Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2023

Κολοβές γιορτές



Εεεε.. Καλές γιορτές με τέτοιους φορομπήχτες δε γίνεται!

Αν ο Κατρούγκαλος είχε εκστομίσει έστω, αυτά που έχει αποφασίσει να θέσει σε εφαρμογή για το 2024 η Νέα Δημοκρατία για τους ελεύθερους επαγγελματίες, θα βρισκόταν τώρα έκπτωτος σε άλλο πλανήτη και δεν θα έφτανε μονάχα η καθαίρεση του από το ψηφοδέλτιο και η αποπομπή από το διαλυμένο ούτως ή άλλως, λόγω αλεξιπτωτιστή  συντρόφου-Στεφάνου, Κόμμα.

Αλλά το ότι τούτοι δω, με την άνετη αυτοδυναμία και την έπαρση που φουσκώνει τα πανιά τους, συνεχίζουν σαν κοινοί επιδρομείς και ριφιφίδες (επαναφέρουν βιβλία όπως το ψηφιακό πελατολόγιο σε αντικατάσταση αυτών που είχαν καταργηθεί πριν 12 χρόνια, την αύξηση του φόρου στο πρώτο δεκαχίλιαρο εσόδων, τα τεκμήρια κλπ. κλπ.), αποτελεί απορίας άξιον και δείκτη πολιτικής ανεντιμότητας από μέρους τους. Γιατί (και) με τη δυσφήμιση του Κατρούγκαλου με το twitter του Αδώνιδος από το στούντιο της τηλεόρασης κατέρρευσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Κι όμως, προβαίνουν σε τρισχειρότερα.

● Χτες είδα πως και οι περιβόητες κορβέτες και φρεγάτες του Μακρόν «μπήκαν στον πάγο» κι ας τις κοψοκορδέλιασε περιχαρής ο (αθορύβως εξαφανισθείς πρωτοκλασάτος) Δένδιας. Θα αγοράσουμε  drones (ή θα κατασκευάσουμε;). Το προϊόν πέρασε τις εξετάσεις στον πόλεμο της Ουκρανίας και στο Ισραήλ. Σπεύσατε!

● Για να δούμε που θα το πάνε. Προφανώς θα ακολουθήσουν και άλλα σχετικά με το άθλιο «Ποιός ασχολείται πια με τα Τέμπη…» του πρωτο-υπουργού τους.

● Ως τότε θα πληρώνουμε το λάδι της πολυεθνικής 12 το λίτρο και τη βενζίνη του λαθρέμπορα 2. Ενῶ «ο έφορας» θα μας βλέπει on line στις συναλλαγές μας…

 

ΥΓ. Ερώτηση προς το ανύπαρκτο πρόσωπο που υποτίθεται αντικατέστησε τον …κ. Κικίλια στο υπουργείο Υγείας:

—Υπάρχουν νεκροί της  covid 19;

—Να κάνουμε το πολυδύναμο εμβόλιο;

—Γιατί δεν φοράμε μάσκα στα νοσοκομεία;

—Είναι αξιόπιστα τα  test -covid;  

 

 

 

 

 

Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 2023

«Σὲ παίρνει λύπη»


 

 

 

Πήρα στα χέρια μου,  όπως και πολλοί από σας, τους τόμους που χαρίζουν αυτόν τον καιρό οι μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες για τα 60χρονα του πρώτου Νόμπελ ποίησης της Ελλάδας που έλαβε ο (και διπλωμάτης) ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης εννιά χρόνια προτού εκδημήσει...Πολλοί και άξιοι φιλόλογοι με περγαμηνές, ποιητές, πνευματικοί άνθρωποι κλπ. λένε τη γνώμη τους, τιμούν τη σημαντική επέτειο,  καταθέτοντας κείμενα εμβριθή. Με αφορμή το δοκίμιο του Νίκου Φαλαγκά («Ο αναγνώστης Σεφέρης»), όπου γίνεται και η σχετική νύξη, ξαναδιάβασα την ημερολογιακή εγγραφή (στις Μέρες, Α΄ Τόμος, Τρίτη 8 Ἰουνίου 1926) που αφορά την ανάγνωση του Όσοι Ζωντανοί από τον (και διπλωμάτη), ομόβαθμο του Ίωνος Δραγούμη, Γ.Σ.. Ο Σεφέρης τότε είναι 26 ετών. Επισήμως πρόσφυγας εδώ και τέσσερα χρόνια. (Ο Δραγούμης πάνε έξι χρόνια που δεν «είναι» πια...). 

Γράφει ο Σεφέρης:   

Διάβασα σήμερα Ὅσοι ζωντανοί τοῦ Ἴ. Δραγούμη. Τυπικό παράδειγμα Ρωμιοῦ, αὐτός ὁ ἀντιφατικός ἄνθρωπος. Σὲ παίρνει λύπη νὰ σκέπτεσαι αὐτά ποὺ ἔγραφε καὶ αὐτά ποὺ ἔκανε. Ἡ ἀντίφαση μπορεῖ νὰ ἦταν ἀσήμαντο πρᾶγμα, ἄν ἦταν μόνο ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος ἤ τοῦ αἰσθήματος, κάτι σὰν τὸν Σικελιανό, ἄς ποῦμε. Ἀλλά τὸ δράμα εἶναι πὼς θέλησε νὰ γίνει καὶ ἄνθρωπος τῆς δράσης·  παραπλανήθηκε με καταπληκτικές ἀδυναμίες στὸ λαβύρινθο τῆς δράσης.

«Σὲ παίρνει λύπη» αληθινά, για το πώς ο Σεφέρης —υπάρχει στο Αρχείο του και το, λίαν επικριτικό και με οξείς αφορισμούς, αδημοσίευτο-ανολοκλήρωτο δοκίμιό του για τον Δραγούμη γραμμένο το 1959— μπόρεσε να σταθεί με τέτοια εμπάθεια απέναντι στον Ίωνα…

 

 

 

Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2023

«Θέλει εξάσκηση η ομορφιά»

 

Η έκθεση με κατασκευές από θαλασσόξυλα του Νίκου Ασλανίδη

 


 

Ο Νίκος Ασλανίδης είναι δημοσιογράφος και επί 40 χρόνια καταγράφει ειδήσεις και ιστορίες ανθρώπων που διαπρέπουν σε διάφορους τομείς. Με την εκπομπή της ΕΤ3 «Αληθινά Σενάρια» ανακάλυψε πολλούς καλλιτέχνες που αναδείχθηκαν με έργα τέχνης από ανακυκλώσιμα υλικά. Αυτοί τον ενέπνευσαν και παράλληλα με τη δημοσιογραφία, άρχισε να κατασκευάζει διάφορα έργα χρησιμοποιώντας κυρίως καραβόξυλα και θαλασσόξυλα.

Εφημερίδα Μακεδονία

 

Έγραψα χτες στον Νίκο Ασλανίδη με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσής του σήμερα στη Θέρμη* «Η αθωότητα των έργων σου με συντρίβει». Γιατί πιστεύω πως και αυτή, όπως και η παιδικότητα, είναι δυσπρόσιτες κατακτήσεις και έπαθλα.

Τα καραβόξυλα, δέντρα που ξεριζώθηκαν ή κάηκαν νικημένα από φωτιά, αέρα και βροχές, φτάνουν –χείμαρρο το χείμαρρο, ποτάμι το ποτάμι– στη θάλασσα, σαν καράβια στεριανά και ταξιδεύουν, αμαχητί αφημένα, επιστρέφοντας πάλι γιαλό γιαλό σε κάποια ακτή όπου θα τα περιμαζέψει το χέρι του δημιουργού.

Τα σπασμένα καράβια, που λιώνουν αποσαθρωμένα σε ακτές άχρηστα πιά και ξεχασμένα. Τα  έργα των καραβομαραγκών που, για χιλιετηρίδες, πλούτισαν και στόλισαν με τη δουλειά τους  τις θάλασσες με σκαριά θαυμάσια, προσφέρουν τις ξύλινες ψηφίδες τους στα κάδρα ή τις κατασκευές  του Νίκου Ασλανίδη.

 

Δεν απόφυγα να φέρω στο νου μου τον αείμνηστο αρχιτέκτονα και γλύπτη Κώστα Γουζέλη (1951-2016) που ζούσε και διακονούσε την τέχνη του στη Πάρο χτίζοντας σπίτια με τον παλιό τρόπο (χωρίς πισίνες!). Όταν ήρθαν «οι άλλοι», με τα μίνιμαλ και τα εκτυφλωτικά, λευκά ντιζαϊνάτα σαν ανέγγιχτα από ψυχή και ποίηση projects (με πισίνες ασφαλώς όπου δή...), εκείνος έπαψε να χτίζει. Αποφάσισε όμως να χτίσει ...ένα καράβι: Την «Αθηνά» [ΚΛΙΚ ΕΔΩ]. Ξύλινο σκαρί, με πανιά «ιδιότροπα», εύδρομο. Το τέλειωσε και 3-4 χρόνια αργότερα πέθανε.

