Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

3 Ιανουαρίου

+ Κοίμησις Αλ. Παπαδιαμάντη. Συγγραφέως των ταπεινών, Αυτοεκμηδενισθέντος  και Ακτήμονος.



                    
                        Aλεξ. Παπαδιαμάντη

           Το σκοτεινό τρυγόνι





Μάνα μου,
εγώ είμαι τ’ άμοιρο
το σκοτεινό τρυγόνι
όπου το δέρνει ο άνεμος
βροχή που το πληγώνει.


Το δόλιο
όπου κι αν στραφεί
απ’ όπου κι αν περάσει
δε βρίσκει πέτρα να σταθεί
κλωνάρι να πλαγιάσει.


Εγώ βαρκούλα μοναχή
βαρκούλα αποδαρμένη
μέσα σε πέλαγο ανοιχτό
σε θάλασσα αφρισμένη.


Παλεύω με τα κύματα
χωρίς πανί, τιμόνι
κι άλλη δεν έχω άγκυρα
πλην την ευχή σου μόνη.



Σκιάθος. Τάφος Αλ. Παπαδιαμάντη [φωτ. Ν.Τ. 1989]



5 σχόλια:

  1. Σ' ευχαριστούμε, Νώντα, που μας θυμίζεις τα σπουδαία μας, με τον καλύτερο μάλιστα τρόπο! Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...Ἀνωφελὴς ὁ βίος μου ἐνώπιόν Σου ρέει
    Πᾶσα πνοὴ καὶ ὕπαρξις τὸ πρόσκαιρόν της κλαίει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δέησις" Αλεξ. Παπαδιαμάντη (από τους Ψαλμούς του)...

      [...] μὴ ἀποβάλῃς προσευχὴν ἐκ βάθους πεμπομένην
      καὶ μὴ ἀπώσῃ, ὁ Θεός, ψυχὴν συντετριμμένη [...].

      Διαγραφή