απροφύλακτη, ξεσαλώματα σαν και πρώτα, πανηγύρια, τελετές, συναυλίες, στριμώγματα σε μαγαζιά κλπ) ο Τσιόδρας φιμώθηκε και πέρασε στην αφάνεια με τρόπο που θα ζήλευε κι η ΕΣΣΔ στις μεγάλες της δόξες... Σειρά είχε πια ο (με ολίγην...) υπουργός Θεοχάρης με τους αλγόριθμους και τα αρνητικά τεστ από... βουλγάρικο φωτοτυπικό μηχάνημα, ο κάθε  βλαξ βουλευτής, ο κάθε βλαχοδήμαρχος, ο κάθε τραγουδιάρης "δημιουργός"  που έβλεπαν την ύπαρξή τους  να συγκρούεται με την "κοινωνική απόσταση"  και το εφιαλτικό "Μένουμε σπίτι" (που δεν γεννούν παράδες και ψηφαλάκια!), τα πράγματα θα οδηγούνταν μοιραία εδώ που είναι σήμερα. Από την ώρα δε που αντίκρισα στο "Στην υγειά μας ρε παιδιά" του Σπυρίδωνος Παπαδόπουλου ("Νίπτω τας χείρας μου" δυό μήνες πριν...) τη μεν μια βδομάδα αντισηπτικά δίπλα στις καράφες με το κρασί την δε άλλη αντικριστούς χορούς με χειροπιάσματα και σιροπιάσματα είπα: "Ὡς εδώ ήταν. Μας αφήνει χρόνους το success story των Ελλήνων με τον κορωνοϊό"... 

Ο κ. Τσιόδρας (μην τα ξαναλέμε) αυτός ο γλυκύτατος άνθρωπος της νηφάλιας παρουσίας, της γνώσης, του  ισορροπημένου θυμικού ήταν εκείνος που δεν έσπερνε τον πανικό μέσα στη φωτιά της πανδημίας, παρηγορούσε, εμψύχωνε (αλλά και "μάλωνε"), αυτός  άφηνε παράθυρο ελπίδας. Αυτός και μας κράτησε. Ήταν όμως, φαίνεται, βαρίδι... Τώρα να δούμε ποιός θα κληθεί συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.

Από την άλλη έχουμε το τρομερό (και απολύτως αντιπαθητικό και ως φυσιογνωμία...) παιδί που ακούει στο όνομα Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους κάθε τρεις και λίγο να βγαίνει με ανακοινώσεις και μηνύματα τρόμου. Σας το ορκίζομαι: Kαι οι γιατροί, πλέοντας στα σκοτάδια σε σχέση με τον  SARS-Cov-2, περιμένουν κάποτε ν' ακούσουν κάτι ελπιδοφόρο... Oύτε μια φορά όμως δεν άκουσα από το στοματάκι του μήνυμα παρηγοριάς και ελπίδας. Όταν είχαν ήδη φτάσει το μισό εκατομμύριο οι νεκροί, ο Τέντρος:   "Βρισκόμαστε μόνο στην αρχή. Τα δύσκολα έρχονται!", "Μην περιμένετε εμβόλιο πριν το τέλος του 2021". Αυτά όταν  κάθε μέρα ακουγόταν (αφελώς ίσως...) όλο και κάποια είδηση,  μέσα στη μαυρίλα, για μια   ν έ α   θεραπεία (με  π α λ ι ά   φάρμακα: ρεμντασιβίρη, χλωροκίνη, κολχικίνη, κορτιζόνη κλπ)  ή προέκυπταν βάσιμες   ελπίδες από τα ιατρικά περιοδικά για μια καινούρια εκδοχή εμβολίου σε φάση ΙΙ της μελέτης, ιδρύονταν συνασπισμοί εταιρειών, και η ιατρική κοινότητα "συνέκλινε" για την καταπολέμηση του κοινού εχθρού, του παγκόσμιου κινδύνου (προτού βέβαια προλάβουν να μπουν ανάμεσα τα εθνικιστικά και ανηλεή εμπορικά συμφέροντα και ο ηλίθιος ανταγωνισμός...). Ακούγεται προβοκατόρικο, και συνομωσιολογικό ίσως,  αλλά οι δηλώσεις αυτού του ανθρώπου μου ακούγονται πάντα σαν τηλεφώνημα στα γραφεία εφημερίδας με μεγάλη κυκλοφορία ύστερα από μια εντυπωσιακή  τρομοκρατική ενέργεια... (Και δεν ξέρω γιατί πιστεύω πως στο μέλλον ο κ. Τέντρος θ' ανοίξει αλισβερίσια με τη... Χάγη. Είναι βλέπετε κι εκείνο το ΚΡΙΣΙΜΟ τρίμηνο που αυτός ισχυριζόταν κατηγορηματικά πως στην Κίνα δεν συνέβαινε τίποτα το περίεργο ή το ασυνήθιστο!)

Με το καλό λοιπόν να υποδεχτούμε το δεύτερο κύμα του περιέργως καλότροπου, για την ώρα τουλάχιστον,  ιού (λιγότεροι θάνατοι, λιγότερες νοσηλείες, λιγότερες εισαγωγές σε ΜΑΦ και ΜΕΘ). 

Άντε, και με τον κ. Σωτήριο Τσιόδρα... αφίμωτο!

 

Το λάθος του κυρίου Τσιόδρα

ΣωτήριοςΤσιόδρας [σκίτσο: Φωτεινη Ηλιακοπούλου]

Εννοείται ότι ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη θέση την καίρια στιγμή. Με δέος αναλογίζομαι μια μόνιμη θεωρητικά περίσταση πείνας, λοιμού, καταποντισμού, φωτιάς, σεισμού, οργής αέρος, άλλης  θεομηνίας ή πολεμικού αναβρασμού, όπου θα έπρεπε να επιλεγεί από την παρούσα ή άλλη  κυβέρνηση (Θεός φυλάξοι από την παρέα του Αλέξη!) ανάλογος «τεχνικός σύμβουλος» για να μας ενημερώνει. Θα είχαμε διαλέξει το πιο χοντρό σκοινί και το πιο γλιστερό σαπούνι και, φυσικά, το πιο γερό κλαδί κάποιου δέντρου στο πιο κοντινό πάρκο… Αν βέβαια είχαμε προφτάσει να πάμε ως εκεί…

Ο προσηνής, σύννους, απολύτως ενήμερος, ευγενής, μετριοπαθής, ψυχικά ισορροπημένος καθηγητής Τσιόδρας, ο γιατρός, με όλα τα γράμματα της λέξης κεφαλαία, χτες στο ραντεβού των έξη αποχαιρέτησε «το κοινό του»  κατά τις εξαιρετικά δύσκολες τελευταίες εβδομήντα δυο ημέρες, και μαζί μ’ αυτόν και  ο αψύς, σκληρός, μα ολόσωστος κ. Νίκος Χαρδαλιάς  (η άλλη λαμπρότατη επιλογή του «λογικού ανθρώπου» -κατά Νίκο Δήμου- του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη).

Τα βέλη που δέχτηκαν αμφότεροι τις μέρες που πέρασαν δεν ήταν και λίγα. Μόλις χτες ο κ. Νίκος Φίλης, με ένα τεράστιο υπουργικό έργο πίσω του, είπε πως «εκτιμά απεριόριστα τον κ. Τσιόδρα» (φαντάζομαι ως δεξιό ψάλτη) «όμως δεν θα ήθελε η πατρίδα μας να κυβερνηθεί από Τσιόδρες!»… Υποθέτω όμως ότι και κανείς  Τσιόδρας δεν θα καταπιανόταν να κυβερνήσει την Φρικολάνδη. Ούτε θα μπορούσε μα ούτε και θα το ήθελε φυσικά.

Συγκινημένος λοιπόν ο κ. Τσιόδρας μας αποχαιρέτησε τολμώντας μάλιστα να πει πως, σύμφωνα με κάποιο μαθηματικό μοντέλο, η έγκαιρη (το γνωστό timing) λήψη των μέτρων έσωσε περί τις 13.000 ζωές στη χώρα μας… Μετριοπαθής πολύ η κρίση. Ο αριθμός θα ήταν δραματικότερος, το τίμημα συγκλονιστικότερο και θρηνωδεστέρα η κατάσταση…

Κι εδώ έγκειται το λάθος του κ. καθηγητού και του ΕΟΔΥ κατά συνέπεια... Διότι, δεν έδωσαν την ευκαιρία στους Ρομά της Λάρισας («δεν έχουμε εδώ κορωνοϊό»), στους καρναβαλιστές της Πάτρας («Με τσίπουρο και χορό θα νικήσουμε τον κορωνοϊό»), στους περίεργους παπάδες μας, το πλήρωμα της εκκλησίας και του λαού που γιορτάζει σήμερα [σημαδιακό!!!] και την «αναδρομική» απόδοση της Αναστάσεως του Κυρίου («η Θεία Κοινωνία δεν μεταδίδει τον ιό γιατί είναι μυστήριο και έχει… 40% αλκοόλ»/βλ. δήλωσιν μητροπολίτου Λαγκαδά από τηλεοράσεως) , στον «μάγκα» ταξιτζή που κλείνει πονηρά το μάτι στην έμφοβη κυρία στο πίσω κάθισμα («Μη φοβάστε κυρία μου, αυτά όλα είναι κόλπα για να μας κυβερνήσουν»), στους «αντιεμβολιαστές» που βλέπουν το ηλίθιο κίνημά τους να φουσκώνει στατιστικά παγκοσμίως, στους… «αρνητές τής ύπαρξης του ιού (ουκ ολίγους) και άλλες επικές (πλειοψηφούσες στο διαδίκτυο  και την οργίλη αγορά του Δήμου) μειοψηφίες του Ελλαδιστάν, να νιώσουν από πρώτο χέρι την οδύνη της απώλειας από τον ανύπαρκτο ιό και να περιέλθουν εις γνώσιν…. Με 20.000 θανάτους, ή κι ακόμα περισσότερους, όλο και κάποιος «πολύ δικός τους» ή κοντινός (φίλος ή γείτονας ) θα είχε διαβεί στο σιωπηλό «Επέκεινα», όλο και κάποιος προσφιλής άνθρωπος θα τους είχε ικετέψει για λίγο αέρα και θα είχε πεθάνει αβοήθητος και ολομόναχος σ’ ένα αποδιοργανωμένο  νοσοκομείο και θα είχε κηδευτεί  σωρηδόν με τη φροντίδα του στρατού στα χωράφια…

Τότε και μόνο τότε θα είχαμε συνειδητοποιήσει (σκληρά βέβαια και αχρείαστα!)  πώς ο ιός υπήρξε (και εξακολουθεί...) και πως ο κ. Τσιόδρας υπήρξε απλούστατα ο... αποσταλείς επί της γης επίλεκτος Άγγελος του Καλού για τους πελαγωμένους Έλληνες.

Κύριε Καθηγητά ταπεινά κλίνω το γόνυ. Και επειδή δεν μπορώ να σας κακίσω [το αφήνω σε άλλους...] σας ευγνωμονώ.

Ένας κατ’ επίφαση συνάδελφός σας.