Θέλει εξάσκηση η ομορφιά 

είναι η τελευταία  φράση της ποιητικής του συλλογής ΩΔΕΣ- Για τη μπρατσέρα "Αθηνά". Εκεί έγραφε κι ένα ποίημα για τα «ξύλα» που χρησιμοποίησε:

 

ΤΑ ΞΥΛΑ

 

Ακακίες της Κερκίνης

που κόπηκαν στο βουνό

 

Αφρικάνικο ιρόκο

Αφημένο στο Σχιστό

 

Κυπαρίσσι τραβηγμένο

στον Πύργο της Ηλείας στοιβαγμένο

 

Και το πεύκο από τη Σάμο

στο φεγγάρι του κομμένο

 

 

Κάποια ξύλα ροκανίδια, από κείνο το όνειρο της Πάρου  ή άλλα παρόμοια, θα έπεσαν και στα χέρια του Νίκου Ασλανίδη. 

Δεν μπορεί…

 

 

*Έκθεση του Νίκου Ασλανίδη στη Δημοτική Βιβλιοθήκη-Πινακοθήκη Θέρμης

Διάρκεια έκθεσης 11/12/23 ως 8/1/23

Εγκαίνια έκθεσης: Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου στις 19:00

Διοργάνωση : Δημοτική Βιβλιοθήκη - Πινακοθήκη Θέρμης - ΔΕΠΠΑΘ

Υπό την αιγίδα του Δήμου Θέρμης

 

 


Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2023

Χλευάζοντας την ποίηση σε καιρούς φτώχειας

 

 

                                           Έργο του Σάσα Μαριάνοβιτς (ιδιωτική συλλογή)

 

Σκούπισμα

Αυτό που θέλω να κάνω
είναι να ξεχάσω ό,τι
μέχρι τώρα ήξερα για ποίηση
και να σκουπίσω τις πευκοβελόνες
από τη σκεπή της καλύβας
και να τις δω να πετούν μακριά
και να χάνονται στο απόγευμα αυτού του Οκτωβρίου.

Η πένα είναι πιο δυνατή από το σπαθί,
αλλά σήμερα η σκούπα
είναι πιο δυνατή από την πένα.

                                    Ρον Πάτζετ

 

Ὁ φίλος Γιώργος Αλισάνογλου, ποιητής, εκδότης, βιβλιοπώλης (με ένα από τα αξιοπρεπέστερα και πιο όμορφα βιβλιοπωλεία τῆς πόλης μας)  …«διακωμωδήθηκε» τὶς προάλλες από μιὰ γνωστή «σατιρική» τηλεοπτική εκπομπή (με την οποία πάει πολύς πλέον καιρός που έχω πάψει να γελῶ). Για την ακρίβεια, επιχειρήθηκε να διακωμωδηθεί μέσω της πολύ σωστής, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ανάγνωσής του, το ίδιο το ποίημα και κατά συνέπεια ο ποιητής που το 'γραψε, από το τρίο των παρουσιαστών με τον «κοινό νου» [ΕΔΩ].

Οργισμένος, λυπημένος, προβληματισμένος ο φίλος ποιητής, απευθυνόμενος στους  ομότεχνούς του και άλλους σχετικούς με τα γράμματα, ζητώντας τη συμπαράσταση-δημόσια κατακραυγή της επίθεσης αυτής ενάντια στην ποίηση, έγραψε ένα μικρό κείμενο. Μεταξύ άλλων έθεσε υπόψη των τριών και του «κοινού» τα εξής [ΕΔΩ] :

  […] Έχετε την τάση να σαρώνετε και να διαπομπεύετε -μεταξύ άλλων-, ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά αγαθά που μας έχουν απομείνει, την ίδια την λειτουργία της ποίησης.

Το ποίημα «Σκούπισμα» που διακωμωδείτε στο πρόσωπο μου είναι του σημαντικού ποιητή Ρον Πάτζετ από τη σκηνή της Νέας Υόρκης, φίλο των Τζον Άσμπερι, Κένεθ, Κόκ, Τζιμ Τζάρμους, Πάτι Σμίθ, κλπ. Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο ΠΕΡΑΣΑ ΩΡΑΙΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΠΑΛΙ, σε μετάφραση Βασίλη Παπαγεωργίου, εκδόσεις Σαιξπηρικόν 2020, το οποίο περιλαμβάνει τα ποιήματα που ακούγονται στην ταινία «Paterson» (2016) του Τζάρμους.

Νομίζω όμως πως θα αρκούσε να έστελνε απλώς στην παραγωγή της εκπομπής και το σταθμό την παρακάτω «οπλισμένη ποντικοπαγίδα»:

Φίλε ποιητή, μιλᾶς μιὰ γλῶσσα που γιο-

μίζει τὴν κάμαρη με χώματα. Λοιπόν,

θ’ ἀνοίξω τὸ παράθυρο γιὰ νἄμπουν τὰ νερά

καὶ τὰ ψάρια.*

Δίχως να τους πει πως είναι του Τάκη Σινόπουλου. Και να τους άφηνε να εκτεθούν κι άλλο κατρακυλώντας…

 

*Τάκης Σινόπουλος, Ἡ ποίησης τῆς Ποίησης, 1964.