Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Πόλη -πολύ!- μούσκεμα!



Το όνομά της δεν το ξέρω [έχει άραγε;]. Αδέσποτη. Γενναία γάτα και πεισματάρα μάνα. Και ερωτιάρα αμετανόητη. Γεννοβολάει  γατιά - κουκλιά με πυκνή γούνα. Όλοι στη γειτονιά τα περιμαζεύουν, δοθείσης ευκαιρίας, σε σπίτια. Ακαταμάχητη η γοητεία τους: "Πάρε με στο σπίτι..."  σαν να λένε. Και τα παίρνουν... Κανείς όμως δεν σκέφτηκε να υιοθετήσει αυτήν... Κανείς!  Ίσως να φταίει που είναι μονίμως: επιμελώς ατημέλητη για να μην πώ ... βρώμικη [αρκετά!]. Σαν να μην τη νοιάζει καθόλου...

Τελευταία σέρνει το πίσω της πόδι, μαζεμένο πιο συχνά στην κοιλιά όταν κινείται. Ωστόσο γεννοβόλησε ξανά. Με τόσο νερό σήμερα τί να απέγιναν τα νιόβγαλτα γατάκια της... Πού να τα πήγε άραγε με την νεροποντή σήμερα;

Μιλώ για γάτες βρεγμένες για να μην ουρλιάξω από θυμό μιλώντας για ...ανθρώπους. Που με παρακαλούσε -προτού εξαντληθεί η μπαταρία του κινητού του-  ο καλός μου φίλος σήμερα. Υπέργηρος και άρρωστος βαριά σε νοσηλεία κατ' οίκον. Του 'κοψαν το ηλεκτρικό εδώ και ώρες [στο κέντρο της πόλης!] και του 'κοψαν και το νερό. Και δεν έχει σταθερό τηλέφωνο [ασύρματο γαρ...]  και η συσκευή οξυγόνου δεν λειτουργεί. Και ζητάει από τη εταιρεία που έχει συμβατική υποχρέωση να τον προμηθεύσει αμέσως φιάλη κι εκείνοι του λένε πως "δεν έχουν τίποτα" και να παει στο νοσοκομείο αν νιώθει ζόρια. Θα του φέρει όμως το ΕΚΑΒ οξυγόνο ["είπαν"...]. Και παρακαλεί ο φίλος να πουμε στη ΔΕΗ, να πούμε στον ΟΤΕ σε κάποιον αρμόδιο τα καθέκαστα. Να πούμε και στην ΕΥΑΘ σε κάποιον υπεύθυνο. Να τα πούμε και στο Δήμαρχο. 

Γιατρός συνταξιούχος χειρότερα κι από γάτα στο έλεος της βροχής. Και κανείς δεν τον θέλει τον γέροντα, κανείς δεν τον υιοθετεί τον απελπισμένο Έλληνα...

Νεροποντή που κατέλυσες με μιας κάθε ψευδαίσθηση περί  ετοιμότητας και σοβαρότητας της ελληνικής πολιτείας... 

Κανένας ..."αλληλέγγυος" των γηγενών απελπισμένων ακούει; "Χοτ σποτ" της τρίτης ηλικίας εδώ... Βρεγμένες γάτες...


3 σχόλια: