Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Ποιός θα κατισχύσει;



"Η παγερὰ πνοὴ τῆς φιλαυτίας καὶ ἀδιαφορίας" 
ή μήπως  το πυρ "της αυθορμήτου φιλανθρωπίας";



             Κάποτε -αεροπλοϊκώς- οδεύοντας προς την Μέση Ανατολή... [ φωτ. Ν.Τ. ]

[...] Ἀλλ᾽ ἐὰν ὁ κρημνώδης δρομίσκος δὲν ἦτο χιονισμένος, θὰ ἐχρειάζετο σχεδὸν ἡμίσεια ὥρα διὰ νὰ κατέλθῃ τις ἐκεῖ ἀπὸ τὸ Κάστρον, καὶ τώρα ὁποὺ ἦτο χιονισμένος, καὶ ἦτο νύξ, τρίτη ὥρα μετὰ τὰ μεσάνυκτα, οὔτε μία ὥρα δὲν θὰ ἤρκει. Εἰς μίαν δὲ ὥραν ἠδύναντο νὰ κατασυντριβῶσι δεκάδες πλοίων καὶ νὰ πνιγῶσιν ἑκατοντάδες ἀνθρώπων.
Οὐχ ἧττον οἱ ἄξεστοι ἐκεῖνοι ἄνθρωποι, ἐκ τῆς αὐθορμήτου ἐκείνης φιλανθρωπίας, ἥτις εἶναι οἱονεὶ φυσικὴ ὁρμή, ὡς συμπάθεια τῆς σαρκὸς πρὸς τὴν σάρκα, καὶ εἶναι τὸ πρῶτον καὶ τελευταῖον αἴσθημα τὸ συγκινοῦν τὴν καρδίαν μετὰ τὴν πρώτην ἔκπληξιν, καὶ πρὶν προφθάσασα πνεύσῃ ἡ παγερὰ πνοὴ τῆς φιλαυτίας καὶ ἀδιαφορίας, οἱ ἄνθρωποι, λέγω, ἐκεῖνοι ἔλαβον τοὺς δαυλούς των, κ᾽ ἔτρεξαν ἔξω τῆς πύλης καὶ τῆς γεφύρας, καὶ ἤρχισαν νὰ τρέχωσι τὸν κατήφορον.

Οἱ λοιποί, μείναντες ἐπάνω, ἠσχολοῦντο ν᾽ ἀνανεῶσιν ὁλονὲν τὴν φλόγα, μὴ παύοντες νὰ ρίπτωσι ξηρὰ κλαδία εἰς τὸ πῦρ [...].

 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, "Στο Χριστό, στο Κάστρο" (1892)




 

6 σχόλια:

  1. Αχ, αυτή η "παγερά πνοή". Είναι τόσο μόνιμη - ενώ η "αυθόρμητος φιλανθρωπία"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και πως τώρα εγώ να μην θυμηθώ κάποιον που γράφει (μεταξύ άλλων)

      [...] Αν λοιπόν εσείς γιορτάζετε Χριστούγεννα με τη λήθη και το παραμύθι - εγώ προτιμώ να μνημονεύσω τη γέννηση του πραγματικού Χριστού, που πάλεψε να ξεπεράσει την αδικία του κόσμου και την σκληρότητα της μοίρας. Που αντιτάχθηκε στους ισχυρούς και πολέμησε τις ιεραρχίες. Που δεν μίλησε για γαλοπούλες (ούτε για δώρα) αλλά για αγάπη. Την πιο επαναστατική ιδέα στον κόσμο.

      Αν ζούσε σήμερα, σίγουρα θα γύριζε κάπου στα Εξάρχεια. (Με το μακρύ μαλλί και τα γένια, θα ταίριαζε πολύ.) Θα είχε βέβαια φάκελο στην Ασφάλεια. Κανένα κόμμα δεν θα τον ανεχόταν στις τάξεις του, λιγότερο από όλα, τα θεοσεβούμενα. Θα ήταν ειρηνιστής, οικολόγος και περιθωριακός [...]*.

      *Νίκος Δήμου "Χριστός εναντίον Θεού" : http://www.ndimou.gr/el/keimena/anthologia/dokimia/jesusvsgod/#sthash.rwVk6feF.dpuf

      Διαγραφή
  2. Αν ζούσε πάλι ο Χριστός στη γη θα τον είχαν ξανασταυρώνεται οι φαρισαίοι της εποχής μας ή θα τον είχαν κλείσει σε κάποιο ψυχιατρείο στην καλύτερη περίπτωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί από τον καθένα μας, δεν είναι το "πώς θα ήταν ο Ιησούς Χριστός αν ζούσε σήμερα" -ας αποφύγουμε εξαιρετικά επιδερμικούς και παιδαριώδεις συλλογισμούς-, αλλά το τι θα κάναμε ΕΜΕΙΣ, αν βρισκόμασταν μπροστά στον Ιησού, αν ακούγαμε κάποιον μαθητή του να διδάσκει το Λόγο του Θεού, αν ακούγαμε κάποιον να μιλάει για τον Χριστό. Και στην τελική, τι κάνουμε ΕΜΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ, τι κάνω ΕΓΩ σήμερα, ακούγοντας τον Λόγο του Χριστού.
    Καλά Χριστούγεννα σε όλους, χρόνια καλά και χρόνια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δύσκολα μας βάζεις...
      Ακόμα κι ο Νικος Καρούζος στην "Αγανάκτηση" του λέει:
      " Με λίγα τρόφιμα στο σάκκο μου μια μέρα πλησίασα
      στην κάτασπρη κορφη του Άθωνα- του πνεύματος τη στύση-
      στην ακατάδεχτη κορφή με τα ουρανοφάγωτα
      μαθηματικά της μη μαθηματικότητας"...

      και λίγο παρακάτω (" στο Φιλοσοφώντας")
      "εγκαταλείπουμε ως ένα σημείο το ζωο. Μα όμως
      το αίνιγμα ολοένα παφλάζει στην καρδιά μας.

      Που πάει να πει μπορεί και να σταθούμε εμπρός Του ως Πόντιοι Πιλάτοι με το φοβερό "ρήμα": "Tί έστιν αλήθεια;"

      Και απάντηση δε θα λαβαίνουμε...

      Διαγραφή
  4. Αλήθεια είναι ο Λόγος
    κι΄ο λόγος να΄ναι λίγος κι΄αληθινός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή