Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Ο εκφασισμός του Δημόσιου Βίου (του αβίωτου...).





ή όταν συναντιούνται η Χρυσή Αυγή, ο καταδρομεύς "Ρουβίκωνας"και ο ...πατήρ Κλεομένης!



Σας ενοχλεί που κάποιοι άνθρωποι 
θέλουν να διαδηλώσουν ειρηνικά;

Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων 
προς τον Φρούραρχο της Βουλής ο οποίος εμπόδισε "τα παιδιά να μπούνε μέσα"]




Μίσο[ς] Ταξι[κό]...


ΣΗΜΕΡΟΝ! ΤΡΕΞΑΤΕ! ΤΡΕΞΑΤΕ!
Ο ..."Ρουβίκωνας"παίζει το έργον:






  • Ρουβίκωνας: Γιατί παίρνεις φακελάκια για να χειρουργείς τον κόσμο;
  • Γιατρός: Ποιος το είπε αυτό το πράγμα;
  • Ρουβίκωνας: Ποιος το είπε; Ο κόσμος το 'χει τούμπανο και συ κρυφό καμάρι; Μη μιλάς τώρα, μη μιλάς, μη μιλάς! Γιατί εκμεταλλεύεσαι τον πόνο και την ανάγκη του άλλου;
  • Γιατρός: Ποιον εκμεταλλεύτηκα;
  • Ρουβίκωνας: Μη μιλάς! Πήρες πολύ πρόσφατα και παίρνεις φακελάκια.
  • Γιατρός: Από ποιον πήρα φακελάκι;
  • Ρουβίκωνας: Δεν θα σου πω εγώ το όνομα να τον εκθέσω. Ηρθε και μας το είπε. Και το ξέρει όλο το νοσοκομείο.
  • Γιατρός: Ποιος; Τι είναι αυτά που λέτε;
  • Ρουβίκωνας: Λοιπόν, άκουσέ με λίγο. Αν μάθουμε πάλι ότι έχεις πάρει φακελάκι...
  • Γιατρός: Ποιοι είστε εσείς κατ’ αρχάς;
  • Ρουβίκωνας: Από τον Ρουβίκωνα είμαστε. Λοιπόν, αν μάθουμε πάλι ότι έχεις πάρει φακελάκι εδώ μέσα, θα βγάλουμε τη φωτογραφία σου και το όνομά σου σ’ όλο το νοσοκομείο.
  • Γιατρός: Τελείωσες;
  • Ρουβίκωνας: Δεν τελείωσα. Δεν μιλάς καθόλου τώρα! Εάν το συνεχίσεις, θα έρθουμε έξω από το σπίτι σου και θα σου σπάσουμε το κεφάλι. Και αν μας πιάσουν και πάμε φυλακή, ξέρεις τι θα κάνουμε; Θα βγούμε από τη φυλακή και θα σου ξανασπάσουμε το κεφάλι. Μη διανοηθείς, θα σου κόψουμε το χέρι. Θα σου βάλουμε τα λεφτά από το φακελάκι να τα φας. Συνεννοηθήκαμε;
  • Γιατρός: Ωραία, περιμένω να τελειώσετε για να μιλήσω.
  • Ρουβίκωνας: Δεν θα μιλήσεις.
  • Γιατρός: Εντάξει.
  • Ρουβίκωνας: Λοιπόν, τελευταία προειδοποίηση, εντάξει; Άιντε! Την άλλη φορά δεν θα σε πετύχουμε στο νοσοκομείο, εδώ σεβόμαστε το χώρο τώρα.


Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Καημένε Φερνάντο Πεσσόα...



... σκόνταψες στη Σαλονίκη!


Κάλαθος ...κηρίων και ουχί "αχρήστων"!


No light, but rather darkness visible
[Aυτές οι φλόγες δεν εκπέμπουν φως
αλλά ένα ορατό σκότος.]


Φερνάντο Πεσσόα, από το έργο "Η ώρα του διαβόλου" 


Προσπαθούσα να καταλάβω τί ...διάολο γύρευαν από νωρίς οι "πραίτωρες" [=ΜΑΤ] έξω από το σινεμά, μέσα σε περίφραξη από νάυλον κορδέλες "μην παρκάρετε εδώ τριγύρω" [=θα βρείτε το μπελά σας]. Το βράδυ κατάλαβα: Λίγο πριν την [ξορκισμένη να 'ναι!!] παράσταση κατέφθασαν τα μαυροφορεμένα πλήθη των σκοτεινών αυτοδιορισμένων υπαλλήλων του Ιησού ...κατ΄ευθείαν από τον Μεσαίωνα με το αστικό της γραμμής ή με τα πόδια [μοσχομύρισε ιδρώτα και απλυσιά το μέρος].  Ιδού λοιπόν ξαναορμούν σαν και χτες να τα βάλουν με τον ...Σατανά που θα ανέβαινε σε λίγο στη σκηνή. 

O Φ. Πεσσόα με θαυμάστριά του ...
Να ματαιώσουν -εν ολίγοις θέλω να πω- πήγαιναν "τα κουτσαβάκια του Θεού" την παράσταση 'Η ώρα του διαβόλου του Φερνάντο Πεσσόα. "Σύνηθες" θα πείτε. Το 'χουμε ξαναδεί το έργο. Επίγειοι, αυτόκλητοι, εκπρόσωποι των αγγελικών ταγμάτων με ράσα, κομποσκοίνια, ξορκιστήρια, θυμιατά και μπόλικη λόξα να τα βάζουν με τίποτα εκθέσεις ζωγραφικής, με έξαλλες performances, με θεατρικά και κινηματογραφικά έργα, με βιβλία [τα οποία μάλιστα κατακαίουν κι όλας  αν τους δοθεί ευκαιρία]. Διαδηλώνουν "για του Χριστού την πίστη την αγία κλπ κλπ"  οι αλλόφρονες και δυστυχείς... [Τα ίδια φυσικά πράττουν αλλά δι' άλλους λόγους και οι θρησκευάμενοι του..."ένός κόμματος" όταν δεν γουστάρουν την "Ελένη" του Γκατζογιάννη ή το "Κατύν" του μακαρίτη Βάιντα-Τα ίδια και οι εθνικιστές του κάθε Ψωμιάδη και του κάθε απίστευτου φανατικού...].

Ελπίζω να μη μου κάψουν και το blog όπου θα αποτολμήσω να αφήσω ένα μικρό απόσπασμα από το -ξαναλέω!- "ξορκισμένο να 'ναι" βιβλίο του μακαρίτη του Πεσσόα που κοιμάται μαζί με τον Βάσκο Ντα Γκάμα και τον Καμόενς στο Μοναστήρι των Ιερωνυμιτών Μοναχών της Λισσαβώνας. (Ο Εξερευνητής και ο Ποιητής μέσα στην εκκλησία ενώ αυτός ο δύσμοιρος αγνωστικιστής  στο περιστύλιο της αυλής αθώρητος και μόνος...).



[...] Ο γιός της όταν γεννήθηκε, έμοιαζε απολύτως φυσιολογικός, αλλά δεν άργησε να φανεί ότι επρόκειτο γαι ιδιοφυία. Τα ποιήματά του έχουν ένα ύφος παράξενο και σεληνιακό. Τα διαπνέει ένας πόθος για υψηλά πράγματα, ίδιος με τον πόθο που ενέπνευσε εκείνον που, μια μέρα, σε κάποια προηγούμενη ζωή του, πέταξε πάνω απ' όλες τις πολιτείες της γης. Τους στίχους του διατρέχει ένα όραμα μεγάλων γεφυριών, ανεξήγητο από τις μέχρι τώρα εμπειρίες του. Και μια φορά, σ' ένα ποίημα που έγραψε σαν σε όνειρο, λέει ότι κάτι μέσα του δοκίμασε τον πειρασμό, σαν το Χριστό, κάπου ψηλά, εκεί απ' όπου βλέπει κανείς ολόκληρο τον κόσμο [...]

Φ. Πεσσόα η ώρα του διαβόλου, εκδ. Εξάντας, μτφρ. Μαρία Παπαδήμα. 


"Ξορκισμένο να 'ναι!!!" το ξαναλέω. Σαράντα φορές και άλλες χίλιες.  Λογοκριτές, κομποσκοίνηδες, μαγκουροφόροι και δυνατά τρελαμένοι, πάτερ Γυμνάσιοι, κομπογιαννίτες και αυτοσχέδιοι θεολογούντες τα δικά σας, αλλόφρονες και εν εξάλλω,  μην αφήστε τίποτε όρθιο, χορτάρι χλωρό να μην ξαναφανεί, πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνει στο οικόπεδο που κυβερνάτε...