επανασύνδεση ...σμίξιμο ...αντάμωμα ...reunion!

ΕΙΣΑΧΘΕΝΤΕΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ 1980 Α.Π.Θ. (ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)

[...]  Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής
φωτογραφίας
που είναι ακόμα στον ανθό του μέλλοντός της:
νέοι ανώφελα λιγάκι αγκαλιασμένοι 
ενώπιον ανωνύμως ευθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εύβοια Σκόπελος;
Θα πεις
και πού δεν ήταν τότε θάλασσα.

                                  ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ, Κονιάκ μηδέν αστέρων 

Αγαπητοί φίλοι & συνάδελφοι,

Λόγοι υγείας απρόοπτοι -όχι σοβαροί, καθόλου όμως αμελητέοι- δεν θα μου επιτρέψουν να παραβρεθώ στην πολυπόθητη επανασύνδεση, σμίξιμο ή ελληνιστί …reunion των ημερών.

 

Ενεργοποίησα λοιπόν για τον λόγο αυτόν το -από καιρό "εν υπνώσει"-  blog μου προκειμένου να σας ευχηθώ αφού δεν τά 'χω καλά με τα λοιπά "μέσα κοινων. δικτύωσης" [messenger, twitter, F/b κλπ] :

Το αντάμωμα να είναι γλυκό, νοσταλγικό, γόνιμο και να φέρει χαρά σε όλους σας.

Επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω τον θερμό, δυναμικό, και (sic) μαχητικό χαιρετισμό εκ μέρους ενός κινήματος που …ποτέ δεν υπήρξε ,

του Κ.Α.Σ.Ο.Ε.Ν. –Κ.Α.Ε. 

 [ KΙΝΗΜΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΝ ΟΡΜΩΝ & ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ - ΚΥΜΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΕΣΘΗΜΑΤΩΝ],

θυμάται κανείς;

του οποίου είχα την χαρά και την τιμή να σταθώ συνιδρυτής μαζί με αρκετούς άλλους αγαπητούς και γλυκύτατους ανθρώπους [αν βέβαια μπορεί να ισχυρισθεί κανείς πως ιδρύεται ποτέ ή θεμελιώνεται η Ουτοπία...].

Παρακάτω από το YouTube μπορείτε να ακούσετε (κι όσο αντέξετε...) το νοσταλγικό τραγούδι των Χειμερινών κολυμβητών με τον τίτλο «Ψες το βράδυ»  -στην ουσία πρόκειται για κανονική απόπειρα δολοφονίας του συμπαθούς άσματος- που ηχογράφησα πριν αρκετό καιρό μόνος μου στο σπίτι  με το τρίχορδο μπουζούκι μου [τιιιί… μονάχα ο εκλεκτός συνάδελφός μας Νίκος Μαυροειδής που διαπρέπει στην Κω σαν Παθολόγος στο Κρατικό Νοσοκομείο, να ντεμπουτάρει με το «αμάν ντόκτορ» και το αλά Μπάμπη Γκολέ  κιθαρομπούζουκο του;].

Αφιερώνεται, σε όλους τους συμφοιτητές και φίλους

που βρεθήκαμε εκεί, στις αρχές της δεκαετίας του ΄80,

στην Ιατρική του Α.Π.Θ.

Στις ελπίδες μας, τα θέλω μας, τους έρωτες,

τις αγάπες μας, τις ήττες μας, τις νίκες μας,

σε όσα μας καθόρισαν, σε όσα άλλαξαν

και όσα δεν πρόκειται...

               [Φωτογραφία  Ν.Τσίγκας: Η Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης που έχει πια αλλάξει προς το καλύτερο σαφώς!]


Τέλος, προτείνω, η επόμενη συνάθροισή μας  να μην προγραμματιστεί ύστερα από …τριάντα χρόνια γιατί σύμφωνα με τις αμείλικτες στατιστικές θα «απουσιάσουν» -θέλοντας και μη- πολλοί από μας...

Με αγάπη και συναδελφικούς χαιρετισμούς

Νώντας Τσίγκας

Νευρολόγος- Θεσσαλονίκη

Αποφώνηση-αποχαιρετισμός ...

   

            ...ή  καιρός του σιγάν με τα λόγια ενός άλλου.

Κι ένα τελευταίο μήνυμα:

Ο χρόνος είναι χασάπικο

τί να κάνουμε;

                                   Νίκος  Καρούζος 

Υστερόγραφο- τα στατιστικά:

"χαρτοκόπτης" [2013-2016]

286 αναρτήσεις

56.834 επισκέψεις [οι μισές -ίσως- δικές μου]

609 σχόλια [τα μισά -πάλι ίσως- δικά μου]

"Εξισλαμο-Ποίηση..." (sic)

Χρώματα της πέτρας στην Petra της Ιορδανίας [φωτ. Ν.Τ.]

Κρατώ την άβυσσό μου και πορεύομαι. Καταργώ τους

δρόμους που τελειώνουν^. ανοίγω δρόμους μακρινούς

σαν χώμα κι άνεμο^. δημιουργώ εχθρούς από τα βήματά

μου, που έχουν τη δική μου δύναμη. Προσκέφαλό μου η

άβυσσος, ικέτες μου τα ερείπια.

Είμαι αληθώς ο θάνατος.

Έκφρασή μου ο επιτάφιος θρήνος. Όλα τα σβήνω και

προσμένω αυτόν που θα με σβήσει^. χωρίς ιδιοτροπία ο

καπνός και η μαγεία μου. Έτσι ζω μέσα στη μνήμη

του αγέρα.

Προσφέρω ύφος και ρυθμό στο δικό μας αιώνα

(αιώνα που σκορπίζεται σαν άμμος που κολλάει σαν

πυρωμένο μέταλλο, αιώνα του σύννεφου που λέγεται

όχλος, αιώνα τενεκέδων που λέγονται εγκέφαλοι, αιώ-

να χίμαιρας και υποταγής, ανδρεικέλων και σκιά-

χτρων, αιώνα λαίμαργης στιγμής και ατέλειωτης πα-

ρακμής).

Αρτηρίες δεν έχω γι’ αυτόν τον αιώνα - σκόρπιος

είμαι και δεν μ’ ενώνει τίποτα […]

Άδωνις ( ΑΛΙ ΑΧΜΑΝΤ ΣΑΊΝΤ, 1930-  )  Ψαλμός από τα "Άσματα του Μιχιάρ του Δαμασκηνού", σε εισαγωγή και μετάφραση του Μάρκελλου Πιράρ-εκδόσεις ΑΓΡΑ 1996). Ο Άδωνις από το 1986 έζησε στο Παρίσι και μέχρι το 1995 δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. 

Άκουγα χτες το απόγευμα στο Τρίτο Πρόγραμμα μια εκπομπή, όπου ανάμεσα στη μουσική ο επιμελητής διαβάζει αποσπάσματα ποίησης με τη ζεστή και βαριά φωνή του. Την προτεραία είχε ο καημένος …τολμήσει να απαγγείλει ποιήματα του Σύρου ποιητή «Άδωνι»...
 

Κάποιος ακροατής λοιπόν, του έστειλε μήνυμα όπου τον έστελνε ...«να πάει να χαθεί» γιατί με τον τρόπο αυτόν «προωθεί την ...εξισλαμοποίηση της Ελλάδας!!!».

 Πικράθηκα γιατί ανοήτως νόμιζα πως το «Τρίτο πρόγραμμα» συνεχίζει ακόμα να το ακούει «πεπαιδευμένο κοινό» και όχι δήθεν λεπτεπίλεπτα και «εθνικώς ευαίσθητα» κνώδαλα. Ήπατήθην οικτρώς... 
 

Μάλλον [κακό του κεφαλιού μου!] κατοικώ φαίνεται ακόμη στην δεκαετία του '80, γαντζωμένος πάνω σ’ αυτήν και στην εφηβική μου ηλικία σαν στρείδι…

Προφανώς, ο ημιμαθής και φανατισμένος όχλος "μας έχει πάρει -προ πολλού- αμπάριζα"!