Ο ορθολογισμός δεν είναι ιδεολογία, ούτε δόγμα. Είναι μία μέθοδος. Το άλλο του όνομα είναι κριτική σκέψη. Είναι η αντιμετώπιση και ανάλυση κάθε προβλήματος με λογικό και ψύχραιμο τρόπο. […] Η κριτική μέθοδος θα έπρεπε να είναι το πρώτο μάθημα στα σχολεία μας. Ο ορθολογισμός δεν είναι ταλέντο ή δώρο των θεών. Διδάσκεται και ασκείται!
Νίκος Δήμου, Μικρό εγχειρίδιο Ορθολογισμού
Ορθολογιστής, ο άνθρωπος που έχει γράψει το Βιβλίο
των Γάτων, το Ημερολόγιο του Καύσωνα και τις Κομμένες Λέξεις; Και βέβαια όχι.
Νίκος Δήμου, Κι άλλο υστερόγραφο, στο blog του doncat
Κοιτάζοντας αυτήν εδώ την αφίσα, που φωτογράφησα σε πρόσφατους χαλεπούς καιρούς, νιώθω πως η θητεία των Ελλήνων στον ανορθολογισμό είναι σύμφυτη με την σύγχρονη ιστορία τους. Κι όμως· στα χώματα που πατούμε βρίσκεται ακόμα σκορπισμένη η τέφρα και η σκόνη των φιλοσόφων που θεμελίωσαν με το λόγο και το έργο τους έναν αξιομνημόνευτο πολιτισμό εικοσιπέντε τόσους αιώνες πίσω.
Βρήκα στο βιβλίο του διπλωμάτη και συγγραφέα Ρόδη Ρούφου, Οι μεταμορφώσεις του Αλάριχου και άλλα δοκίμια, που ολοκληρώθηκε το 1971 ένα χρόνο προτού αυτός πεθάνει μόλις στα σαράντα οκτώ του χρόνια, τις παρακάτω καταπληκτικές αναφορές στον ...εξωνημένο ορθολογισμό των Ελλήνων:
Π ν ε ύ μ α και Π α ι δ ε ί α: Οι περιπτώσεις Σικελιανού, Καζαντζάκη και Συκουτρή είναι αρκετά χαρακτηριστικές για τον συντηρητισμό των Ανωτάτων Σχολών, της Ακαδημίας και της Πολιτείας. Το ίδιο ισχύει για τη Μέση Παιδεία, το πρόγραμμά της, την ιδεολογία που αξιώνεται από τους εκπαιδευτικούς της*.
*[Σε σημείωση στο υποσέλιδο] Τελευταία άκουσα ότι ένας εκπαιδευτικός καταγγέλθηκε στην εκκλησιαστική αρχή της περιφέρειάς του σαν «ορθολογιστής». Κι οι υποστηρικτές του για να τον απαλλάξουν από τη συκοφαντική κατηγορία, έφεραν μάρτυρες για ν’ αποδείξουν πως ο άνθρωπος νήστευε, εκκλησιαζόταν ταχτικά κλπ, και κατά συνέπεια δεν του ταίριαζε ο δυσφημιστικός χαρακτηρισμός…
Θέμα πρόσκληση-πρόκληση για προβληματισμό και περισυλλογή.
